احتراماً پاسخ پيوست با تيتر «3 روز هواي پاك سهم تهراني‌ها از سال 1390» درج شده و صفحه شماره 13 مورخ 20/1/1391 حضورتان تقديم مي‌گردد.شايسته است طبق قوانين مطبوعات كشور عنايت فرمائيد در اولين فرصت لازم با تيتر، اندازه حروف و صفحه مورد نظر مقاله پيوست در روزنامه ملت چاپ و منتشر گردد.

 

اطلاعات غلط، تشويش اذهان عمومي

آلودگي هوا در شهرهاي بزرگ كشور پديده‌اي است كه هيچكس منكر آن نبوده ولي در عين حال مستمسكي است براي تهيه مقالات مختلف در حوزه‌هاي رسانه‌اي كه متأسفانه از اطلاعات نادرست و بدون توجه به اقدامات ارزشمند انجام شده استفاده مي‌شود. ارائه اطلاعات مبني بر افزايش روند آلايندگي بدون اطلاع از سوابق قبلي قطعاً مي‌تواند منجر به تشويش اذهان عمومي گردد.

 

در مقاله منتشره در روزنامه ملت ما تحت عنوان «3 روز هواي پاك سهم تهراني‌ها از سال 1390» به آمار مقايسه‌اي طي سال‌هاي 1388 تا 1390 پرداخته شده است و براساس اين آمار روزهاي ناسالم شهر تهران 210 درصد داشته است، قطعاً آمار مربوط به سال 1388 و نيز نيمه اول سال 1389 تعداد روزهاي ناسالم مربوط به پارامتر ذرات كمتر از 5/2 ميكرون نبوده ولي روزهاي ناسالم در سال 1390 عمدتاً مربوط به همين پارامتر مي‌باشد.

 

اندازه‌گيري اين پارامتر از نيمه دوم سال 1389 آغاز گرديده و قبل از آن به دليل محدوديت‌هاي موجود در بخش آلاينده‌ها امكان اندازه‌گيري اين پارامتر وجود نداشته در غير اينصورت يقيناً مقايسه روزهاي سالم روند افزايش را نشان نمي‌دهد. در سال 1390 تعداد 207 روز شرايط ناسالم مربوط به همين پارامتر بوده است در حاليكه بدون احتساب ذرات كمتر از 5/2 ميكرون تنها 9 روز شرايط كيفي هواي تهران ناسالم بوده است.

 

عوامل بروز افزايش ذرات 5/2 ميكرون نيز متعدد بوده كه مي‌توان به ادامه ماندگاري و انتشار ريزگردها از كشورهاي همسايه، ويژگي اقليمي شهر تهران در مجاورت مناطق خشك و نيمه‌بياباني، فعاليت‌هاي صنعتي حاشيه شهر تهران، تردد خودروها، عمليات ساختماني و تخريب و ساخت و سازهاي موجود اشاره نمود و اصلي‌ترين ويژگي اين پارامتر نيز سبك بودن خاصيت كلوئيدي و ماندگاري آن در هواي آزاد مي‌باشد كه از ساليان دراز وجود داشته، در ساليان گذشته بيشترين روزهاي ناسالم مربوط به پارامتر CO (مونواكسيد كربن) بود

 

كه خوشبختانه با اقدامات جدي كه در طرح جامع كاهش آلودگي هواي شهر تهران و بخصوص بر روي خودروها انجام پذيرفت حضور اين پارامتر آلاينده روند نزولي پيدا كرده و اكنون به حداقل و زير حد استاندارد رسيده و به عنوان يك عامل بحران‌زا در شهر تهران و ساير كلانشهرهاي كشور محسوب نمي‌گردد، كه متأسفانه نگارنده مقاله نه تنها به اين موضوع هيچگونه توجهي نداشته حتي با يقين و تأكيد اعلام مي‌دارند كه حتي يك بند از محورهاي 7 گانه طرح جامع تحقق نيافته است، به همين اساس لازم است كه تنها به چند مورد از اقدامات انجام شده مرتبط با طرح جامع كاهش آلودگي هواي شهر تهران اشاره شود.

 

قبل از اجراي طرح جامع كوچكترين تلاشي در جهت كنترل آلايندگي در خودروها و موتورسيكلت‌های توليدي انجام نمي‌پذيرفت در حالي كه خودروها و موتورسيكلت‌هاي توليدي كنوني منطبق با استاندارد يورو 2 توليد شده و بر اجراي استاندارد يورو 4 براي خودروها و يورو 3 براي موتورسيكلت‌ها در سال جاري نيز يورو 4 نيز تأكيد شده است. سوخت مصرفي قبل از اجراي طرح داراي ماده سمي سرب بود كه از همان ابتداي طرح حذف گرديده و ايران جزو معدود كشورهايي بود كه از سوخت سرب‌دار استفاده مي‌نمود و در حال حاضر توليد سوخت منطبق با استاندارد يورو 4 و 5 و 7 پالايشگاه كشور با سرمايه‌گذاري گسترده وزارت نفت آغاز شده است.

 

توسعه سيستم‌هاي حمل و نقل عمومي از قبيل مترو و BRT در راستاي برنامه كاهش آلودگي هوا بوده و همچنين بيش از 000/200/1 خودرو فرسوده از رده خارج شده است. تمامي شهرهاي بزرگ كشور مجهز به مراكز معاينه فني خودرو شده‌اند، ايستگاه‌هاي پايش در تمامي شهرهاي كشور راه‌اندازي گرديده و اطلاعات جامع و كافي از وضعيت كيفي هواي شهرهاي كشور در دست مي‌باشد. در سال 1390 با ممنوعيت ورود ابلاغي از سوي سازمان حفاظت محيط‌زيست، واردات آزبست به طور كلي در چرخه توليد متوقف شده و در سال 91 به طور كلي حذف خواهد شد.

 

مصرف سوخت گاز بعنوان پاك‌ترين سوخت فسيلي در خوردوها به عنوان يكي از محورهاي اصلي برنامه جامع شروع و ادامه يافته است و بيش از دو ميليون خودرو گازسوز شده‌اند و در اين راستا نيز تمامي صنايع استان تهران از سوخت گاز به عنوان سوخت مصرفي استفاده مي‌نمايند. در مجموع در تهران و ساير كلانشهرهاي كشور مشكل آلاينده‌هاي گازي معمول (NOx-CO – O3SC2) به طول كلي در حد استاندارد بوده و صرفاً ذرات معلق 5/2 ميكرون در برخي كلان‌شهرها منشاء اصلي آلودگي هوا باقي مانده است.

 

اينها همه ناشي از موفقيت‌هاي طرح‌هاي جامع كاهش آلودگي هواي تهران و ساير شهرها مي‌باشد كه متأسفانه نگارنده از اجراي موفق آنها بي‌اطلاع بوده است. در انتها ذكر اين نكته ضروري است كه اطلاع‌رساني و افزايش آگاهي‌هاي عمومي زماني ارزش واقعي پيدا خواهد كرد كه با حفظ احترام به اقدامات انجام شده منتج به پيشنهاداتي شود كه در بهبود روند آلودگي هوا موثر واقع شود.

 

< قبلی		بعدی >