اغلب صاحب‌نظران و پژوهشگران دنيا در ارزيابي وظايف رسانه سه مورد، سرگرم‌كنندگي‏، آموزش دهندگي و ارتقا  بـخــشـي جـامـعـه را از مهم‌ترين وظايف رسانه‌ها برشمرده‌اند و در بررسي ميزان موفقيت هر برنامه راديويي و تلويزيوني تحقق موارد ياد شده مدنظر قرار مي‌گيرد. براين اساس اگر بخواهيم به برنامه‌هاي شبكه‌هاي راديويي و تلويزيوني كشورمان نگاهي داشته باشيم، با قطعيت مي‌توان گفت كه در تحقق تمام اين موارد ناتوان بوده و اغلب برنامه‌هاي شبكه‌هاي صداو سيما به نوعي دچار نقصان هستندو يا در تحقق يك مورد افراط كرده ودر موارد ديگر كم كاري مشهودي دارند.

 

البته اين عدم توفيق به دلايل مختلف اتفاق مي‌افتد، كه در برخي موارد، شايد حق با برنامه‌سازان باشد و با شرايطي كه در اختيار دارند اساسا امكان ارايه برنامه مناسب وجود نداشته باشد و مديران مربوطه بايد كمر همت ببندند و موانع را از سر راه عوامل برنامه‌ها بردارند، اما در اين ميان معدود برنامه‌هايي نيز هستند كه بنا به دلايل متعدد موفق بوده و با به كارگيري تدابير خاص تقريبا به وظيفه خود عمل كرده و هر سه مورد را به مخاطبان عرضه كرده‌اند. از جمله اين برنامه‌ها«پرانتز باز» راديو نمايش است‎.

 

اين برنامه در حالي به عنوان يك اثر رسانه‌اي موفق مورد توجه بسياري از شنوندگان راديو قرارگرفته كه ساختاري خبري دارد و با اين روند، انواع و اقسام برنامه‌ها از شبكه‌هاي راديويي و تلويزيوني كشورمان پخش مي‌شود. با توجه به چند نوبت از پخش اين برنامه، برخي از دلايلي كه به نظر مي‌رسد عامل توفيق آن باشد، عبارت هستند از:

 

1- نوآوري در شيوه اجرا، در اين برنامه مخاطب ناچار نيست هر روز يك صداي ثابت را بشنود، بلكه با تدابير برنامه‌سازان، اجراي اين برنامه هر روز برعهده يكي از هنرمنداني است كه خود منبع يكي از خبر‌هاي همان روز است.

2- موسيقي‌هاي نو و جالب توجه كه در ديگر برنامه‌ها شنيده نشده است.

3- انتخاب ساختار شناوركه به برنامه‌سازان اين امكان را مي‌دهد كه بخش يا بخش‌هايي جديد به برنامه بيفزايند و باعث شگفتي مخاطبان بشوند.

4- شهامت مديران در واگذاري امور به برنامه‌سازاني كه برنامه‌هايي با ساختار شناور مي‌سازند.

 

 

< قبلی		بعدی >