محمد قادري: صبح روز گذشته ناگهان خبري منتشر شد مبني بر اين‌كه مديرعامل خبرگزاري مهر به‌طور ناگهاني بازداشت شده است. در خبر برخي رسانه‌ها همچنين آمده بود كه شكايت معاون اول رئيس‌جمهور موجب اين اتفاق شده و رضا مقدسي بدون اطلاع از اين‌كه موضوع شكايت چه بوده به دادسراي تهران احضار شده و بعد از حضور در دادسرا و اطلاع از موضوع، بازداشت شده است. خبرهاي تكميلي در اين باره نيز حاكي از اين بود كه مقدسي با توديع قرار وثيقه ۱۰۰ ميليون توماني، تا زمان برگزاري جلسه دادگاه آزاد شده است.

اما فارغ از اين‌كه اصل ماجرا چه بوده و نامبرده به چه اتهامي، آن هم بدون اطلاع قبلي بازداشت شده، اين نكته شايان توجه است كه چرا و با چه توجيهي، با حيثيت مدير يك رسانه و در واقع حيثيت جامعه رسانه‌اي بازي مي‌شود و بدون در نظر گرفتن شئونات اجتماعي ـ كه قاعدتا با متهمان ديگر متفاوت است ـ و حتي بدون اعلام قبلي وي را بازداشت مي‌كنند.

با توجه به آنچه ذكر شد، اين اتفاق اگرچه مسبوق به سابقه بوده و تاكنون موارد ديگري از اين دست درباره رسانه‌هاي مختلف و مديران آنها ـ با هر سليقه سياسي ـ رخ داده است، اما بدون شك وجود سه مسئله در تكرار اين موارد بي‌تاثير نبوده است.

اول نبود سعه صدر در ميان مسئولان اجرايي و قضايي كه از يك سو تاب و تحمل كوچك‌ترين انتقادي را ندارند و از سوي ديگر برخوردهاي تندي با اصحاب رسانه دارند، اصحاب رسانه‌اي كه عموما با دغدغه و احساس مسئوليتي از سر دلسوزي، نقش فوق‌العاده حساس خط شكنان جنگ نرم را به عهده دارند و اگر هم انتقادي مي‌كنند عموما مصلحانه است.

اما مسئله دوم كه متاسفانه همواره در پيچ و خم هياهوها مغفول مانده و كمتر مسئولي در اين حوزه بدان توجه مي‌كند، ضعف قانون و نبود يك قانون جامع در حوزه رسانه است به گونه‌اي كه همواره مفاد تاديبي و تعزيري قانون فعلي بر مفاد تشويقي و حمايتي آن غلبه داشته و لذا معمولا اصحاب رسانه در مقابل ارباب قدرت و ثروت كه طبيعتا محور اصلي انتقادات هستند، از كمترين حمايتي برخوردار نبوده و مظلوم واقع مي‌شوند.

مسئله سومي هم كه البته متاسفانه ساز و كار عملياتي شدن آن تاكنون توسط متوليان امر به‌ويژه در وزارت ارشاد و معاونت مطبوعاتي آن وزارتخانه فراهم نيامده و از سوي ديگر معمولا توسط اصحاب رسانه هم جدي گرفته نمي‌شود، نبود يك انجمن صنفي قوي براي پيگيري اينچنين اموري است كه حداقل بتواند از جايگاه و حيثيت صنف و همكاران خود دفاع كند. البته گفتني است اين مسئله بارها و بارها در نشست‌هاي مختلفي كه ميان اصحاب رسانه و وزير محترم ارشاد و معاون مربوطه شكل گرفته، طرح موضوع شده كه متاسفانه هر بار به دلايل گوناگون، تنها در حد حرف باقي مانده است.

به هر حال بايد توجه داشت كه چنين رفتارهايي بي‌ترديد در نخستين نگاه، بويي جز تحقير و تهديد رسانه‌ها را به مشام نمي‌رساند، به‌ويژه آن‌كه وقتي با مدير يك خبرگزاري رسمي اسم و رسم‌دار كه علي القاعده هر اتهامي هم داشته باشد، همواره در دسترس بوده و مي‌توان او را احضار كرد، اين‌گونه برخورد مي‌شود، طبيعي است كه بر رسانه‌هاي ديگر فضايي جز يأس و دلمردگي مستولي نخواهد شد و صد البته كه چنين حالتي به هيچ‌وجه نه در شأن افسران جوان جنگ نرم است و نه در شأن نظام آزادي چون جمهوري اسلامي.