| سينا تيموري |پس از آخرين بازي ليگ برتر و كسب رتبه سوم توسط باشگاه استقلال، بازيكنان اين تيم فوتبال به رهبري كاپيتان جنجال‌آفرينش‌شان، مجتبي جباري تصميم گرفتند كه تمرين ريكاوري اين تيم را تعطيل كنند. اين حركت بازيكنان استقلال در ابتدا با واكنش شديد علي فتح‎الله‎زاده مديرعامل آبي‌پوشان مواجه شد. فتح‎الله‎زاده كه جباري را عامل اصلي اين اختلال مي‌دانست و از خودسري‌ها و بي‌نظمي‌هاي او طاقت از كف داده بود، در واكنش به اين اقدام غيرحرفه‌اي، چند مصاحبه تند عليه كاپيتان تيمش با خبرگزاري‌ها انجام داد و خواستار مجازات سنگين اين بازيكنان بي‌انضباط از سوي كميته انضباطي فدراسيون فوتبال شد.

 

 

جباري كه موقعيت خود را در معرض خطر مي‌ديد و متوجه عواقب سنگين احتمالي تصميمش مبني بر تعطيلي تمرين تيمش شده بود، سريعا با اتخاذ يك تاكتيك جديد همه كاستي‌ها و ضعف‌هاي باشگاه استقلال را به هيئت‌مديره نسبت داد و نوك پيكان انتقادات خود را به سمت اعضاي هيئت‌مديره برگرداند. پس از اين مصاحبه جباري، فتح‎الله‎زاده يادش افتاد كه جباري بازيكن با غيرتي است و از جان و دل براي اين تيم بازي مي‌كند!

 

ظاهرا بازماندن از دستيابي به قهرماني براي مديرعامل جاه طلب اين باشگاه كافي نيست تا در برابر رفتار غيرحرفه‌اي اين بازيكن شورشي تصميمي جدي اتخاذ كند. واقعيت اين است كه كدخدامنشي و مماشات فتح‎الله‎زاده و پرويز مظلومي، سرمربي استقلال در مواجه با بي‌انضباطي‌هاي بازيكنان تيمشان نقشي اساسي در دور ماندن اين تيم از قهرماني اين فصل رقابت‌هاي ليگ برتر فوتبال كشور داشت.

 

كار به جايي رسيده كه فتح‌الله‌زاده حتي صعود نكردن به دور بعدي جام باشگاه‌هاي آسيا را اتفاق مهمي نمي‌داند و حاضر است براي مكدر نشدن خاطر همايوني اين بازيكن، اسكندريه (شما بخوانيد باشگاه استقلال) را به آتش بكشد. در اين ميان كمترين چيزي كه اهميت دارد، هواداري است كه با هر خبر خوب و بدي درباره تيمش چنان تنش و استرس شديدي را تجربه مي‌كند كه گاه همه جنبه‌هاي زندگي او را تحت تاثير قرار مي‌دهد.

 

بي‌اخلاقي فوتباليست‌هاي ما در سال‌هاي اخير هر روز بيش‌تر شده و حالا ديگر كاري از دست هيچ‌كس ساخته نيست. برخي از فوتباليست‌هاي ما به لحاظ تحصيلات، آداب اوليه معاشرت، ارتباط‌گيري سالم، احترام به شأن و منزلت ساير افراد جامعه و موضوعاتي از اين دست نمونه‌هاي شاخص و بي‌بديلي در نقض ارزش‌هاي انساني و پشت پا زدن به هنجارهاي جامعه هستند.

شايد بهتر باشد به جاي تعيين سقف قرارداد

براي بازيكنان فوتبال، ماده‌اي در اساسنامه كميته انظباطي لحاظ شود تا اين بازيكنان در كلاس‌هاي اخلاق حرفه‌اي و حتي روابط عمومي مسالمت‌آميز شركت كنند تا بهتر بتوانند بر رفتار و اعمال خود كنترل داشته باشند و روابط خود را با اقشار مختلف جامعه به درستي تنظيم كنند.

 

< قبلی		بعدی >