مشكلات به‌خاطر تقابل اسلاميت و ايرانيت است كه كماكان مورد غفلت قرار مي‌گيرد و البته اين بحث هيچ ربطي به بحث پوچ و ناسيوناليستي مكتب ايراني ندارد. نكته ديگر قدرت زدگي است كه فكر كرديم با تشكيل جمهوري اسلامي ديگر نيازي به نقد و نظريه‌پردازي و نيازي به اعتبار قدرت و قدرت مدني نداريم. قدرت مدني تنها يك قدرت نظارتي نيست و بايد در اداره كشور كمك كند.

نمي‌توان در اداره كشور از نخبگان عرصه مدني غافل شد و نخبه شامل تخصص‌هاي مختلف است.  عماد افروغ در گفت‌وگو با ايلنا افزود: هم‌اكنون كه قدرت در دست اصولگرايان است، شاهد نقدهاي جدي در اردوگاه آنان هستيم و اين مبارك است. نبايد با مفاهيم برخورد دو گانه داشت اگر بر اين عقيده‌ايم كه مثلا توطئه توهم است، به گونه‌اي نباشد زماني كه به نفع ما است بگويم توطئه توهم است و آنجا كه به ضرر ماست بگوييم توطئه توهم نيست.

وي ادامه داد: برخي عنوان ‌مي‌كنند كه دعوا‌ها ساختگي است تا تنور انتخابات گرم شود. اين هم از آن حرف‌هاي دوگانه‌اي است كه به آن اشاره شد. براي مثال دولت ما آن طور كه بايد و شايد دولت قانون گرايي نيست و جايگاه در خوري براي مجلس و رأي مردم و نظارت مردم قائل نيست، اما مجلس خودش متوجه اين معنا است و طرح سوال از رئيس‌جمهور را به صورتي جدي و نه ساختگي و صوري مطرح ‌مي‌كند. اين‌گونه نباشد كه برخلاف معمول اين را صرفا يك توطئه بدانيم.

اين نماينده سابق مجلس ادامه داد: با وجود اين‌كه فضا نا‌مناسب است اما در باطن روندي وجود دارد كه نويدبخش و اميدواركننده است. بتدريج توهم‌ها، جهالت‌ها و رندي‌ها و كلاهبرداري‌ها كم رنگ و بر ملا مي‌شود. نمونه بارز همين كلاهبرداري‌هاي سياسي به برداشت‌هاي رندانه از صحبت‌هاي بنده در برنامه پارك ملت بر مي‌گردد.

اين صحبت‌ها هيچ ربطي به جايگاه ولايت فقيه و شخص ولي فقيه نداشت، اما عده‌اي براي فرار كردن از مسئوليت‌هاي خود و اصطلاحاً با «شعار كي بود، كي بود، ما نبوديم»، اين صحبت‌ها را متوجه ولايت فقيه كردند.مخاطب اصلي صحبت‌هاي من دولت، وكيل الدوله‌ها و برخي از نهاد‌هاي دولتي و حتي مردمي بود، اما برخي از صاحب منصبان براي فرار، پشت دفاع از ولايت فقيه سنگر گرفتند.

افروغ با بيان اين‌كه بدون كمك نخبگان و نقد نمي‌شود كشور را به سلامت اداره كرد افزود: با چنگ و دندان به قدرت رسمي چسبيدن و انقلاب را با سياست‌ها و رفتارهاي رسمي مستتر در جمهوري اسلامي خلط كردن و اتخاذ سياست‌هاي مذبذب در جمهوري اسلامي چاره كار نيست.   وي در ادامه بيان داشت:

در‌‌ همان ابتدا بايد انقلاب را به لحاظ ذهني و معياري از جمهوري اسلامي جدا مي‌كرديم و از انقلاب به عنوان محك و معيار نقد جمهوري اسلامي استفاده مي‌كرديم تا شاهد برخي رخدادهاي تلخ نباشيم.  افروغ در ادامه اظهار داشت: نبايد روز به روز شاهد بيگانگي عرصه رسمي از غيررسمي باشيم.

بخشي از اين تمدن‌سازي ما با روش خاص ايجاد‌كننده اختلال در چرخة ديالتيك است. مدتي است هر كسي كه به قدرت رسمي ‌مي‌رسد بلافاصله امتيازات انحصاري به خود اختصاص‌مي‌دهد و فورماليزمي را براي تحكيم پايه‌هاي قدرت خود ايجاد مي‌كند. مسئله ظرف و مظروف است، وقتي ظرف را بزرگ نمي‌كنيد، مظروف تاريخي اين ظرف باز ‌مي‌گردد.

يكي از مظروفهاي مربوط به ظرف تاريخي ما فرهّ ايزدي است كه به شاه اعطا ‌مي‌شد.  اين استاد دانشگاه تصريح كرد: ما به ولي فقيه فرهّ ايزدي اعطا نمي‌كنيم، ولي فقيه شاه نيست و نبايد نگاهي مانند شاه به ولي فقيه داشت. اين توهين به ولايت فقيه و جايگاه قاعده‌مند و منضبط آن است.

نه ايشان خود اين تصوير را از خودشان دارند و نه ما بايد به مثابه يك شاه به ايشان نگاه كنيم و با ترس و لرز و هراس با ايشان گفت‌وگو كنيم. امام علي(ع) ‌مي‌فرمايند: بامن مانند جباران سخن مگوييد.وي در ادامه خاطرنشان ساخت: يكي از معاني ولي، محبت و عشق است و مي‌تواند نمودي از آن در ولي امر به عنوان وجه اجتماعي و سياسي آن تجلي داشته باشد.

يعني ولايت فقيه مبتني بر اقناع، محبت و عشق است و تصوير مبتني بر زور، اجبار، ترس و اغوا نبايد از ولي فقيه ساخته شود. عظمت جمهوري اسلامي به برج و بارويش نيست، به حريت، عشق‌ و محبتش است اگر اينها نباشد چه فرقي بين امريكا و ايران است. يادمان نرود كه جمهوري اسلامي چه ويژگي‌هايي داشت و بايد داشته باشد.