مجتبي حسيني:انتخابات مجلس نهم با همه فراز و نشيب‌هايش به اتمام رسيد تا ديوارهاي شهر رنگ و روي آرامش را به خود ببيند و زندگي بدون بازي سياسي براي مردم دوباره آغاز شود. اما در پستوي آرامش شهرهاي ايران پس از انتخابات در پستو خانه‌هاي سياست ايران خبري از آرامش و اعتدال نيست. خانه‌ها و دفاترسياسيون به‌ويژه آناني كه مجوز ورودبه مثلث بزرگ پارلمان ايران را گرفته‌اند، اين روزها محل لابي كردن شده تا كه شايد رئيس مجلس ايران را با وزن كشي‌هاي گروهي و فراكسيوني مشخص كنند.

 

چرا كه ديگر علي لاريجاني رئيس مجلس نيست. در چنين شرايطي است كه روزي خبر مي‌رسد كه فراكسيون رهروان ولايت درحمايت از رياست دوباره علي لاريجاني و با حضورتقريبي 200نماينده مجلس نهم در مجلس قديم در خيابان امام خميني برگزار شده است و اما تنها پس از گذشت 5 روز از اعلام موجوديت فراكسيون رهروان ولايت ،

 

فراكسيون جبهه پايداري با سخنراني حداد عادل در خيابان سميه و در سالن اجتماعات حوزه هنري سازمان تبليغات اعلام موجوديت كرد تا كمپين رقابت براي رياست مجلس نهم در اردوگاه اصولگرايان شكل جدي‌تري به خود بگيرد و بنا به گفته برگزار‌كنندگان اين جلسه بيش از 150 نماينده حامي رياست حداد بر مجلس نهم در اين جلسه شركت كردند.

 

اگرچه تصاويري كه از اين جلسه منتشر شد نشان از آن داشت كه تعداد حاضران در اين جلسه بيش از 80 نفر هرگز نبوده‌اند. حداد عادل در حوزه هنري سازمان تبليغات اسلامي كه ميزبان منتخباني از مجلس نهم با عنوان«گردهمايي هم انديشي منتخبان مجلس نهم» بود در اظهاراتي گفت: پس از سكوت 4 ساله در مقطع تبديل مجلس هشتم به مجلس نهم احساس تكليف كردم و اگر تا روز راي‌گيري زنده باشم، داوطلب رياست مجلس مي‌شوم ولو اين‌كه غيرخودم كسي به من رأي ندهد؛ بنده نزد خدا حجت دارم و شما هم حجت داريد و به آن عمل كنيد».

 

اگرچه در ميان جنگ تمام عياري كه اصولگرايان براي مشخص كردن اين سوال از سياسيوني كه رو به فراكسيون‌سازي و لابي‌گري افتاده‌اند تا رئيس مجلس نهم را بسازند پرسيده نشد كه به واقع اين همه هياهو و زد و بند، افشاگري و پرخاشگري و سياست ماكياوليستي در شرايطي كه كشور در بزنگاه تاريخي مذاكرات بغداد به سر مي‌برد چه فايده‌اي براي ملك و ملت دارد؟ اين سوال را روزي يقه سفيد پوشان سياست پيشه اصولگراناميده بايد بدهند كه چرا در اين كش و قوس‌ها چنين كرده‌اند.

 

اما بي‌تابي اين جنگ تمام عيار قدرت در دايره خودي‌هاي اصولگراي ايران كه ايرانيان بيش از پيش نيازمند ايستادگي در برابر زياده خواهي‌هاي جبهه‌هاي رقيب ايران در عرصه بين‌المللي و هم افزايي فكري و شعوري براي عملياتي كردن مطالبات به حق رهبري و امت دارند و به قولي«همه بايد با هم باشند»، گويا اين روزها هرگز پاياني نخواهد داشت.

 

چنين است كه بازي يار كشي‌هاي طرفداران جبهه متحد و جبهه پايداري سنگين‌تر شده و هر كدام از طرفين، راه‌هاي رسيدن به قباي رياست پارلمان ايران را دنبال مي‌كنند تا شايد با لابي‌گري و ياركشي، حاجت روا شوند و سال 92 بتوانند حرفي براي پوشيدن رداي رياست جمهور داشته باشند.

 

 

با اين رويكرد است كه هنوز انتخابات مجلس پايان نيافته است، صف كشي‌هاي اين دو طيف شفاف‌تر مي‌شود. اما نيم نگاهي به پايگاه‌هاي حكومتي علي لاريجاني و غلامعلي حداد عادل شايد در روشن شدن زواياي تاريك بسياري از مسائل پشت پرده انتخاب و انتصاب رياست مجلس نهم كمك آفرين باشد.

 

پايگاه‌هاي حمايتي/حكومتي حداد و لاريجاني

 

جبهه متحد اصولگرايان با حضور آيت‌الله مهدوي‌كني و شيخ محمد يزدي از رياست علي لاريجاني حمايت مي‌كند و جبهه پايداري با حمايت آيت‌الله مصباح‌يزدي به دنبال رياست غلامعلي حداد عادل است. علي لاريجاني، داماد شهيد مرتضي مطهري و فرزند آيت‌الله حاج ميرزا هاشم آملي است. لاريجاني فارغ‌التحصيل رشته رياضيات از دانشگاه صنعتي شريف است و از دانشگاه تهران نيز مدرك دكترا در فلسفه غرب را دريافت كرده است. او يكي از وزراي فرهنگ و ارشاد اسلامي در دولت اكبر هاشمي‌رفسنجاني بود كه پس از استعفاي غيرمنتظره محمد خاتمي جانشين او شد.

