| بهروز پايدار|وقتي عنواني ملي بر فعاليتي گذاشته مي‌شود، بايد در برنامه‌ريزي آن حتما حداقل‌هايي رعايت شود، به‌ويژه اگر چنين اقدامي توسط يك بخش از دولت جمهوري اسلامي ايران صورت بگیرد . بر اين اساس وقتي اداره كل هنرهاي نمايشي وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي مدعي برگزاري جشن«ارديبهشت تئاتر ايران» است، بايد حداقل‌هايي را رعايت كنند تا اين عناوين معنا يابد و از تبليغات پوشالي و شبه«شو»‌هاي سطحي فاصله بگيرد.

اين برنامه با وجود بودجه هنگفتي كه متاسفانه بخش عمده‌اي از آن صرف هزينه‌هاي غيرضروري همچون تهيه بليت هواپيما براي برخي سفرهاي غيرضروري مسئولان مربوطه، تهيه پوستر و تشكيل ستادهاي خبري و موازي‌كاري‌هاي متعدد ديگر شد، نتوانست خانواده تئاتر را به خوبي دور هم جمع كند و جز شهرداري تهران، كه مسئولان دوشغله آن با اداره كل در تعامل هستند، تقريبا به ديگران توجهي نكرد.

 

از جمله اين‌كه به دست اندركاران كانون پرورش فكري كودكان و نوجوانان توجه نكردند، در حالي كه به دليل فعاليت‌هاي هنرمندان توانمندي همچون داوود كيانيان، عادل بزدوده، حسن دادشكر و...، در گذشته و برخي فعاليت‌ها در شرايط فعلي، اين هنرمندان در زمينه تئاتر كودك و نوجوان بسيار تاثيرگذار بوده اند؛ البته شايد اشكال اين گروه از هنرمندان اين است كه همواره از تبليغات صرف و توخالي پرهيز كرده‌اند و به چنين كساني توجه نمي‌كنند.

 

< قبلی		بعدی >