در موسيقي ايران بسيار كار كرده است و با صداي آنهايي كه بهترين‌ها هستند، نواخته. داريوش پيرنياكان حالا بعد از سال‌ها كار كردن در اوج موسيقي ايران، تربيت شاگردان بسيار و پژوهش فراوان، بسيار فروتن و مهربان است. ارديبهشت ماه با حميدرضا نوربخش روي صحنه مي‌رود از 20 تا 24 ارديبهشت ماه در تالار مي‌نوازد. به مناسبت روز تولدش در همين روزهاي بهاري با او هم صحبت شديم تا آرزوي بالاي سر شمع 57 سالگي‌اش را به «ملت ما» بگويد.

 

| مرضيه ابراهيمي |

 

گفت و گوي«ملت ما» با داريوش پيرنياكان در سالروز تولدش:

هزاران نوع سنگ اندازي در مسير اعتلاي موسيقي

اين نوازنده برجسته تار كه از دوازده سالگي آموزش موسيقي و نوازندگي تار را در شهر تبريز زيرنظر محمدحسن خان عذاري از شاگردان درويش خان آغاز كرده است، بيان كرد: آرزو مي‌كنم تمام هنرمندان عرصه موسيقي ايران در هر ژانري كه در آن فعاليت مي‌كنند، براي ارايه كارشان به مردم از يك موقعيت مناسب برخوردار باشند و بتوانند با آرامش بيش‌تري آثار هنري خود را به مردم عرضه كنند و واقعا اين آرزو را براي هنرمندان در تمام ژانر‌ها دارم نه تنها براي كساني كه در موسيقي ايراني كار مي‌كنند.

 

پيرنيكان درباره مسائلي كه در سال‌هاي گذشته و در زندگي حرفه‌اي‌اش او را بيش از هر چيز ديگري آزرده است، مي‌گويد: هيچ چيز ناراحت‌كننده‌تر از اين‌كه نيست كه هنرمندي يك كار فرهنگي را كه موجب اعطلاي موسيقي و فرهنگ كشور است توليد كند و بعد براي رساندن آن به مخاطب با هزاران نوع سنگ اندازي روبه‌رو شود، نيست واين موضوع مرا از هر چيز ديگري بيش‌تر آزرده است.

 

اين استاد دانشگاه ادامه داد: متاسفانه نگاه به موسيقي در كشور ما يك نگاه سطحي و فقيرانه است و آن اتفاق نا خوشايندي كه براي كتاب در ايران افتاده، به موسيقي هم راه پيدا كرده است.

 

 

در حال حاضر تيراژ يك كتاب بسيار عالي در ايران سه هزار جلد است و اين اتفاق بد به تيراژ آلبوم‌هاي موسيقي هم راه پيدا كرده است. ما در اين مملكت 75 ميليون هستيم. چرا بايد يك آلبوم موسيقي فقط 20 هزار نسخه به فروش برسد؟

 

پيرنياكان يادآور شد: زماني كه آلبوم‌هايي را با آواز محمدرضا شجريان منتشر مي‌كرديم، بيش از 400 يا 500 هزار نسخه فروش داشت.اين نوازنده چيره دست تار ادامه داد: مدتي پيش براي يك كنسرت پژوهشي به يكي از شهرستان‌ها رفته بودم و ديدم كه در كنار همان سالن كپي آثارم را مي‌فروختند.

 

وي ادامه داد: اين اتفاقات نا خوشايند كه براي موسيقي كشور ما مي‌افتد به سياست‌گذاري كلان و سياست‌گذاران عرصه فرهنگي ايران باز مي‌گردد. متاسفانه ما در عرصه سياست‌گذاري در زمينه انتشار و توزيع آثار موسيقايي دردهايي داريم كه گريبان هنرمندان و فعالان اين عرصه را گرفته است.اين هنرمند مي‌گويد: بخشي از اين مشكلات كه براي هنرمندان وجود دارد به چالش‌هاي بر سر صدور مجوز براي انتشار آلبوم و كنسرت هم باز مي‌گردد.

 

مسئله اين است كه جز تاييد دفتر موسيقي براي صدور مجوز، حراست هم بايد آن فرد را تاييد كند.اما براي من جاي سوال هست كه وقتي هنرمندي سال‌ها براي موسيقي ايران زحمت كشيده و حالا مي‌خواهد نتيجه كار و زحماتش را به مردم عرضه كند، فعاليتش با اين‌كه اجداد او چه كساني هستند و ديگر مسائل گزينشي چه ارتباطي پيدا مي‌كند؟ اين موضوع سوال جدي من از وزير فرهنگ و ارشاد و معاون هنري اين وزارتخانه هم هست.

