سيروس سازدار:تحريم، اين روزها واژه آشنايي در ادبيات اقتصادي كشور است؛ شايد اوايل، يافتن راه‌حلي براي دور زدن تحريم‌ها اتفاقي پيچيده به نظر مي‌رسيد اما اكنون، راه‌هاي به مراتب بيش‌تري به عنوان گزينه‌هاي دور زدن تحريم معرفي مي‌شوند. يكي از مهم‌ترين مسائل شايد به بحث واردات تجهيزات صنعت نفت برگردد. در واقع بايد گفت كه در دنياي تجارت آزاد، اصلا امكان توقف واردات تجهيزات نفتي وجود ندارد و در حقيقت، واردات در كنار تبادل تجهيزات و امكانات با كشورهاي پيشرفته در صنعت نفت جهان، نه تنها براي كشور نقص محسوب نمي‌شود بلكه امتياز هم به شمار مي‌آيد.

 

اما آنچه كه در اين زمينه امري مهم و ضروري به نظر مي‌رسد اين است كه بايد تفكر وارداتي را عوض كنيم و آن را به تفكر تبادلات اطلاعاتي مجهز كنيم چراكه با اتكا به چنين تفكري مي‌توان بر تحريم‌ها غلبه كرد و حيات و معاش صنعت اول كشور را بهبود بخشید. به عبارت ديگر، در شرايط كنوني هيچ كشوري نمي‌تواند ادعا كند كه از هرگونه نيازي به كشورهاي ديگر بي‌نياز است و اين شعار هم صدالبته با فرمول‌هاي اقتصادي روز دنيا نيز تناقض دارد اما در شرايط كنوني يكي از راهكارهاي دور زدن تحريم‌هاي نفتي ورود به بازارهاي غير رسمي اروپايي است كه همان شركت‌هاي رسمي با پوششي ديگر وارد مي‌شوند.

 

اما دور زدن تحريم راه‌هاي زيادي دارد كه شايد يكي از كاراترين آنها افزايش توان داخلي‌ها است چراكه در آن صورت خودبه‌خود ميزان وابستگي و نياز ما به خارجي‌ها كمتر و كمتر مي‌شود و نيازهايمان را داخلي‌ها برآورده مي‌كنند. همين الان به سادگي مي‌توان ديد كه پيشرفته‌ترين فازهاي پارس جنوبي، فازهايي است كه پيمانكاران ايراني در آن فعال هستند و از اين رو است كه براي ادامه فعاليت راه‌اندازي پروژه‌هاي نيمه‌تمام شركت‌هاي پيمانكار متاخر خارجي مي‌توان روي داخلي‌ها حساب ويژه‌اي باز كرد.

 

چنان كه ذكر شد، در شرايط كنوني پيشرفته‌ترين فازهاي پارس جنوبي در جنوب كشور فازهايي هستند كه پيمانكاران بخش ايراني در آن فعال هستند و فازهايي كه اجراي آن به عهده پيمانكاران شركت‌هاي خارجي است، با تاخير فراوان پروژه‌ها را پيش مي‌برند. براي مثال در فاز ۱۱ ميدان گازي پارس جنوبي، پيمانكارهاي چيني با ۳۲ ماه تاخير هنوز طرح توسعه اين ميدان را به‌خوبي را پيش نبرده است و پيمانكاران ايراني براي توسعه اين فاز اعلام آمادگي كرده‌اند.

 

سابقه خوب پيمانكاران داخلي هرگز محدود به پارس جنوبي نيست و در بسياري از پروژه‌هاي صنعت نفت مي‌توان مشابه آن را سراغ گرفت اما از آنجا كه متاسفانه در فرهنگ كشور ما نوعي حمايت تبعيض‌آميز از خارجي‌ها در مقابل با شركت‌هاي داخلي ديده مي‌شود، كمتر شاهد اعتماد به شركت‌هاي ايراني هستيم و صد البته اين نوع رفتار هرگز در جهت حمايت از توليد ملي نيست.

 

اميد مي‌رود كه اين مشكلات در سال نامگذاري شده تحت عنوان «توليد ملي، حمايت از كار و سرمايه ايراني» برطرف شود اما لازم به تاكيد است كه اگر عرصه براي فعاليت ايرانيان وجود داشته باشد، مديران از اعتماد به آنان پشيمان نمي‌شوند. از ياد نبايد برد كه اين اعتماد، به مثابه برداشتن بزرگ‌ترين گام در جهت شكستن تحريم‌ها است.

 

* نماينده مجلس هشتم

 

بعدی >