بهروز غريب‌پور در آستانه اجراي اپراي عروسكي «حافظ» در نشست خبري روز چهارشنبه، 7 تيرماه، در پاسخ به «ملت ما» درباره آهنگسازي اپراي حافظ، گفت: «با وجود همكاري‌هاي بسيار خوب با بهزاد عبدي در ساخت موسيقي دو نمايش اپراي عروسكي «عاشورا» و «مولوي»، اپراي عروسكي «حافظ» به گونه‌اي است كه بايد گام‌هاي بلندتري براي ساخت موسيقي آن برداشته شود. خوشبختانه در اين اثر با آقاي امير پورخلجي كه از پديده‌هاي موسيقي ايران است آشنا شدم. او با وجود جواني در زمينه موسيقي ايراني بسيار توانمند است».

 

غريب‌پور كه براي ساخت اين اثر به تعزيه ايران توجه ويژه‌اي داشته است در اين زمينه توضيح داد: «تعزيه نوعي از اپرا است كه ما در آن سابقه ديرينه داريم. در دوره قاجاريه اميركبير به گردآوري نسخ تعزيه مي‌پردازد اما اين موضوع از ديد تاريخ‌نگاران ما مغفول مي‌ماند در حالي كه تعزيه در دوره قاجار يكي از دوره‌هاي اوج خود را سپري مي‌كند».او از گرايش هنرمندان ايراني به اپراهاي غربي اظهار تاسف كرد و گفت: «بعد از اميركبير گردآوري نسخه‌هاي تعزيه پيگيري نشد و بعدها علاقه‌مندان به اپرا به جاي اين‌كه به سمت تعزيه بروند به سراغ غربي‌ها رفتند و متاسفانه هيچ يك از اپراهاي ايراني در ميان مردم جا باز نكرده‌اند».

 

بهروز غريب‌پور كه در اجراي اپراي عروسكي «رستم و سهراب» با لوريس چكناواريان همكاري كرده بود يادآور شد: اين مشكل در اپراي عروسكي «رستم و سهراب» وجود داشت، زيرا خوانش آوازها به شيوه غربي بود اما در كارهاي بعدي‌مان چنين مشكلي نداشتيم.كارگردان اپراهاي عروسكي «عاشورا» و «مولوي»، تلاش اول خود را احياي اپرا و در وهله بعد اجراي اپرا در امتداد تعزيه دانست و تاكيد كرد: «سه اپراي «حافظ»، «مولوي» و «عاشورا» را نماينده بر حق اپراي ايراني مي‌داند».

 

اين كارگردان در ادامه گفت: « براي اجراي اين اثر لحظه‌شماري مي‌كنم اما كل بودجه توليد اين اپرا برابر با دستمزد يك بازيكن فوتبال باشگاه درجه سه است كه به تيم خودي گل مي‌زند!براي تامين بودجه تلاش فوق‌العاده‌اي كردم. افرادي در بخش خصوصي حاضر شدند تمام بودجه نمايش را بپردازند اما واهمه داشتم به اين اشخاص انگ بزنند كه با گروه يا دسته‌اي خاص ارتباطي دارند و براي ما مشكلاتي پيش بيايد.

 

بنابراين اين موضوع را با معاونت هنري و مدير پيشين بنياد رودكي مطرح كردم و از آنها پرسيدم آيا شما حاضريد موسسه‌اي نيمه ايراني، بودجه توليد اين اثر ملي را تامين كند و خوشبختانه بعد از ماه‌ها دربه دري حرف‌هاي من اثر گذاشت. اداره ارشاد شيراز هيچ كمكي نكرد و به جاي آن پيشنهادي دردناك به ما ارايه داد. آنها گفتند اجازه بدهيد از يونسكو بودجه طلب كنيم. چيزي كه مضحك‌ترين و غمناك‌ترين پيشنهاد بود».

 

اين هنرمند با اظهار تاسف از ارايه اين پيشنهاد از سوي اداره كل ارشاد استان فارس گفت: «آيا ما بايد به يونسكو مي‌گفتيم مي‌خواهيم درباره لسان‌الغيب كاري اجرا كنيم و شما به ما كمك كنيد؟!»

سرپرست گروه تئاتر عروسكي «آران» با اشاره به حمايت‌هاي مالي موسسه توسعه هنرهاي معاصر، اداره كل هنرهاي نمايشي و بنياد فرهنگي هنري رودكي از اجراي اين نمايش گفت: «همراه با اينها از خودگذشتگي گروه تئاتر عروسكي «آران» هم در توليد اين پروژه تاثيرگذار است. كل بودجه ما 250 ميليون تومان است كه فقط دستمزد يك بازيكن فوتبال باشگاه درجه سه است كه به تيم خودي گل مي‌زند.

