|حسين مرادي|هفته محيط زيست هم مانند تمام مناسبت‌هاي ديگر فقط فرصتي است براي اين‌كه مسئولان گرد هم بيايند و ديدارها تازه شود، چند برنامه خبري برگزار شده و آمارهايي را براي خبرنگاران بخوانند، تفاهمنامه امضا كنند و بعد از آن همه‌چيز تمام مي‌شود تا هفته محيط زيست سال آينده، شايد بزرگ‌ترين اشكالي كه مي‌توان به متوليان محيط زيست كشور گرفت، كوتاهي در فرهنگسازي عمومي براي حفظ محيط زيست است و البته در برخي مواقع هم بي‌توجهي به آنچه در حيطه اختياراتشان رخ مي‌دهد.

 

اين‌كه در هفته محيط زيست هيچ كس به فكر آلودگي آب‌هاي ساحلي نيست، يكي از همين بي‌توجهي‌ها به شمار مي‌رود. بعد از آلودگي آب‌هاي ساحلي خزر به وسيله فاضلاب‌هاي شهري، حالا نوبت خليج فارس رسيده. اما شدت آلودگي در خليج فارس آن قدر زياد است كه هم باعث كاهش آبزيان شده و هم سلامت شناگران را به خطر انداخته است. به هر حال مشكل آلودگي سواحل و دريا يكي از معضلات اصلي محيط زيست خليج فارس است. تنها در شهر ساحلي بوشهر بنا‌ بر اعلام كارشناسان مركز مطالعات محيط زيست خليج فارس روزانه نزديك به 34 هزار مترمكعب فاضلاب روانه پهنه آبي درياي خليج فارس مي‌شود.

 

هم‌اينك فاضلاب‌هاي خام انساني از طريق 9كانال در شهر بوشهر در مناطق پارك شغاب، جُفره، اسكه صلح‌آباد، گمرك، پايگاه هوايي و مجتمع تفريحي نگين وارد سواحل خليج فارس مي‌شوند كه در اين ميان پشت مجتمع تفريحي نگين در ساحل غربي شهر بوشهر در نزديكي ساختمان شهرداري محلي است كه سابقا به عنوان پلاژ مورد استفاده قرار مي‌گرفت، اما اكنون نشاني از پلاژ ندارد ولي هنوز تعداد زيادي از اهالي بومي و مسافران در روزهاي گرم تابستان و براي فرار از شرجي و گرما براي شنا كردن به آن مراجعه مي‌كنند.

 

آنچه در بدو ورود به اين محل جلب‌توجه مي‌كند بوي مشمئزكننده فاضلاب و آلودگي بسيار زياد ساحل است. ورود مستقيم فاضلاب خانه‌ها و اماكن تجاري تفريحي حاشيه آب كه بيش‌تر آن فاضلاب انساني است موجب ايجاد بيماري‌هاي گوناگوني براي افرادي كه براي شنا به اين محل مي‌آيند مي‌شود.  دكتر ايرج نبي‌پور پژوهشگر و رئيس مركز پژوهش‌هاي سلامت خليج فارس در گفت‌وگو با قانون درباره اين موضوع مي‌گويد:

 

«اين محل سابق بر اين به عنوان پلاژ مورد استفاده قرار مي‌گرفت و با توجه به وجود ماسه‌هاي طلايي كه فقط در مناطق محدودي از سواحل دنيا وجود دارد حتي گردشگران خارجي نيز براي شنا به اين شهر مي‌آمدند، اما متاسفانه در سال‌هاي اخير به دليل ورود فاضلاب شهري به دريا، اين محل به يكي از آلوده‌ترين مناطق خليج فارس تبديل شده است.» رئيس مركز تحقيقات زيست فناوري خليج فارس درباره تبعات اين آلودگي هم اضافه مي‌كند:

 

«شنا كردن در اين آب‌هاي آلوده باعث بروز بيماري‌هاي خطرناك پوستي، عفونت‌هاي چشمي و گوش و مشكلات تنفسي و گوارشي مي‌شود و از طرفي زمينه ابتلا به بيماري هپاتيت و مننژيت نيز بسيار بالا مي‌رود.» علاوه بر مشكلات سلامتي كه به آن اشاره شد؛ صدمات حاصل از اين آلودگي براي زيستگاه و ذخيره آبزيان نيز غيرقابل جبران است، به‌طوري كه بر اساس اطلاعات ارايه‌شده توسط دكتر نبي‌پور به دليل آلودگي زياد آب؛ لارو(تخم) ماهيان و ميگو امكان رشد را نداشته و ميزان اين آبزيان در دريا بسيار كم شده است.

 

< قبلی		بعدی >