مصطفي كارخانه:1- در شرايط كنوني فقط بايد درباره باخت‌ها صحبت كنيم چراكه هميشه ضعف و كاستي‌ها پشت پيروزي‌ها ناديده گرفته مي‌شوند. مسابقات گزينشي المپيك در كشور ژاپن در سطح بسيار بالايي برگزار شد و نبايد فراموش كنيم رويا و آرزوي همه كشور‌ها حضور در اينچنين رويداد بزرگ و پرطرفداري است همه ما به ارزش بالاي سهميه المپيك واقف هستيم و مي‌دانيم حضور در رويدادي كه همه ستاره‌هاي ورزش دنيا در آن جمع مي‌شوند آرزوي هر تيم و ورزشكاري است. من فكر مي‌كنم عيار تيم‌ها در رويداد گزينشي المپيك مشخص شد و همه‌چيز نشان از رشد و پيشرفت واليبال ما در سال‌هاي اخير داشت ولي تا رسيدن به يك عملكرد باثبات و پايدار همچنان فرصت نياز است.

 

2- ما در مسابقات گزينشي المپيك بهترين تيم تاريخ واليبال خود را در اختيار داشتيم. من بعيد مي‌دانم اينچنين تيم پرستاره‌اي بار ديگر در تيم ملي ما جمع شوند. ما در اين مسابقات ملي‌پوشان بسيار خوبي داشتيم و به لحاظ فردي هر يك خود جزو بهترين‌ها بودند. امروز بازيكناني همچون موسوي عراقي و نادي بسيار فرا‌تر از آسيا بازي مي‌كنند و بازيكناني هم مثل زريني، قائمي و غفور نيز جزو بهترين‌هاي آسيا در پست خود هستند. ما در عملكرد انفرادي جزو بهترين تيم‌ها بوديم اما دو باختي در اين مسابقات را تجربه كرديم كه شايسته تحمل هيچ يك آنها نبوديم. ما بايد درباره نحوه رخداد اين دو باخت بيش‌تر صحبت كنيم و ببینیم كه چرا تيم ملي ما با اين همه مهره قوي نتوانست شرايط حضور خود در المپيك را مهيا كند.

 

3- من فكر مي‌كنم بيش از هر چيز موضوع ذهني و رواني زمينه عدم صعود واليبال ما به المپيك را مهيا كرد. ما چون به يك پايداري و ثبات كامل نرسيده بوديم پر فراز و نشيب و نوسان ظاهر شديم و اين به تيم ملي لطمات زيادي زد. ما امروز همه حسرت نرفتن به المپيك را مي‌خوريم ولي من اين شكست را بدشانسي و بداقبالي نمي‌دانم چراكه احساس مي‌كنم خودمان نخواستيم المپيكي شويم.

 

4- بزرگ شدن، تعالي و موفقيت قبل از هر چيز در ذهن است كه شكل مي‌گيرد و سپس در توان و عملكرد بروز مي‌يابد. من نمي‌دانم تيم ملي ما با چه ذهنيتي راهي اين مسابقات شد. ما در ديدار مقابل استراليا و صربستان به‌راحتي مي‌توانستيم برنده بازي باشيم. در بازي با استراليا اطمينان دارم اگر هم‌اكنون ۱۰بازي پشت هم را مقابل اين تيم برگزار كنيم، هر ۱۰بازي را خواهيم برد. متاسفانه حرارت و ولع پيروزي در اين ديدار در تيم ما وجود نداشت و آن هم نشأت گرفته از پيروزي‌هاي پياپي تيم ملي ما مقابل اين تيم در بازي‌هاي تداركاتي بود.‌اي كاش ما در يكي از ۱۰بازي گذشته خود كه اين تيم را شكست داده بوديم شكست مي‌خورديم و احساس خطر مي‌كرديم اما پيروزي در همه اين ديدار‌ها بازيكنان ما را به لحاظ رواني تحت تاثير خود قرار داده بود.

 

5- ما مي‌توانستيم به‌راحتي ۳ بر صفر از سد صربستان بگذريم. ما اين پتانسيل را داشتيم و در گيم اول نشان داديم مي‌توانيم اين تيم را شكست دهيم اما عدم تمركز و دقت بازيكنان زمينه اين شكست را فراهم كرد. در گيم‌هاي دوم و سوم هم ما با دو اختلاف امتياز (30-28) گيم‌ها را به حريف خود واگذار كرديم و اين نشان از آن دارد، واليبال ما ظرفيت و توان شكست صربستان را داشت اما افسوس كه اين اتفاق رخ نداد.

 

6- در اين‌كه ولاسكو مربي بزرگ و با دانشي است شك نكنيد. به شخصه معتقدم كادرفني، بازيكنان و حتي فدراسيون، همه تلاش خود را براي موفقيت در اين مسابقات به كار گرفتند. امروز بايد بپذيريم ورزش برد و باخت دارد و چيزي كه در اين برهه مهم به نظر مي‌رسد اين است كه ما فرصت را از دست داديم و 4سال عقب مانديم.

 

7- اطمينان دارم كه اگر امروز هر مربي ايراني به جاي ولاسكو از صعود به المپيك باز مي‌ماند، مثل حسين معدني در جام ملت‌هاي گذشته حكم بركناري او را در‌‌ همان شهر توكيو صادر و حتي جايگزين او را هم معرفي مي‌كردند. البته اين به آن معنا نيست كه بنده بخواهم توان فني مربي بزرگي همچون خوليو ولاسكو را ناديده بگيرم چرا كه من اين مربي را الگوي مربيگري خود مي‌دانم.

 

8- تيم ملي ما بيش از هر نقطه‌اي در دريافت و زدن سرويس ضعف داشت. كادر فني و همه مسئولان فدراسيون بعد از بازگشت از ژاپن بايد تمام هم و غم خود را معطوف به ساختن بازيكناني ايده‌آل در اين دو منطقه كنند. ما در مسابقات جهاني هم كه به عنوان نهمي رسيديم، در بين دوازده تيم موجود در دريافت و زدن سرويس آخر شديم و اين نشان از ضعف ما در اين دو منطقه است.

 

< قبلی		بعدی >