|وحيد مهابادي|هفتم تير يادآور پرپرشدن 72 گل از گلستان انقلاب اسلامي است گلستاني كه با شهد گلهاي پرپرش روز به روز جان گرفت.شهيد دکتر  سید محمد حسین بهشتي  در دوم آبان 1307 هجري شمسي در اصفهان چشم به جهان گشود. پدرش از روحانيان اصفهان و امام جماعت مسجد لومبان بود. وي از چهار سالگي به مكتب رفت و در اندك زماني قرائت قرآن و خواندن و نوشتن را آموخت و با ورود به دبيرستان به دليل علاقه به تحصيل علوم ­ديني، مدرسه را رها و در سال 1321 وارد حوزه علميه شد.

 

به سال 1325 يعني در هجدهمين بهار زندگي خود به قم عزيمت كرد و در كنار تحصيل علوم ديني، در سال 1327 موفق به دريافت ديپلم ادبي در امتحانات متفرقه شد.در همان سال، وارد دانشكده الهيات معقول و منقول شد و در سال 1330 با دريافت درجه ليسانس به قم بازگشت و در دبيرستان حكيم نظامي مشغول تدريس زبان انگليسي شد. در سال 1331 ازدواج كرد كه حاصل اين پيوند، دو پسر و دو دختر بود. وي در سال 1333، دبيرستان دين و دانش قم را تاسيس كرد و تا سال 1342 سرپرستي آن را برعهده داشت.

 

در فاصله سال‌هاي 1335 تا 1338، دوره دكتراي فلسفه الهيات را گذراند سپس، با شركت فعال در مبارزات سال‌هاي 41 و 42 از سوي ساواك مجبور به عزيمت از شهر قم به تهران شد. اين شهيد راست ­قامت تاريخ به پيشنهاد و درخواست آيت‌الله حائري‏  ‌الله  و آيت‌الله ميلاني  ‌الله  به هامبورگ عزيمت و سرپرستي مسجد و تشكل مذهبي جوانان آن شهر را عهده‏دار و به فعاليت‏هاي عميق ديني و فرهنگي پرداخت. در طي اين مدت سفرهايي به عربستان، سوريه، لبنان، تركيه و عراق (براي ديدار امام  ‌الله) انجام داد.

 

سرانجام در سال 1349، به ايران بازگشت و به فعاليت‏هاي علمي، فرهنگي و سياسي روي آورد. در اين مدت، چندين بار توسط ساواك دستگير و روانه زندان شد. در آذرماه 1357 به فرمان امام خميني  ‌الله شوراي انقلاب را تشكيل داد و پس از پيروزي انقلاب اسلامي همواره به عنوان ايدئولوگ و ليدر در صحنه‌هاي سياسي، اجتماعي به فعاليت مي‏پرداخت. حزب جمهوري اسلامي را با هدف تربيت و شناسايي نخبگان سياسي فرهنگي پايه‏گذاري كرد.

 

در تدوين قانون اساسي به عنوان نايب‌رئيس مجلس خبرگان ايفاي نقش مي‌كرد. پس از استعفاي دولت موقت در سال 1358، مدتي به عنوان وزير دادگستري و سپس، از سوي امام خميني‏  ­الله به رياست ديوان عالي كشور منصوب شد. وي سرانجام در حين انجام وظيفه در اين سمت ‏بود كه در شامگاه 7 تير سال 1360 در حين سخنراني در تالار حزب جمهوري اسلامي بر اثر انفجار ساختمان حزب توسط منافقين به همراه كاروان 72 نفره خود به خيل عظيم شهداي كربلا پيوست.

 

شهيد محمود قندي

در سال 1323 در خانواده‌اي مذهبي در تهران متولد شد. تحصيلات ابتدايي را در دبستان محمدي و تحصيلات متوسطه را در دبيرستان علوي در سال 1341 به پايان رسانيد. او يكي از بهترين شاگردان اين دبيرستان به شمار مي‌رفت.

