| محبوبه رضايي |در شرايطي كه حال و روز سينماي ايران اصلا خوب نيست، چه سينمايي و چه فيلمي مي‌تواند به بهبود اين اوضاع كمك كند؟ جامعه به چه فيلمي و به چه ژانري بيش‌تر نياز دارد؟ دليل وخيم بودن اوضاع سينما جدا از مشكلات درون گروهي، ضعف مديريتي و رفتار سليقه‌اي چيست؟ آيا جامعه امروز ايران حال و روز بهتري دارد؟ سينماي اجتماعي شايد در اين شرايط با استقبال بهتري از جانب مخاطبان سينما مواجه شود؛ اگر آيينگي پيشه كند و از زير ساطور سانسور برهد.

 

سينماي اجتماعي رابطه‎اي دو سويه با جامعه خود دارد؛ از يك سو از جامعه تاثير مي‎پذيرد و از سوي ديگر بر جامعه اثر مي‎گذارد. اصولاً آثار هنري دربردارنده اطلاعاتي درباره جامعه‎اي هستند كه در آن آفريده شده‎اند و به اعتباري نمودي از زمينه‎هاي فكري، سياسي و اجتماعي روزگار خود هستند. سينما نيز بر همين منوال در انتخاب موضوعات و سوژه‎هاي خود از وقايع و نيازها و تحولات جاري جامعه غافل نشده و پرداختن به طيف‎هاي مختلف جامعه را در بستري ممزوج از واقعيت و خيال در قالب فيلم‎هايي با موضوعات اجتماعي بارها امتحان كرده و نتيجه گرفته است.

 

كمتر فيلم هاليوودي را مي‌توان سراغ گرفت كه در آن اشاره‎اي مستقيم يا گذرا به شرايط اجتماعي، اقتصادي و حتي سياسي روز نشده باشد. اساساً سينماي اجتماعي به دليل انعطاف و قابليت تطبيق آن با گونه‎هاي مختلف سينمايي به شكل‎هاي مختلف خود را بروز مي‎دهد.

 

مسيري كه سينماي اجتماعي در طول ساليان سال پيموده مي‎تواند به مثابه تاريخ معاصر يك ملت قلمداد شود و تصويري كامل از فراز و نشيب‎ها و تغييرات اجتماعي يك جامعه به دست دهد كه مي‎توان با تحليل آنها به عنوان داده‎هاي اوليه يك تحقيق جامعه شناختي به نتايج جالب توجهي دست پيدا كرد. سينماي اجتماعي به عنوان سندي تاريخي در تشريح اوضاع اجتماعي يك كشوربراي نسل‎هاي آتي قابل استفاده است.

 

 

 

< قبلی		بعدی >