 

اما ما داريم به دنيا گل مي‌زنيم شرم آور نيست از يونسكو پول بگيريم؟!متاسفانه ياد گرفته‌ايم براي بزرگداشت مفاخري مانند فردوسي، حافظ، سعدي، يك گروه موسيقي دعوت كنيم كه خواننده‌اش فالش مي‌خواند در حالي كه در بزرگداشت فردوسي مي‌توان اپراي عروسكي «رستم و سهراب» را اجرا كرد.

 

اگر من جاي وزير بودم، برابر بودجه اعلام شده به گروه «آران» پاداش مي‌دادم. زيرا نمايشي را اجرا مي‌كنيم كه اثري ملي، فاخر، مرتبط با اسلام و ايران است همان چيزي كه وزير ارشاد بارها در سخنانش بر لزوم پرداختن به آن اشاره كرده است. ما براي اجراي اين اثر بودجه حداقلي داشته‌ايم اما به‌خاطر همين هم 250 هزار بار خدا را شكر مي‌كنم كه حافظ روي صحنه مي‌رود».

 

او درباره سخنان برخي از گروه‌هاي تئاتر عروسكي مبني بر انحصاري شدن تالار «فردوسي» به بهروز غريب‌پور گفت: «به روح خيلي اعتقاد دارم. سال 48 كه دانشجو بودم صدها خواننده در تالار رودكي برنامه اجرا مي‌كردند كه امروز روحشان اين‌جاست و خودشان نيستند. مهم اين است تالاري درست شد كه آنها، ما و آيندگان در آن كار مي‌كنيم. جايي كه ما كار مي‌كنيم اصطبل دانشكده افسري دوره رضاشاه بوده كه بارها تغيير كاربري داده و حالا تالار «فردوسي» است».

 

مديرعامل پيشين خانه هنرمندان ايران و مدير پيشين فرهنگسراي بهمن يادآور شد: «دوستان فراموش كرده‌اند، بهروز غريب‌پور در طول 30 سال فعاليتش نزديك 17 سالن ساخته است. اگر امروز به خيلي از اين سالن‌ها بروند دربان‌شان مرا نمي‌شناسد چه رسد به مديرانشان! حتي مرا به خيلي از سالن‌ها راه نمي‌دهند.

 

اگر امروز بخواهم در خانه هنرمندان ايران كه از زمان مخروبه بودنش تا زمان ساخته شدنش حضور داشته‌ام و هشت سال مديرش بوده‌ام، سخنراني كنم بايد از مديرعاملش اجازه بگيرم!كساني كه فكر مي‌كنند من براي خودم سالن ساخته‌ام كودكانه فكر مي‌كنند. نگاهي كه در آثار ما وجود دارد اين است كه بياموزيم به مال و مقام دنيا دل نبنديم.

 

گروه ما نزديك به 40 نفر عضو دارد كه هر زمان لازم باشد، همه جارو دستمان مي‌گيريم و سالن را حفظ مي‌كنيم. كارگرداني هستم كه از 14 سالگي كار كرده‌ام. كسي حق ندارد به من سالن ندهد مگر اين‌كه كارم خوب نباشد. در اين 3سال كه براي آماده كردن اپراي عروسكي «حافظ» وقت گذاشتم، مي‌توانستم سالي يك بار كار كنم. از سوي ديگر اين شيوه عروسكي نخي كه من كار مي‌كنم به دليل سختي و مهارتي كه لازم دارد، در دنيا منسوخ شده است».

 

غريب‌پور در پاسخ به پرسشي ديگر مبني بر اين‌كه در اپراي عروسكي «حافظ» چه بخش‌هايي از زندگي اين شاعر ديده مي‌شود، گفت: «ميان حافظ و شاه ابواسحاق رابطه عميقي وجود داشته است. اين شاه به‌مدت 12 سال حافظ را همراهي و حمايت كرده است. نمايش ما از لحظه حمله به فارس و قتل شاه ابواسحاق شروع مي‌شود و تا مرگ حافظ ادامه پيدا مي‌كند. تصوري كه مردم از حافظ دارند با تماشاي اين اپرا اصلاح مي‌شود، چرا كه درباره اين شاعر افسانه‌سازي‌هاي بسياري شده است».

 

 

< قبلی		بعدی >