جشنواره فیلم فجر محفلی است برای گفتمان اهالی رسانه و سینماگران با یکدیگر، تا مسائل مختلف مرتبط با سینما را به بحث، تحلیل و چالش بکشانند و شاید این صحبت ها در روزگاری نه چندان دور راهگشای مشکلات سینمای کشورمان شود.با «رهبرقنبری» سینماگر که با فیلم «رويیدن در باد» و مستند «آینه های غبارگرفته» در سی امین دوره جشنواره فیلم فجر حضور دارد و همچنین «امید زندگانی» یکی از بازیگران اصلی «رويیدن در باد» درباره این آثار، ارزیابی آن ها از کیفیت دیگر فیلم های جشنواره، خانه سینما و تاسیس سازمان سینمایی به گفت و گو نشسته ایم که در زیر آمده است:

 

 

|  مريم احمدي  |

 

در گفت و گو با  « ملت ما»  مطرح شد

آثار مستند بي‌رحمانه مورد توجه روزنامه‌نگاران قرار نگرفتند

 

«رهبر قنبري» كارگردان فيلم سينمايي «رويیدن در باد» كه چند روز گذشته در جشنواره فيلم فجر حضور بر پرده نقره‌اي رنگ را تجربه كرد در گفت‌وگو با «ملت ما»، گفت: مردم با فيلم من برخورد متعادلي داشتند يعني نه هيجان زده شدند و نه متنفر و همان انتظاري كه داشتم تحقق پيدا كرد چراكه معتقدم سرگرمي گذراندن زمان به بطالت نيست بلكه آموختن در شرايطي فارغ از رنج روزمره است.

 

مردم فارغ از رنج‌هاي روزمره خود با اين فيلم آرامش كسب كردند. صندلي‌هاي سينماهايي كه «رويیدن در باد» را نمايش مي‌دادند مملو از جمعيت نبود اما همان‌هايي كه به ديدن اثر نشسته بودند از جاي خود بلند نشده و تا پايان با اين اثر همراه شدند. وي در پاسخ به اين سوال كه آيا آخرين ساخته شما در سينما رسانه هم با اقبال خوبي روبه‌رو شد يا خير؟

 

، بيان كرد: اهالي سينماي رسانه سعي مي‌كنند يك نوع تفاخر نسبت به ساير گروه‌هاي فكري و اقشار جامعه داشته باشند اما با اين اوصاف خوشحالم كه متفاخرين شهرمان نيز با ساخته من رفتار مناسبي داشتند.

وزنه فيلم‌هاي پريشان جشنواره منسجم‌تر بود

اين كارگردان در پاسخ به اين پرسش كه چه ارزيابي‌ای نسبت به جشنواره سي‌ام فيلم فجر داريد؟، توضيح داد: فيلم‌هاي اين دوره از جشنواره تاكنون خوب، زشت، زيبا و پريشان بوده‌اند هرچند وزنه پريشان‌ها منسجم‌تر بود و اين جاي تاسف دارد زيرا به نظر مي‌آيد انسجام در بخش‌هاي مديريتي سينما ازجمله بخش آموزشي، توليد، هدايتي و... وجود ندارد و اين پريشان حالي در تمامي سطوح سينمايي موج مي‌زند.

 

قنبري همچنين در پاسخ به اين پرسش كه طي چند روز گذشته سازمان سينمايي كليد خورد شما درباره چنين رويداد سينمايي چه نظري داريد؟، افزود: اين رويداد يك اتفاق دولتي است و ربطي بين آن با خودم نمي‌بينم. اما ما براي تشكلاتي مانند اصناف سينمايي در كشورمان قانون داريم و قوانين چنين اصناف متكي بر سازمان‌هاي مردمي نهادينه شده تحت عنوان «ان‌جي‌او» هستند.