 

استاد روزبه (يكي از بنيانگذاران دبيرستان علوي) هميشه مي‌فرمود من دو اميد در علوي دارم كه يكي از آنها قندي است. شهيد قندي كليه سال‌هاي دبيرستان را با رتبه اول به پايان رسانده بود و ديپلم خود را با معدل 85/19 گرفت.

 

دوره فوق ليسانس مهندسي الكترومكانيك را در دانشگاه تهران در سال 1345 به پايان رسانيد و سپس براي ادامه تحصيل به دليل نبودن مراتب عالي اين رشته در ايران به سفارش مربيان خويش عازم امريكا شد و چون هميشه شاگرد اول بود مخارج او از سوي خود دانشگاه تامين مي‌شد. در سال 1350 شهيد قندي درجه دكتراي خود را با بالاترين نمره دانشگاهي (94/3) در رشته مهندسي برق و الكترونيك گرفت. پس از مراجعت به ايران در سال 50، شروع به تدريس در دانشكده فني دانشگاه تهران و دانشكده مخابرات كرد.

 

شهيد قندي داراي همسر و چهار فرزند است. در زمان اوج‌گيري انقلاب اسلامي شهيد محمود قندي به همراه دو دوست خويش به جهت پخش اعلاميه امام به زندان افتادند. پس از پيروزي انقلاب به سمت رياست دانشكده مخابرات و سپس از طرف شوراي انقلاب به وزارت پست، تلگراف و تلفن منصوب شد.

 

شهيد قندي فعاليت‌هاي اسلامي ـ سياسي خود را در كتابخانه اسلامي دانشكده فني آغاز كرد. در امريكا نيز اين فعاليت‌ها را ادامه داد و يكي از افراد موسس انجمن اسلامي دانشجويان امريكا و كانادا بود. در همان سال‌ها به همراه شهيد چمران و چند تن ديگر ياران اساسنامه انجمن را نوشتند. قبل از پيروزي انقلاب در امر تكثير و پخش و توزيع اعلاميه فعاليت زيادي را به همراه ديگر دوستانش داشت. پس از پيروزي انقلاب در تاسيس جامعه اسلامي دانشگاهيان فعاليت موثري داشت.

 

شهيد قندي يكي از شاگردان استاد علامه طباطبايي (صاحب تفسير الميزان) بود. وي در فلسفه نزد استاد شهيد مطهري درس مي‌گرفت. ابتدا اين كلاس‌ها در مدرسه مروي و پس از محدوديت‌هاي رژيم براي اين قبيل كلاسها در منزل استاد مطهري تشكيل مي‌شد. خانم استاد شهيد مطهري مي‌گويد كه:

 

استاد شهيد فقط از دو شاگرد تعريف مي‌كرد و به آن دو اميد فراوان داشت كه شايد در دروس فلسفه و فقهي ستارگاني در جهان اسلام باشند كه يكي از آنها شهيد قندي بود زيرا شهيد قندي از پراستعدادترين شاگردان استاد به شمار مي‌رفت. قندي از محضر شهيد مظلوم دكتر بهشتي نيز استفاده‌هاي بسيار برده بود. به توصيه ديگر اساتيدش او نزد يكي از مجتهدين آگاه تهران شروع به خواندن درس فقه و اصول كرد در اين كلاس نيز همچون كليه مكان‌هايي كه قندي درس داده يا درس خوانده بود استعدادش همه اساتيد فن را خيره ساخته بود.

 

در اخلاق و صفات قندي از دوستان او سخن بسيار شنيده‌ايم كه او هرگز حاضر به تضعيف يك ارگان يا شخصي كه براي اسلام زحمت كشيده بود، نبود، هميشه پشتيبان قاطع و محكم روحانيت بود. درباره اخلاق اسلامي او، دوستانش بارها از او شنيده بودند كه گفت اگر بر حسب وظيفه شرعي و احساس مسئوليت نبود بارها از اين كار دست كشيده و به دنبال دروس فقهي و فلسفي مي‌رفتم و همواره يكي از آرزوهاي او كه شايد هم همين امسال به وقوع مي‌پيوست رفتن به حوزه علميه قم و ادامه دروس ديني بود.

