نگاهي به «هدي»؛ GPS ناشناخته ايراني
| علم و فناوري |
يافتن موقعيت و در واقع پاسخ به سوال «در كجا هستيم؟» از گذشتههاي دور بسيار مهم بوده است. در حركت روي خشكي و دريا، مسيريابي و ناوبري جزو مهمترين مهارتها بوده است. استفاده از ستارگان براي مسيريابي در آن دوران صرف نظر از وابستگي به شرايط جوي، حداقل خطايي در حدود 5/1 كيلومتر داشته است
اما نياز بشر بهويژه در كاربردهاي خاص باعث شد تا روشهاي جديدي توسعه يابند. در نتيجه امروزه براي زمينههاي نظامي و غيرنظامي سامانههاي موقعيت يابي ساخته شده و سختيها بسياري را از دوش كاربران خود برداشتهاند. از سال 1974 تلاشهاي اوليه براي ساخت سامانه موقعيتيابي جهاني (GPS) در ارتش امريكا آغاز شده و تا سال 1993 به ظرفيت كامل رسيد. پس از آن اين سامانه در اختيار همپيمانان امريكا و به مرور در اختيار كاربران غيرنظامي و ساير كشورها قرار گرفت.
امروزه بسياري از كشورها حتي كشورهاي در حال مقابله با امريكا از اين سامانه استفاده ميكنند اما خود نيز براي عدم اتكا به اين كشور براي ايجاد سامانههاي موقعيتيابي تلاش ميكنند. سامانه موقعيتيابي جهاني روسيه با نام گلوناس و نمونه اروپايي با نام گاليله از آن جمله است.
مشكل ديگر GPS جز تعلق آن به يك كشور خاص تاخير زماني و وجود خطا با مقادير مختلف با توجه به كيفيت خدمات ارايه شده است. در واقع با توجه به دسترسي بهگيرندههايي با سطح پيشرفته فناوري يا با سطح دسترسي به اطلاعات دقيقتر اين مشكلات كمتر است. از اينرو كشورهاي مختلف براي رفع اين مشكل دست به ساخت سامانههاي پشتيباني (GPS) بهويژه در زمينه افزايش دقت كردهاند. همچنين سامانههاي موقعيتيابي محلي يا LPS نيز توسعه يافتهاند تا در صورت قطع خدمات جي-پي-اس (يا نمونههاي روسي و اروپايي آن) كار موقعيت يابي انجام شود.
در كشورمان ايران نيز براي كاهش خطاي سامانه جي-پي-اس، سامانه ملي «هدي» و براي داشتن يك سامانه موقعيت يابي بومي به گفته وزير محترم دفاع و پشتيباني نيروهاي مسلح، LPS در حال توسعه است. سامانه ملي هدي در سه حوزه زميني، دريايي و هوايي فعاليت ميكند. در سال ۱۳۸۹ نخستين مرحله از آن تحت عنوان سامانه ملي هدي در خشكي به بهرهبرداري رسيد. هدف از اجراي اين مرحله توليد تصحيحات آني براي كاربران GPS در سطح خشكي بوده بهطوري كه قادر بهموقعيتيابي دقيق لحظهاي با دقت تضمين شده باشند.
| < قبلی | بعدی > |
|---|







