| محمدناصر احدي |1- اگر يك بازيكن فوتبال به هر دليلي با باشگاهش به مشكل برخورد كند، براي پيگيري حق و حقوقش به فدراسيون فوتبال مراجعه مي‌كند و بر طبق آيين‌نامه انضباطي فدراسيون فوتبال جمهوري اسلامي ايران به مشكل او رسيدگي و حاكم لازم صادر مي‌شود. كمتر پيش مي‌آيد كه دعاوي فوتبالي در مراجع قضايي غير فوتبالي مورد رسيدگي قرار گيرند و اگر گاهي نيز چنين شده معمولا انتقاد و اعتراض جامعه فوتبال و كارشناسان را در پي داشته، كه چرا مسائل و مشكلات داخل خانواده فوتبال به خارج از اين خانواده راه يافته و به مراجع ذيصلاح فوتبالي و مراحل متداولي كه از سوي آنها براي حل چنين مشكلاتي در نظر گرفته شده، مراجعه نشده است.

 

2- حالا وضع در يك نهاد فرهنگي همچون سينما چگونه است؟ فعالان سينمايي براي پيگيري حق و حقوق خود به كجا بايد مراجعه كنند؟ اگر خطايي از سينماگري سر زد، چه مرجعي او را تاديب و مجازات خواهد كرد؟ سينماگران براي تنظيم و همگن‎سازي رفتارهاي حرفه‌اي خود بايد از قوانين كدام سازمان و نهادي تبعيت كنند؟ به هر حال نمي‌توان كتمان كرد كه در هر صنفي نابهنجاري‎ها و مشكلاتي وجود دارد كه نيازمند مرجعي براي به سامان كردن امور آن صنف است.

 

اما متاسفانه مدتي است كه سينماي ايران از نعمت وجود چنين مرجعي محروم شده است. سابقا خانه سينما عهده‎دار اين مسئوليت بود، اما در غياب خانه سينما ساير نهادها و سازمان‌هاي اجتماعي اين فرصت را مهيا مي‌بينند كه با ورود به مسائل جامعه سينمايي، به سبب اشتهار سينما و سينماگران نام خود را بيش از پيش بر سر زبان‌ها بيندازند و حيطه اختيارات و اثرگذاري خود را گسترش داده و با توسل به قدرتي كه در اختيار دارند، قوانين خود را بر مقررات صنفي و حرفه‌اي ديكته و بار كنند. حاصل اين مداخلات هم چيزي جز نارضايتي اهالي فرهنگ و هنر و نگراني از ابتلا هنر به دستورالعمل‌هاي خشك و عبوس نظامي نيست.

 

3- چه كساني فضاي سينما را به اين سمت و سو سوق دادند؟ همان كساني كه با آوار شدن خانه‌هاي سينما گمان به اصلاح كليه مفاسد اجتماعي بردند و شادمانگي فتح‎شان آنها را از پيش‌بيني چنين روزهايي ناتوان ساخته بود. همان كساني كه آن‌قدر بر طبل بي‎اخلاقي سينماگران كوبيدند تا از سينمايي كه در سال‎هاي پس از پيروزي انقلاب مهم‌ترين سفير كشورمان در تمام دنيا بود، چهره لكاته‎اي ولنگار را ترسيم كردند. همان كساني كه موفقيت‌هاي بين‎المللي سينماي ايران را مصداق بارز خيانت و وطن فروشي فرض كردند و به جاي تحليل اين موفقيت‎ها، سوداي تخريب آنها را در سر پروراندند.

 

4- سينماي ما همچون اقتصاد ما كه در آن اختلاس‌هاي ميلياردي صورت مي‌گيرد، همچون سياست ما كه به ضعف‌هاي بسياري مبتلا است، نياز به مراقبت و آباداني دارد، اما به چه صورت؟ نمي‌شود چكمه بر گرده آن فشرد و آن گاه از او بخواهيم به صوت داودي برايمان بخواند. براي ورود به امپراتوري تاريكي بايد چراغ به دست داشت. چراغ به دستان كجايند؟

 

< قبلی		بعدی >