 

در روزهاي آخر پس از شهادت دكتر چمران كه يكي از دوستان نزديك او بود، روحيه قندي بسيار تغيير كرد و بارها از خاطراتش با شهيد مصطفي چمران براي يارانش نقل مي‌كرد حتي روز دوم شهادت چمران به همسرش گفته بود كه دلم براي چمران تنگ شده است. در يكي از سخنراني‌هاي آخرينش درباره شهادت دكتر چمران گفته بود كه: شهادت فيض عظيمي است و نصيب هر كسي نمي‌شود. شهيد قندي در آخرين ساعات زندگي قبل از شركت در جلسه حزب جمهوري اسلامي به كلاس درس فقه رفته بود.

 

 

شهيد دكتر محمد علي فياض بخش

در سال 1316 در تهران به دنيا آمد. خانواده‌اي خير و مذهبي داشت. تحصيلات عالي را تا اخذ تخصص در جراحي ادامه داد و چهار سال رايگان طبابت كرد. پيش از 17 شهريور كمك‌هاي اوليه پزشكي را به انقلابيون آموزش مي‌داد ودر جمعه خونين به مداواي مجروحين پرداخت. در آبان 58 كميته آسايشگاه معلولين انقلاب را تاسيس كردو بعد از پيروزي، براي نخستين‌بار كار دولتي را پذيرفت.

 

ابتدا مديركل توانبخشي وزارت بهداري شد و لايحه سازمان بهزيستي را به كمك شهيد لواساني به شوراي انقلاب برد. كميته امداد امام خميني، از يادگارهاي اوست. يكي از سه پزشك گروه 7 نفره منتخب و رابط امام در انقلاب فرهنگي بود. نام او عاقبت در هفتم تيم ماه شصت به مقربين درگاه الهي اضافه شد و به شهادت دست يافت.

 

شهيد دكتر حسن عباسپور

در سال 1323 در تهران متولد شد. تحصيلات دبيرستان را به سرعت پشت سرگذاشت و فوق ليسانس الكترومكانيك را از دانشگاه تهران و دكتراي برنامه‌ريزي و مديريت سيستم‌هاي انرژي را از دانشگاه لندن اخذ كرد. در بازگشت به ميهن، شبكه ارتباطي ميان اساتيد متعهد دانشگاه‌ها و مدارس عا لي را به وجود آورد و به همراه دانشجويان مسلمان، مبارزاتش را عليه رژيم آغاز كرد.

از استادان هسته نخستين سازمان ملي دانشگاهيان و موسس جامعه اسلامي دانشگاهيان بود. با پيروزي نهضت از سوي شوراي انقلاب به سمت وزارت نيرو منصوب شد و از اعضاي شوراي مركزي حزب جمهوري اسلامي بود، زندگي سراسر شور و شوقش در هفتم تير ماه شصت در حال كه به لبخند ربوبي لبيك مي‌گفت خاتمه يافت و نامش در دفتر شهادت پر نور ماند.

 

شهيد محمد منتظري

در سال 1323 در خانواده ای عالم پرور در نجف آباد اصفهان متولد شد. در سال 1337 وارد حوزه علميه قم شد و علوم اسلامي در سطح خارج فقه و اصول و فلسفه را در محضر اساتيدي مانند امام خميني، آيت‌الله داماد، منتظري و مشكيني فرا گرفت. در سال‌هاي 41 و 42 همزمان با آغاز نهضت امام خميني فعاليت‌هاي مبارزاتي خود را آغاز و تا پايان عمرش به حركت در راستاي ولايت فقيه ادامه داد.