 

لاريجاني در ميانه دوران وزارت با حكم آيت‌الله خامنه‌اي، رهبر جمهوري اسلامي، براي دو دوره ۵ ساله پياپي رئيس سازمان صداوسيما شد.  پس از پايان دوران رياست01 ساله بر راديو و تلويزيون دولتي ايران، لاريجاني نامزدي ناكامانه‌اي در نهمين دوره انتخابات رياست‌جمهوري داشت. محمود احمدي‌نژاد، كه در همين دوره به رياست‌جمهوري برگزيده شده بود، لاريجاني را دبير شوراي عالي امنيت ملي ايران و مسئول پرونده اتمي ايران كرد. با بروز اختلاف ميان رئيس‌جمهور و دبير شورا، بر سر نحوه مديريت پرونده اتمي، لاريجاني از سمت خود كناره گرفت هرچند كه به عنوان يكي از نمايندگان رهبر ايران در شوراي عالي امنيت ملي باقي ماند.

 

او چندي بعد با نزديك شدن به زمان برگزاري هشتمين دوره انتخابات مجلس، از شهر قم نامزد شد. غلامعلي حداد عادل رئيس مجلس هفتم شوراي اسلامي ايران و عضو مجمع تشخيص مصلحت نظام جمهوري اسلامي است. وي نخستين رئيس غيرروحاني مجلس شوراي اسلامي بود.وي دومين رئيس فرهنگستان زبان و ادب فارسي ايران بود كه در اواخر دوران رياستش بر اين فرهنگستان به رياست مجلس شوراي اسلامي نيز انتخاب شد. در ۲ آبان ۱۳۸۷ با حكم احمدي‌نژاد، حدادعادل مجدداً براي رياست اين فرهنگستان برگزيده شد.

 

او همچنين عضو شوراي عالي انقلاب فرهنگي است.  وي داراي مدرك ليسانس فيزيك از دانشگاه تهران، فوق ليسانس فيزيك از دانشگاه شيراز، فوق ليسانس فلسفه از دانشگاه بهشتي(ملي سابق) و دكتراي فلسفه است. حجت‌الاسلام مجتبي خامنه‌اي(پسر مقام معظم رهبري) داماد وي است. او چهره ماندگار سال ‏۱۳۸۷‏ در رشته فلسفه است. وي به عنوان نفر اول در حوزه انتخابيه تهران در 12 اسفند 1390 به مجلس نهم نيز راه يافت.

 

رياستي با طعم رياست‌جمهوري

جداي از قصه پرغصه خيمه اصولگرايان آنچه كه اين روزها نماد و نمود بيش‌تري دارد اين مسئله است كه غلامعلي حداد عادل ديگر از نشستن بر صندلي‌هاي عادي پارلمان ايران خسته شده و تاب شنيدن نطق‌هاي علي لاريجاني را با آن طنين طلايي ندارد و از ديگر سو زاكاني و توكلي و دوستانشان نيز حوصله امر و نهي‌هاي لاريجاني را براي رياست مجلس ندارند و شايد چنين مي‌پندارند كه رياست مدل«غلامعلي» براي اينان بسيار راحت تر از رياست مدل«علي» است.

 

اگرچه محمود احمدي‌نژاد را نيز در اين ميان نبايد و نمي‌توان ناديده گرفت. به هر حال داستان رياست مجلس نهم تا چندي ديگر به پايان مي‌رسد، رياستي كه شايد انتهايش به قباي رياست‌جمهوري يازدهم ايران منتهي شود. اما آنچه كه بيش از هر برداشت ديگري در سريال دعواي سياسي اصولگرايان اين روزها نماد و نمود دارد اين نكته است كه اصولگرايان مجلس نشين و گروه‌هايشان چنين مي‌پندارند كه رئيس پارلمان نهم،

 

شايد در سال 92 قباي رياست مجلس را از تن به در آورد و عباي رياست‌جمهوري بر تن كند در حالي كه تغافل و ناديده انگاشتن اين مولفه كه وجود چهره‌هاي همتراز اصولگرا و نبود سوپر اصولگرايي اين انتخابات بازي را به نفع كساني به پايان خواهد رسانيد كه بتوانند خود را به مرحله دوم انتخابات رياست‌جمهوري بكشانند و بيت الغزل جامه رياست‌جمهوري در همين جاست؛ جايي كه ديگر راي اقوام و طوايف حرف آخر را مي‌زند.

 

با اين اوصاف بايد به انتظار نشست و ديد جنگ صفين اصولگرايان براي رياست مجلس ميان«علي» و «غلامعلي» به پايان مي‌رسد يا اين‌كه در نهايت انتخاب رئيس پارلمان ايران، فصل الخطاب ديگري به خود خواهد ديد؟

 

 

< قبلی		بعدی >