اسدالله قره‌خاني :ترديدي وجود ندارد كه در دنياي امروز چه در عرصه ديپلماسي و چه در عرصه سياست درون‌مرزي، نفت و گاز حكم كالايي استراتژيك را يافته و افزون بر توانايي در به حركت درآوردن چرخ صنعت و رشد اقتصادي كشورها، گاه در حكم تثبيت‌كننده و تحكيم‌كننده مناسبات بين‌المللي در حوزه‌هاي اقتصادي و سياسي نيز كاربرد داشته است.

 

 

در چنين شرايطي روشن است كه ايران به عنوان يكي از بزرگ‌ترين دارندگان ذخاير نفت و گاز جهان سهم عمده‌اي در عرضه اين دو محصول به بازار جهاني دارد، عرضه‌اي كه با كوچك‌ترين خللي در آن نظم موجود در اقتصاد داخلي و اقتصاد بين‌الملل را تحت تاثير قرار مي‌دهد. از اين منظر است كه هميشه بحث سرمايه‌گذاري در صنعت نفت و گاز كشور در ميان كارشناسان و فعالان حوزه انرژي مطرح مي‌شود و توجه به چند عامل لزوم سرمايه‌گذاري مناسب و به‌موقع در صنعت نفت و گاز ايران را ضروري مي‌كند.

 

بسياري از پالايشگاه‌هاي موجود در كشور هم‌اكنون از نيمه عمر خود گذشتند و فرسوده شدن بسياري از تجهيزات و تاسيسات در اين پالايشگاه موضوعي است كه در اين چارچوب مطرح مي‌شود، بايد توجه كرد كه قديمي بودن تكنولوژي‌هاي موجود در پالايشگاه‌هاي كشور نه‌تنها راندمان توليد را از نظر كمي كاهش داده است كه از منظر كيفي نيز اين تكنولوژي‌ها و تاسيسات قديمي خطراتي را به محيط‌زيست كشور وارد كرده است.

 

براي مثال پالايشگاه‌هاي كشور در شرايط كنوني مقادير بسيار بالايي مازوت توليد مي‌كنند كه از نظر اقتصادي داراي ارزش افزوده نيست در حالي كه با سرمايه‌گذاري مناسب بايد به سمت توليد محصولاتي با كيفيت بالا همچون بنزين و نفت‌وگاز حركت كنيم محصولاتي كه اگر سرمايه‌گذاري‌هاي مناسب و به‌موقعي در صنعت نفت و گاز كشور در سال‌هاي پيش انجام مي‌شد، مشكلات سال‌هاي گذشته براي واردات بنزين به كشور به وجود نمي‌آمد.

 

اما در بحث سرمايه‌گذاري در صنعت نفت آنچه كه امروز بيش از هر موضوع ديگري از اهميت بسيار بالايي برخوردار است سرمايه‌گذاري در ميدان‌هاي مشترك گازي و نفتي است منابعي كه هم‌اكنون كشورهاي همسايه با سرمايه‌گذاري‌هاي گسترده نه تنها سهم خود از اين منابع را كه سهم ايران را نيز استحصال كرده و در بازارهاي جهاني مي‌فروشند.

 

در شرايط كنوني سرمايه‌گذاري در ميدان‌هاي مشترك نفتي و گازي از اولويت نخست قرار دارد و بايد بيش از هر پروژه عمراني در كشور به دنبال سرمايه‌گذاري و توسعه اين ميدان‌ها بود، زيرا برداشت و استحصال منابع اين ميدان‌ها از رژيم حقوقي و معاهده‌هاي بين‌المللي برخوردار نيست و رقابتي نانوشته ميان كشورهاي دارنده اين منابع وجود دارد و اين به معني اين است كه هرگونه اهمال و كم كاري از جانب ما كمك به طرف مقابل براي خالي كردن اين مخازن بزرگ نفتي و گازي است.

از اين رو ضروري است در برنامه‌ريزي‌هاي سال آينده، توجه و اهتمام ويژه‌اي به اين بخش شود.

* رئيس كميته نفت مجلس

 

< قبلی		بعدی >