|محمدمهدي كتابدار|چند هفته پيش فيزيكدانان شوراي تحقيقات هسته‌اي اروپا (سرن) و يكي از لابراتوارهاي هسته‌اي «ايتاليا»، در آزمايشي به نتيجه شگفت‌انگيزي رسيدند كه بر مبناي آن توانسته بودند حركت ذراتي را فراتر از سرعت نور ثبت كنند. به زبان ساده آنها مشاهده كرده بودند كه ذرات«نوترينو» كه در برخورد ‌دهنده «سوپر سينكروتون پروتون» در «فرانسه» توليد شده بود در مدت 2/4 ميلي ثانيه مسافت 730 كيلومتر سرن تا لابراتوار «گرن ساسو» در ايتاليا را طي كنند.

 

در اين آزمايش، مشاهده شده بود كه ذرات يادشده 60 ميليارديم ثانيه نسبت به حداكثر زمان مورد انتظار جلوتر بود و در حدود 60 نانوثانيه سريعتر از نور حركت كردند.  بسياري از دانشمندان فيزيك به اين گزارش به ديده ترديد نگريستند، تا جايي كه محققان پروژه اطلاعات به دست آمده از 3 سال تحقيق خود را براي نقد و بررسي، در اينترنت منتشر كردند و از صاحبنظران خواستند كه اين اطلاعات را ارزيابي كنند.

نتيجه اين بود كه در كمتر از يك ماه بيش از 80 مقاله بر روي سايت arXiv در رد يا توضيح اين اثر منتشر شد و دست آخر يك فيزيكدان «هلندي» روشن ساخت كه حركت نسبيتي ساعت‌هاي نصب شده بر روي ماهواره‌هاي GPS موجب شده است كه سرعت نوترينوها سريعتر از سرعت نور شود.

تا اين‌جاي مطلب شما با خبري علمي مواجه بوديد، دستاوردي علمي كه مي‌توانست تمام قوانين و نظرياتي كه بر مبناي آن، فيزيك امروز جهان شكل گرفته است را متحول كند. اگرچه اين‌بار تحولي روي نداد اما به دلايل متعدد بايد انتظار دگرگوني‌هايي در مباني شناخت و علم آدمي نسبت به جهان پيرامونش را داشت.

ايران به عنوان كشوري كه برپايه سند چشم‌انداز و نقشه جامع علمي كشور مي‌خواهد سرآمد منطقه خويش در علم و دانش باشد، بيش از اين بايد در چنين عرصه‌هايي وارد شده و همزمان با بومي‌سازي علوم پيشرفته، و رقابت علمي زمينه‌هاي تعامل و همكاري‌هاي تحقيقاتي را در علوم مختلف تجربه كند.

< قبلی		بعدی >