امير حاج رضايي :1-50 سال است در اين فوتبال زندگي مي‌كنم. تلخي‌ها و شيريني‌هاي اين فوتبال را ديده‌ام. در طول عمرم هيچ‌گاه پرسپوليس را تا اين حد سطح پايين نديده بودم. اين جايگاه واقعا در شأن پرسپوليس نيست. رده‌اي كه اين تيم به خود اختصاص داده به خوبي نشان مي‌دهد چه عملكردي را پشت سر گذاشته است.2- مدافع يا منتقد دنيزلي نيستم چون خود دنيزلي مسئول نتايجي است كه كسب كرده است. اين مربي تعداد منتقدان و موافقانش را با نتايجي كه به دست مي‌آورد تعيين مي‌كند.

لااقل در تيم‌هايي مثل پرسپوليس و استقلال نتيجه حرف اول و آخر را مي‌زند اما درباره خود دنيزلي بايد بگويم او مربي خيلي خوبي است. در تركيه فضاي كاري خيلي خوبي را تجربه كرده است. فكر مي‌كنم تقريبا هيچ‌كس در اين مورد كه فوتبال تركيه پيشرفته‌تر از فوتبال ماست ترديد ندارد. اين مربي در چنين فوتبالي با 3 تيم مطرح ليگ تركيه به مقام قهرماني رسيده، بنابراين نمي‌توانيم اين مربي را ضعيف بدانيم يا با بي‌انصافي از كنار دانش او عبور كنيم اما چگونه است در فوتبال ما، نتيجه نمي‌گيرد؟ اين سئوالي است كه ما بايد براي پيدا كردن پاسخ آن به مجموعه باشگاه پرسپوليس و عملكرد ديگر اجزاي اين باشگاه هم توجه كنيم.

3- سپاهان يكي از باشگاه‌هايي است كه حتي با وجود تغييراتي كه در آن صورت گرفت باز هم طبق همان سياستي كه در نظر داشت پيشروي كرد. هدفمند و با برنامه بود. آنها ابزار لازم را هم در اختيار كرانچار قرار دادند. حالا فوتبال ما 3 مربي خارجي مطرح دارد؛ كرانچار، دنيزلي و كي‌روش اما چه مي‌شود كه كي‌روش و دنيزلي به‌طور مشترك گلايه‌هايي درباره شرايط و امكانات مطرح مي‌كنند؟ من پاسخ اين سئوال را مي‌دانم. چون نه كي‌روش و نه دنيزلي ابزار لازم و شرايط خوبي را براي موفقيت تيم‌هاي خود نمي‌بينند اما كرانچار تا به حال اعتراضي نداشته است. داستان او با كي‌روش و دنيزلي فرق مي‌كند.

4- در ايران نقدها يا سياه سياه است يا سفيد سفيد، اصلا نقد خاكستري وجود ندارد. اين‌كه ما منصفانه درباره يك نفر قضاوت كنيم. حسن‌ها را بگوييم، عيب‌ها را هم بگوييم. من مخالف منصف را دوست دارم اما متاسفانه ما در اين باره هيچ پيشرفتي نداشته‌ايم. با يك پيروزي جامعه بهشت آسا مي‌سازيم و با يك شكست، جهنمي كه بيم خلاصي از آن نمي‌رود. بياييد درباره اين سوال بيش‌تر فكر كنيم كه چرا او در فوتبال تركيه كه به مراتب ليگ سخت‌تري دارد موفق مي‌شود اما در فوتبال ايران ناكامي نصيبش مي‌شود؟ اتفاقي كه بيم دارم براي كي‌روش هم رخ دهد.

5- من نگران خرداد تيم ملي هستم. تيم ملي كه در اختيار كي‌روش قرار داده‌ايم اما دريغ از اين‌كه امكانات و خواسته‌هاي او را برآورده كنيم. اصلا انگار با اين مربي سر شوخي داريم. او را تحقير مي‌كنيم. خواسته‌هايش را وقعي نمي‌نهيم و هيچ اقدام مثبتي نمي‌كنيم كه شرايط خوبي براي تيم ملي فراهم شود. اگر او علاقه‌مند نبود با ايران موفق شود و از طرفي به مبلغ قراردادش فكر نمي‌كرد يك لحظه هم در فوتبال ما دوام نمي‌آورد. در فوتبالي كه تنها حريفان تداركاتي ما موزامبيك و موريتاني هستند، من نگران كي‌روش و تيم ملي هستم چون فقط كافي است يك بازي را ببازد. آن وقت همين خود ما با او كاري مي‌كنيم كارستان!

6- قوي بودن پرسپوليس و استقلال به سود فوتبال ملي ما خواهد بود. اشكالي ندارد پرسپوليس قهرمان نشد چون فقط يك تيم قهرمان مي‌شود اما هواداران اين تيم تغيير مي‌خواهند. دوست دارند تيم خود را با انگيزه ببينند. تيمي ببينند كه فوتبال بازي مي‌كند. مي‌خواهم يك سئوال را مطرح كنم؛ چرا اينطور شد؟ با اين همه هزينه چرا اين ناكامي‌ها رخ داد؟ اين سئوال‌‌ها حالا ذهن هواداران اين تيم را به خود مشغول كرده است. مديران اين باشگاه بايد پاسخ بدهند. بهتر است از آينده زياد خرج نكنيم چون ممكن است فصل آينده هم وعده فصل ديگري را به اين هواداران بدهيم اما واقعا چرا اين اتفاق رخ داد؟ خروجي اين تغييرات و اين هزينه‌هاي ميلياردي اين بود كه پرسپوليس به ليگ دسته يك سقوط نكند؟