محمدابراهيم طاهريان: سفر اخير رئيس‌جمهور امريكا به افغانستان كه پيش از اين هيچ صحبتي از آن به ميان نيامده بود براي امضاي طرح راهبردي ميان كابل و واشنگتن صورت گرفت. تقريبا 18 ماه است كه معاهده استراتژيك ميان امريكا و افغانستان مطرح شده است. اين طرح راهبردي تقريبا دو هفته پيش ميان نمايندگان دو كشور به امضا رسيد و قرار بود پيش از برگزاري اجلاس شيكاگو و در امريكا اوباما و كرزاي آن را امضا كنند.

اما امضای اين عهدنامه در اين مقطع زماني و همزمان با سالگرد كشته شدن بن‌لادن، آن هم در افغانستان اين گمان را تقويت مي‌كند كه اوباما مي‌خواهد از اين طريق افكار عمومي امريكا را تحت تاثير قرار دهد و كشته شدن بن‌لادن را به عنوان دستاوردي ارزشمند به مردم امريكا يادآوري كند، چرا كه تبليغات دو حزب دمكرات و جمهوريخواه در امريكا شروع شده است و كشته شدن رئيس جريان افراط مهم‌ترين دستاورد اوباما در عرصه سياست خارجي امريكاست. بنابراين، اين عهدنامه از بعد تبليغاتيش براي اوباما بسيار مهم است. معاهده استراتژيك كه از 8 بند تشكيل شده است مدل روابط نظامي و غيرنظامي كابل و واشنگتن را پس از خروج نيروهاي فرامنطقه‌اي از افغانستان در 10 سال آينده ترسيم مي‌كند و روابط راهبردي ميان دو دولت را برنامه‌ريزي مي‌كند. اين درحالي است كه طرفين درباره اطلاع‌رساني، سياست اطلاع‌رساني قطره‌چكاني را در پيش گرفته‌اند و طي 18 ماهي كه از طرح اين معاهده گذشته است نه امريكا و نه افغانستان هيچ اطلاعات جامع و كاملي را در اختيار رسانه‌ها و مردم قرار نداده‌اند. حتي زماني كه اين طرح راهبردي ميان نمايندگان دو كشور به امضا رسيد نسبت به مفاد آن اطلاع‌رساني نشد.

در نظر داشته باشيد كه تا امروز 10سال از حضور امريكا و كشورهاي فرامنطقه‌اي در خاك افغانستان مي‌گذرد. امريكا اظهار مي‌كند كه به اهداف خود كه همان كشتن سران جريان افراط است رسيده است، درست است كه امريكا موفق به كشتن بن‌لادن و 20 نفر از عناصر كليدي جريان افراط شده است. اما اين‌كه آيا امريكا به اهداف خود رسيده است يا نه مهم نيست! آنچه كه مهم است نتيجه‌اي است كه حمله امريكا به افغانستان دربرداشته است. ثمره اين اقدام موجب تشديد ناامني در منطقه مي‌شود. اين‌كه رئيس‌جمهور كشوري بيگانه بدون اطلاع‌رساني قبلي و در دل شب به افغانستان مي‌آيد و چند ساعت بعد و باز هم در دل تاريكي افغانستان را به مقصد كشورش ترك مي‌كند براي مردم منطقه خبر خوبي نيست. از مرحله مقدماتي تاكنون هيچ نشانه‌اي از رضايتمندي پايتخت‌هاي همسايه نسبت به اين معاهده ديده نشده است. امضاي چنين عهدنامه‌اي به منزله دعوت از حضور كشورهاي بيگانه در منطقه است و حضور بيگانگان خصوصا در جغرافياي سياسي افغانستان لزوما منجر به حفظ امنيت و ثبات نمي‌شود. چرا كه اين تجربه‌اي است كه پيش از اين در زمان جنگ سرد و حضور شوروي سابق در افغانستان شاهد آن بوديم و كماكان با مهاجرت ميليوني افغان‌ها به ايران و ساير كشورهاي همسايه روبه‌رو هستيم!