 

اين كارگردان اظهار كرد: ما مي‌توانيم باز هم مانند خانه سينما صنف تشكيل دهيم هر چند من سازمان سينمايي را محلي مانند سازمان تبليغات اسلامي، صداوسيما يا وزارت فرهنگ ارشاد اسلامي مي‌دانم چراكه دولت مي‌خواهد بودجه‌اي را كه در دست دارد همان‌گونه خود صلاح مي‌داند خرج كند. هرچند اعتقاد دارم هنر با كادربندي شدن به صورت دولتي پيشرفتي نخواهد داشت. من خود را عضو سازمان سينما نمي‌دانم و هيچ‌گاه تمايل به اين عضويت از خود نشان نخواهم داد.

 

قنبري با اشاره به تعطيلي خانه سينما براي هميشه، اضافه كرد: قانون سازمان‌هاي مردم‌نهاد، خلاف اين مسئله را مي‌گويد چراكه درغير اين صورت زورگويي از طرف دولت به بخش خصوصي محرز خواهد شد. ممكن است هر اختلافي ميان مديران پيش بيايد اما اقدام‌هايی مانند تعطيلي يك صنف مي‌تواند آسيب‌هاي بسياري به جامعه سينمايي كشورمان برساند.

 

اين مستندساز همچنين درباره چگونگي نمايش فيلم‌هاي مستند در جشنواره سي‌ام با توجه به اين‌كه اثري مستند را نيز در اين بخش ارايه داده است، گفت: «آينه‌هاي غبارگرفته» آخرين مستندي است كه من ساخته‌ام هرچند تمامي آثار مستند جشنواره بي‌رحمانه مورد توجه روزنامه‌نگاران قرار نگرفتند.

 

معتقدم بخش فرهيخته جشنواره كه همان اهالي رسانه باشند دچار يك نوع عوام‌زدگي شده‌اند در حالي كه موج انديشه و پژوهش در همان بخش مستند تموج دارد و از اين بابت متاسفم. وي با اشاره به گرايش سينماگران به ساخت تله‌فيلم در سال‌هاي اخير، گفت: اين اتفاق بسيار ناخوشايند است چراكه تله‌فيلم ترجمان زود،

 

تند و سريع است و در نتيجه اين فيلم‌ها با بي‌مبالاتي، بي‌انديشه و تفكر ساخته مي‌شوند. اين امر براي گروه‌هاي فكري سينما انسجام خاطر به دنبال ندارد اما از آنجا كه تلويزيون پول خوبي را به فيلمسازهاي خود مي‌دهد همه سرگرم به دست آوردن اين پول شده و به مرور ديگر انديشه معنايي نخواهد داشت.

 

 

«رویيدن در باد» داستان كهنه‌اي نيست

كارگردان فيلم سينمايي «رویيدن در باد» در ادامه به قصه اين فيلم اشاره كرد و گفت: در اين فيلم چندين قصه متفاوت بيان شده در حالي كه اين داستان به هيچ‌وجه داستان تكراري و كهنه نيست. قنبري گفت: فيلمنامه اين كار مربوط به سال 80 است و امروز خوشحالم از اين‌كه بعد از گذشت 10سال با زحمات فراوان آن را ساختم.

موضوع «رويیدن در باد» به نوجوانان عشايري مربوط مي‌شود و با عرض تاسف بايد بگويم طي 5 سال گذشته چيزي حدود 10هزار نوجوان ميان سنين 7 تا 15 سال ترك تحصيل كرده و به دامداري پرداخته‌اند.

 

 

«روییدن در باد» داستان خاصی دارد

در ادامه همچنين «اميد زندگاني» به عنوان يكي از بازيگران فيلم سينمايي «رويیدن در باد» با اشاره به بازخورد اين اثر در ميان اهالي رسانه، بيان كرد: هنوز نمي‌توان چندان درباره بازخورد اين اثر در ميان مردم و اهالي رسانه صحبت كرد زيرا اين آثار موضوع خاصي دارند بنابراين نمي‌توان توقع داشت كه مخاطب عام به‌راحتي با آن ارتباط برقرار كند.

 

 

وي ادامه داد: آقاي قنبري به دنبال ساخت اثري بود كه در عين حال كه قد زمان و مكان دارد بي‌زمان باشد و با ارايه معناي جهانشمول مفهومي جهاني داشته باشد و چشم و گوش از ديدن و شنيدن چنين اثري لذت برد و در خلال قصه و داستان يك معضل فرهنگي و اجتماعي بيان شود.

