اميرعباس موسوي:يكي از شاخصه‌هاي اقتصاد پويا در كشورهاي توسعه يافته، بورس فعال و پر رونق است و در مقابل آنچه كه مي‌تواند به سان يك آسيب بالقوه بسيار جدي براي اقتصاد كشورها تلقي شود، افزايش حجم سرمايه‌هاي سرگردان است. شاخص بورس كشور ما اگرچه اين روزها در كانال‌هاي 25 هزار تايي و حتي بالاتر از آن است اما ترديدي وجود ندارد كه ميزان اطلاعات مردم از بورس بسيار كم است و رغبتي كه بايد به سرمايه‌گذاري در تالار شيشه‌اي در ميان مردم عادي ديده نمي‌شود.

در اين راستا، انتظاراتي از دولت مي‌رود و به نظر مي‌رسد كه اين انتظارات، تاكنون برآورده نشده است؛ به واقع بر اساس شواهد موجود بايد گفت كه ديدگاه دولت به موضوع بورس مناسب و قابل قبول نيست و به‌طور كلي به نظر مي‌رسد دولت برنامه جامعي براي حضور مردم در حوزه‌هاي اقتصادي ندارد.

 

اگرچه در اين ماه‌هاي اخير اقداماتي نظير انتشار اوراق مشاركت با سود بالاي 20 درصد به عنوان اقدامي ترغيب‌كننده براي مردم از سوي دولت صورت گرفته اما اين هرگز نمي‌تواند به عنوان يك سياست براي هدايت سرمايه‌هاي سرگردان به سمت تالار سرمايه‌گذاري بورس تلقي شود. از سويي ديگر، همين مسئله كه نوسانات ارز، مردم را نگران حفظ ارزش سرمايه‌هايشان مي‌كند، خود مي‌تواند نشان از اين موضوع داشته باشد كه سياست‌هاي اقتصادي دولت، نتوانسته امنيت لازم را به سرمايه‌گذاران حقيقي تزريق كند.

 

اگرچه مديريت وضع اقتصادي جامعه از مهم‌ترين وظايف دولت به شمار مي‌رود اما افزايش حجم نقدينگي‌هاي سرگردان در كشور، مي‌تواند مثال نقضي بر اين ادعاها باشد كه رفتارهاي دستگاه اجرايي در اين حوزه مفيد فايده بوده است. ايجاد انگيزه براي مردم به‌منظور حركت دادن نقدينگي‌ها به سمت بازار بورس، نيازمند بازار‌هاي با ثبات اقتصادي و فرهنگ‌سازي در اين خصوص است و اين در حالي است كه عملكرد دولت نهم و دهم در جذب مردم به بازار بورس ضعيف بوده و صرفا به برخي اقدامات مقطعي در اين خصوص بسنده شده است.

 

به نظر مي‌رسد كه دولت اگر مي‌خواهد اين عادت را تغيير دهد، بايد در سال آخر حيات خود به فكر يافتن راه‌حلي براي افزايش شمار بورس‌بازان باشد.

 

< قبلی		بعدی >