نگاهی گذرا به بیست‌وهفتمین جشنواره موسیقی فجر بيست و هفت سال از روزي كه نخستين نت‌هاي رويدادي به نام جشنواره موسيقي فجر نواخته شد، مي‌گذرد. سه روز گذشته بيست و هفتمين جشنواره موسيقي فجر به پايان رسيد. جشنواره‌اي كه در طول عمر بيست و هفت ساله خود شاهد حضور هنرمندان بزرگي بوده است. هنرمنداني كه يا اكنون در كنار ما نيستند يا در جايي ديگر روزگار مي‌گذرانند. امسال هم جشنواره بيست و هفتم بار و بنه خود را بست تا جاي خود را به جشنواره‌اي ديگر بدهد.

 

 

در سال‌هاي نخستين برگزاري جشنواره موسيقي فجر، تاكيد بر موسيقي نواحي بود، اما به مرور زمان و با گذشت سال‌ها از برگزاري اين جشنواره، حضور موسيقي نواحي با كمتر شدن حضور گروه‌ها برگزار شد. سال‌ها پيش محمدحسين همافر، مدير مركز موسيقي درباره رويكرد جشنواره موسيقي گفته بود: رويكرد به موسيقي نواحي در جشنواره يادآور منابع و دانسته‌هاي شگرف و كلي موسيقي ايران زمين است.

 

در سال‌هاي اخير در جريان برگزاري موسيقي فجر ازگرو‌های مهم وقابل تامل همچون غلام مارگيري، پورعطايي و... خبري بوده است و اين از جمله دلايل ضعف در برگزاري اين جشنواره است. چراكه به گفته محمد حسیني وزير ارشاد، برگزاري جشنواره‌ها يعني نشان دادن آيينه يك سال فعاليت هنرمندان كشور در عرصه‌هاي مختلف در كشور و با حضور نداشتن بخشي به عنوان موسيقي نواحي با حضور بزرگان مختلف مناطق ايران، نشان از آن است كه اين نوع  از موسيقي در كشور فعاليت ندارد. درحالي كه زير بناي موسيقي در كشور ما برگرفته از موسيقي نواحي است.

 

 

بي‌ميلي بزرگان در جشنواره موسيقي

حسن رياحي، به عنوان پرسابقه‌ترين دبير جشنواره موسيقي است و پس از انتخاب او به عنوان دبيري جشنواره اين گمان مي‌رفت با سابقه‌اي كه رياحي در دوره‌هاي 19، 20 و 21 در برگزاري جشنواره طلاي موسيقي داشته است. امسال هم اين جشنواره شاهد حضور بزرگان موسيقي در بخش‌هاي مختلف از جمله ايران و بين الملل باشد. اما رياحي امسال بر حضور جوانان تاكيد كرده بود.

 

وي در اين‌باره مي‌گويد:« هدف من در آن زمان، چيز ديگري بود. صرفا به دليل جشنواره موسيقي فجر دبير آن شدم. اما الان دو سال است كه هدف فرهنگي‌ام را بيش‌تر كرده‌ام و فكر مي‌كنم زمان اين كار است چون تعداد زيادي دانشجو داريم كه فارغ‌التحصيل شده‌اند يا تحصيل مي‌كنند. چندين‌بار گفته‌ام، فكر مي‌كنم در حال حاضر آموزش موسيقي موفق بوده، دليلش هم وجود جوان‌هايي است كه در شاخه‌هاي مختلف كار مي‌كنند و حتي برخي‌شان در دانشگاه استاد شده‌اند.

 

 

جشنواره‌اي آماري

در سياست‌گذاري جشنواره اخير جشنواره‌هاي مختلف از جمله موسيقي به جنبه آماري تاكيد مي‌شود و كيفيت گروه‌ها و حضور آنها به ورطه فراموشي سپرده شده است. در نشست‌هاي خبري مختلف جشنواره موسيقي در سال‌هاي اخير بر تعداد حضور گروه‌ها و آمار آنها تاكيد شده است و گويي كه مديران اين دوره‌ها به نحوي خواسته‌اند جشنواره‌اي آماري ارائه دهند تا جشنواره‌اي كيفي و جريان‌ساز كه نمود حركت موسيقي در كشور ما باشد.

 

داوري مسائل حاشيه‌اي جشنواره‌ها

يكي از بحث برانگيز‌ترين مسائل جشنواره‌ها داوري آثار، نحوه انتخاب آثار و حضور داوران است. بسياري از اهالي موسيقي بر اين باورند كه اصولي داوري نشدن آثار هميشه مسئله‌ساز بوده و عدم حضور بزرگان موسيقي را به همراه آورده است.

صداي ساز‌ها در سالن‌های خالي

در اين چند دوره اخير استقبال مخاطبان از جشنواره كمتر و كمتر شده است و اين عدم استقبال حتي در بخش پاپ كه مورد توجه نسل جوان هم هست بيش‌تر شده است چراكه در سال‌هاي گذشته ترافيك حضور مخاطبان در بزرگراه‌هاي اطراف برج ميلاد سبب ناراحتي بسياري مي‌شد. در سال‌هاي گذشته بسياري از مخاطبان پشت در‌های بسته مي‌ماندند با توجه به اين‌كه بليت در دستان آنها بود.

نمايشگاهي كه مي‌توانست باشد

در سال‌هاي گذشته بخشي براي نمايش بخش‌هاي مختلف تحت عنوان نمايشگاه برگزار مي‌شدکه از كاستي‌های اين چند دوره اخير جشنواره به حساب مي‌آيد. همچنين نبود بخشي به نام پژوهش. يكي ديگر از نكاتي كه مي‌توان از آن به عنوان كاستي بزرگ جشنواره امسال به نسبت سال‌های گذشته اشاره کرد و آن نبود

 

«نمايشگاه موسيقي» در حاشيه جشنواره بود. برگزاري اين نمايشگاه با توجه به همزماني برگزاري اين جشنواره با جشن‌هاي انقلاب مي‌توانست  نمايش‌دهنده اين پيشرفت‌ها و جلوه‌اي از توجه انقلاب اسلامي به عرصه موسيقي باشد.يادآور مي‌شود كه اين نمايشگاه و همچنين بخشي به عنوان ساز‌هاي شب در سال‌هاي گذشته بوده است و نبود اين بخش از كاستي‌های جشنواره موسيقي در اين سال‌ها بوده است.

 

< قبلی		بعدی >