 

اين بازيگر همچنين با اشاره به بازيگران حرفه‌اي اين اثر با بازيگران بومي و غيرحرفه‌اي، توضيح داد: همراهي ما در كنار اين افراد كار سختي بود ضمن آن‌كه لهجه در كنار فضايی كه در آن قرار گرفته بودم كار را برايمان دشوارتر كرده بود. چراكه من علاوه بر لهجه مي‌بايست يك پايم نيز مي‌لنگيد و همچنين اسب سواري را به شكل حرفه‌اي در دشت و كوه انجام مي‌دادم.

 

به اعتقاد وي «رويیدن در باد» يكي از سخت‌ترين فيلم‌هاي جشنواره بوده است كه با يك انگيزه غايي و نه جشنواره‌اي ساخته شده است.

 

زندگاني درباره گيشه اين اثر، گفت: معتقدم شرايط اين روزهاي جامعه به نحوي است كه مخاطبان عموما ترجيح مي‌دهند كه تامل كرده تا آثار به شبكه نمايش خانگي بيايند و بعد براي خريد آن اقدام كنند. به لحاظ محتوايي اگر در سينما فرهنگ يا سينماهاي ديگري مانند آن اكران شود مخاطب خاص خود را خواهد داشت.

 

اين بازيگر در پاسخ به اين سوال كه چه نظري درباره احداث سازمان سينمايي داريد، بيان كرد: اگر تنها اسمي تغيير كرده باشد نمي‌توان به آن اميد بست و البته در حال حاضر نمي‌توانم از اين سازمان براي خود مفهومي پيدا كنم. قرار است چه اتفاقي رخ دهد؟ قرار است دوباره عده‌اي دور هم جمع شوند دستور دهند عده‌اي ديگر تبعيت كنند؟ اگر قرار است اين‌گونه باشد خب همان خانه سينما وجود داشت و منحل كردن آن اقدام بي‌معنايی است.

 

وي درباره انحلال خانه سينما تاكيد كرد: من سوالي از شما دارم قبل از آن‌كه خانه سينما منحل شود چند بار در طول سال از آن و كارهايی كه انجام مي‌داد صحبت مي‌شد؟ به نظرم مقصر اصلي خود خانه سينما است چراكه در آن زمان كه اين عنوان را به دوش مي‌كشيد به وظايف خود درست عمل نكرد. همه ما تعصبي به خانه سينما داريم اما‌ اگر منطقي نگاه كنيم مي‌بينم اين خانه فعاليت چنداني براي ما سينماگران انجام نداده است. هرچند كه من كاملا مخالف تعطيلي اين خانه هستم اما خانه سينما بعد از تعطيلي خانه سينما شد.

«روییدن در باد» فیلمی برای کودکان

در ادامه محمدتقي فهيم، منتقد فيلم گفت: در جشنواره‌اي كه بيش‌تر آثار آن با نشان دادن خشونت ايجاد جذابيت براي مخاطب مي‌كند، ديدن فيلم «رويیدن در باد» لطفي ديگر داشت.  «رویيدن در باد» فيلمي است براي كودكان كه مي‌خواهد مشكلات نوجوانان يك منطقه را آسيب‌شناسي كند اما همواره با اين مشكل روبه‌روست كه چندين قصه را با هم بيان كرده است عشاير، مسائل چوپانان موضوعاتي هستند كه مي‌توانست هر كدام جداگانه مطرح شوند.

 

وي به اين فيلم براي گروه سني كودكان اشاره كرد و ادامه داد: «رویيدن در باد» فيلمي است براي كودكان كه با نام «رویيدن در باد» كه همان رويش جوانان است پرداخته اما انتظار من از كارگردان فيلم اين بود كه عميق‌تر به موضوعات قصه‌اش بپردازد نه اين‌كه چندين موضوع مختلف را در كنار هم بيان كند.

< قبلی		بعدی >