محمد قادري:هفتم تير سالروز وقوع فاجعه‌اي است كه اگرچه شقي‌ترين انسان‌هاي روي زمين دستشان به خون پاك‌ترين انسان‌ها آلوده شد و ملت بزرگ و انقلابي ايران را داغدار كرد، اما جاري و ساري شدن اين خون در رگ‌هاي مردم چنان رويش‌هايي را ايجاد كرد كه امروز نه تنها به فرموده حضرت امام خميني(ره) «ملت ايران» كه «امت اسلامي» در سراسر عالم بيدارتر شده و رايحه خوش استقلال و آزادي در جهان اسلام به مشام مي‌رسد.

 

حادثه ناگوار انفجار دفتر حزب جمهوري اسلامي در سال 60 اما از يك نقطه نظر خاص اهميت ويژه‌تري دارد، چه، علاوه بر اين‌كه خيل زيادي از نيروهاي انقلاب را به آرزوي ديرينشان رساند، معمار دستگاه قضايي جمهوري اسلامي را نيز در خون سرخش غلتاند تا چنان‌كه خود در آخرين لحظات بر زبان رانده بود، بوي بهشت را استشمام كند و از پس يك عمر «بهشتي» زيستن، در بهشت برين مأوا گزيند.

 

سيدالشهداي انقلاب ايران اما از چند جهت شاخص بود و در دهه چهارم انقلاب كه مزين به نام «پيشرفت و عدالت» است لازم است اين ويژگي‌ها سرلوحه كار مسئولان قرار گيرد. اگر بخواهيم شخصيت كم‌نظير شهيد مظلوم آيت‌الله بهشتي را براي كساني كه او را درك نكرده‌اند تشريح كنيم، قطعا واژه‌ها درخواهند ماند اما شايد بتوان آن ركن بي‌بديل انقلاب اسلامي را در همين چند كلمه خلاصه كرد:

 

«ايمان، اخلاص، صبر و مجاهدت»آري شهيد بهشتي با اين چهار ويژگي بارز بر آن بود تا «عدالت» را به معناي واقعي كلمه در نظام نوپايي كه ادعاي اسلامي بودن داشت پياده سازد و هم از اين جهت بود كه نه تاويل و تفسيرهاي التقاطي و نوماركسيستي منافقين و چپ‌ها را برمي‌تافت و نه با هياهوي ليبرال مسلك‌هاي مثلا روشنفكر ميدان را خالي مي‌كرد، چنان‌كه در ماجراي «لايحه قصاص» با تمام توان ايستاد و از آنجا كه با تمام وجود به «و لكُمْ فِي‌الْقِصاصِ حياةٌ يا أُولِي‌الْألْبابِ» (بقره/179) ايمان داشت در راه پياده كردن اصول اسلام و احقاق حقوق مستضعفين مجاهدت كرد

 

و جان خود را تقديم كرد.  اما همه آن چيزي كه امروز از مسئولان جمهوري اسلامي و به‌ويژه متوليان دستگاه قضا انتظار مي‌رود نصب‌العين قرار دادن همين چهار مفهوم محوري به پيروي از شهيد بهشتي است، الگويي كه حركت در مسير آن قطعا رنگ و بويي از «عدالت علوي» خواهد داشت، الگويي كه در آن قاضي ملجأ و فريادرس مظلومان و مستضعفان است، دست و دلش در مقابل زرق و برق پول و مقام نمي‌لرزد، در عين رأفت و عطوفت، در اجراي عدالت قاطع است، حريم جايگاه و لباسي را كه بر تن دارد مي‌داند و حاضر نيست شرافتش را بفروشد و...

 

بديهي است در شرايط كنوني نيز چنين انسان‌هايي در دستگاه قضايي جمهوري اسلامي حضور دارند و به جد در مسير تحقق «عدالت علوي» كوشا هستند، اما آنچه طبيعتا در مقاطع مختلف به عنوان نقطه عطف كارنامه قوه قضاييه مورد ارزيابي قرار مي‌گيرد، همانا قطع دست مفسدين و مجرمين دانه‌درشتي است كه نه تنها براي شرافت خود ارزشي قائل نيستند كه بيت‌المال را چونان سهم‌الارث خود پنداشته و در عين حالي كه شعار عدالت‌طلبيشان گوش فلك را كر كرده، در بهره‌برداري از آن ذره‌اي درنگ نمي‌كنند، پس ضروري است كه دستگاه قضا اولا دست‌هاي احيانا آلوده زيرمجموعه خود را كوتاه كند و ثانيا بدون كمترين ملاحظه‌اي با هرگونه فساد و تخلفي شديدا برخورد كرده و از ملامت ملامت‌كنندگان نهراسد.

 

 

 

< قبلی		بعدی >