 

در سال 44 در حين انتشار اعلاميه دستگير شد پس از 7 ماه زندان آزاد شد و در جريان يك رويارويي با ماموران رژيم گريخت و سپس به خارج رفت و تا 10 سال زندگي مخفي را در خارج از كشور گذراند. وي در خارج از كشور نيز كارشان هماهنگي و همكاري نمودن با رهبران كشورهاي آزاديبخش جهان اسلام بود. و اما از همه سعادتمندانه‌تر اين‌كه امام خميني پرونده ايشان را به خط خودشان امضا و فرموده‌اند كه ايشان انساني متفكر و فداكار با اخلاص و ايثارگر بود. و سرانجام در هفتم تير ماه 1360 به دست منافقين كوردل در فاجعه حزب جمهوري به شهادت رسيد.

شهيد ناطق نوري

در سال 1314 در شهر نور به دنيا آمد در سال 1330 در زمان تجاوز ابرقدرت‌هاي شرق و غرب وارد دبستان شد. به دليل مشكلات از تحصيل دست كشيد و به مكانيكي روي آورد ولي از آنجا كه به تحصيل و كسب علم و دانش علاقه داشت درس مذهبي و تحقيق در اديان را فرا گرفت.

 

گرچه در اثر كار زياد خسته مي‌شد ولي براي جلب رضاي پروردگار در مناطق دور دست به تدريس مشغول شد. و در گروه‌هاي اسلامي نظير موتلفه اسلامي تحت فرمان مقام معظم رهبري زيرنظر شهيد مطهري و شهيد مظلوم بهشتي اداره مي‌شد فعاليت كرد.

 

از اقدامات مبارزاتي ايشان فراهم آوردن بي‌سيم (راديو) كه مكالمات شهرباني و نيروهاي انتظامي آن زمان را زيرنظر داشته و هرگاه جلادان رژيم قصد يورش به تظاهرات مردم را داشتند به محض اطلاع توسط دوستانشان به محل تظاهرات مراجعه و قبل از رسيدن مامورين انتظامي مردم را متفرق و فراري مي‌دادند. با پيروزي انقلاب اسلامي نيز به فعاليت خويش ادامه داد و همزمان با انتخابات سراسر كشور در شهرستان نور با به دست آوردن 67 درصد  آرا مردم اين شهر نماينده و راهي مجلس شد. در اين سنگر مبارزه، همراه دوستان و همفكران در هفتم تير ماه 60 به شهادت رسيد.

 

شهيد دكتر سيد عبدالحميد ديالمه

در سال 1332 در تهران متولد شد. فلسفه و منطق را نزد استاد شهيد مطهري و تحصيلات جديد را در رشته پزشكي دانشگاه مشهد ادامه داد. در دوران دانشجويي، كتابخانه اسلامي خوابگاه دانشگاه مشهد را راه‌اندازي كرد وبراي نخستين‌بار جلسات دعاي كميل را در كنار مبارزات سياسي رايج ساخت.

 

او جلسات سخنراني پرباري با عنوان «صراط مستقيم» داشت كه دانشجويان و مردم عادي با اشتياق از آن استقبال مي‌كردند.بعد از اخذ دكترا «مجمع تفكرات شيعي» را در تهران پايه‌گذاري كرد و مبارزات موثري را در برابر خطوط و تفكرات انحرافي پي گرفت.

 

فعاليت‌هاي سياسي‌اش در مشهد او را به عنوان يك چهره مبارز و محبوب در ميان مردم مشهور كرد و در حالي كه تنها 29 سال داشت با اكثريت قاطع آرا مردم به مجلس شوراي اسلامي راه يافت. او نيز در واپسين امتحان الهي‌اش به جمع شهداي هفتم تير ماه شصت پيوست و كربلايي شد.

 

روحشان شاد و يادشان گرامي باد

 

 

 

 

 

< قبلی		بعدی >