 

عضو هيئت علمي گروه موسيقي دانشكده هنرهاي زيبا دانشگاه تهران افزود: اين مورد درباره تمام ژانرهاي موسيقي صدق مي‌كند و تمام هنرمندان پاپ، كلاسيك، نواحي و... همه براي انجام كارهايشان بسيار زحمت كشيده‌اند و بايد از آنها حمايت شود نه اين‌كه دايم سنگ جلوي پاي آنها بيندازند.

 

پيرنياكان ادامه داد: چرا اركستر سمفونيك كارهايش روي روال و نظم نمي‌افتد واقعا دانشجوياني كه در موسيقي كلاسيك زحمت كشيده‌اند، بايد در كجا كار پيدا كنند؟ بايد به آنها هم رسيدگي شود و همه هنرمندان عرصه موسيقي مورد حمايت قرار بگيرند. اين نوازنده برجسته تار، درباره اين‌كه در طول سال‌هاي فعاليتش در عرصه موسيقي چه چيزي او را بيش از همه شاد كرده است، گفت: هر گاه كه كار خوبي براي مخاطبانمان مي‌سازم، بسيار شاد مي‌شوم.

 

پيرنياكان همچنين در پايان افزود: در روزهاي زيباي ارديبهشت ماه همراه با حميدرضا نوربخش در تالار وحدت كنسرت برگزار مي‌كنم.اين استاد دانشگاه ادامه داد: اين كنسرت به‌مدت چهار شب از 20 تا 24 ارديبهشت ماه است و بعد از اين كنسرت هم قرار است اين كنسرت در شيراز، اصفهان، كرمان و تبريز به صحنه رود.

 

داريوش پيرنياكان در بيست و سوم فروردين ماه سال 1334 در بخش گرگر از توابع آذربايجان شرقي چشم به جهان گشود.از دوازده سالگي آموزش موسيقي و نوازندگي تار را در شهر تبريز زيرنظر محمدحسن خان عذاري از شاگردان درويش خان آغاز كرد.پيرنياكان از سال 1353 در رشته موسيقي دانشگاه تهران مشغول به تحصيل شد و همزمان فراگيري دوره عالي رديف موسيقي ايراني را زيرنظر استاد علي اكبر خان شهنازي آغاز كرد. در دانشكده هنرهاي زيبا با استاد داريوش صفوت آشنا شد و از طريق او به مركز حفظ و اشاعه موسيقي ايراني راه يافت.

 

در اين مركز بود كه با استاداني چون يوسف فروتن، سعيد هرمزي، محمود كريمي آشنا شد و از محضر اين استادان بهره جست.او بعد از فارغ‌التحصيلي از دانشگاه تهران همچنان تا پايان سال 1367 در مركز حفظ و اشاعه موسيقي به تدريس و كار با گروه‌هاي موسيقي اين مركز ادامه داد.اين نوازنده تار همكاري مشترك خود را با استاد شجريان از سال 58 آغاز كرد. حاصل اين همكاري مستمر كنسرت‌هاي متعدد در كشورهاي امريكا، كانادا، انگليس، فرانسه، سوئيس، سوئد، نروژ و... بود.

 

او سال 1380 گروه موسيقي شهنازي را تاسيس كرد كه تا به امروز همچنان به فعاليت خود ادامه داده است. پيرنياكان در همين سال مفتخر به دريافت نشان درجه يك هنري از وزارت فرهنگ و ارشاد شد. همچنين در سال 1384 از وزارت علوم و تحقيقات درجه دكترا را از شوراي خبرگان دريافت كرده و به رتبه استاد ياري ارتقاء يافت.

 

از اين هنرمند بيش از 16 آلبوم موسيقي و چهار مجموعه تصويري به بازار آمده است كه از ميان آنها مي‌توان به ياد ايام، پيام نسيم، رسواي دل، سرو چمان، آسمان عشق، جان عشاق، آرام جان (هر هفت آلبوم با صداي استاد شجريان)، تكنوازي تار در ماهور و سه گاه، شور دشت با صداي صديق تعريف)، سخن تازه با صداي شهرام ناظري اشاره كرد.

 

پيرنياكان در تحقيق و پژوهش موسيقي نيز دست دارد و دو اثر مكتوب در اين حوزه از او با عنوان رديف موسيقي ايراني معروف به ميرزا حسينقلي و جلوه يار به چاپ رسيده است. علاوه بر اين داريوش پيرنياكان در سخنراني‌ها و سمينارهاي متعدد داخلي و خارجي مقالات تخصصي ارايه كرده و شركت داشته است.

 

او همچنين سمت‌ها و مسئوليت‌هاي مختلف اداري نيز برعهده داشته است كه عضويت در هيئت‌مديره خانه موسيقي، عضويت در هيئت علمي دانشگاه تهران، عضويت در شوراي تخصصي و مشاور موزه موسيقي از آن جمله است.در حال حاضر عضو هيئت علمي گروه موسيقي دانشكده هنرهاي زيبا دانشگاه تهران است و با رتبه استادياري مشغول تدريس است.

 

< قبلی		بعدی >