مصطفي كمال‌پورتراب:در اوايل انقلاب موسيقي چندان دغدغه نبود و موضوعات شرعي هم باعث شده بود تقريبا به كنار برود؛ اما پس از چند سال با نقطه نظر مثبت مقام معظم رهبري و با ابتكاري كه ايشان به خرج دادند نشست‌هاي مختلفي درباره حلال بودن موسيقي برگزار شد. در اين نشست‌ها علماي حوزه علمیه قم به همراه كارشناسان موسيقي كه من هم در آن نشست‌ها حضور داشتم بحث‌هاي مختلفي را در اين‌باره مطرح كردند.

 

 

از جمله اين‌كه از موسيقي نيز مانند ديگر هنرها و حتي علم‌ها مي‌توان استفاده خوب و بد كرد، دليل اين‌كه كليت موسيقي حلال است اين است كه موسيقي را مي‌توان در افتادن برگ‌ها و صداي پرنده‌ها و حتي آواهاي حنجره‌ها ديد و حتي در قرآن نيز سفارش بر زيبا خواندن شده است.

 

اگر به علم نگاهي كنيم متوجه مي‌شويم كه انرژي اتمي بسيار خوب است؛ اما از اين انرژي نيز مي‌توان بمب اتم ساخت، موسيقي نيز به اين شكل است و ما انواع موسيقي را داريم كه موسيقي جدي، پاپ ، ايراني، ملي و سنتي از گونه‌هاي آن است كه ما بايد با موسيقي بد مبارزه كنيم، اما نگوييم كه كل موسيقي مشكل دارد.

 

برخي از اين ديدار‌ها در روز‌هاي دوشنبه در بيت رهبري انجام مي‌شد و نماينده مقام معظم رهبري نيز در اين جلسات حضور داشت. هر كدام از اين جلسات گاه تا نزديك به 4 ساعت طول می‌كشيد تا اين‌كه سرانجام پس از مدتي اعلام كردند كه اغنا حاصل شده و روحانيون محترم قانع شده‌اند.  به نظر من موسيقي همانند كارد مي‌ماند.

 

موسيقي اگر متعالي باشد روح انسان را تزكيه و تصفیه مي‌كند. موسيقي در حال حاضر آزاد‌تر شده است. اما در اين ميان گروه‌هايي تشكيل شده‌اند كه موسيقي مبتذل را رواج مي‌دهند. موسيقي همانند غذا براي انسان عمل مي‌كند. موسيقي روح ما را زنده نگه مي‌دارد و موسيقي ناسالم روح مارا ناسالم مي‌كند.

 

در حال حاضر در كشور ما در موسيقي ناسالم را باز گذاشته‌اند؛ اگر براي مردم موسيقي خوب پخش كنيم، مردم موسيقي مبتذل را تشخيص مي‌دهند. اين اولياي امور هستند كه درباره موسيقي متعالي مي‌توانند تصميم بگيرند. من درباره موسيقي سنتي و ايراني اعتراضي ندارم. افراد شايسته‌اي كه تعداد آنها هم كم است در اين ميان به فعاليت مي‌پردازند. استادان موسيقي ايراني براي همه شناخته شده‌اند و آنها هيچ‌وقت، هيچ‌وقت حرف ركيك به ميان نمي‌آورند. موسيقي سنتي ايراني در تمام دنيا مورد توجه است و معتقدم در ايران فقط موسيقي خالص ايراني است كه مي‌تواند متعالي باشد.

 

حرف من روي موسيقي پاپ است، موسيقي پاپي كه براي ما نيست و به صورت ناصحيح و بد در ايران مطرح شده است. موسيقي پاپ موسيقي خارجي است البته بايد بگويم كه اين مسئله بد نيست؛ ولي ما بايد موسيقي پاپ مخصوص به خود را داشته باشيم كه مورد پسند همه باشد.

 

از ملودي‌ها و تكنيك ايراني و مورد قبول استفاده كنيم كه براي همه مردم مورد پسند باشد. همه اين موارد از وظايف وزارت ارشاد و سازمان صداوسيما است. البته وظيفه ارشاد اولي‌تر است. چرا كه در وزارت ارشاد متخصصان اين امور قرار دارند و صداوسيما تنها پخش‌كننده است.متاسفانه ما در كشورمان متخصص فيلم زياد داريم؛ ولي متخصص موسيقي كم داريم و آن تعداد اندك هم به كار و فعاليت دعوت نمي‌شوند.

 

در حال حاضر هنرمندان با ارزش و فاخر خيلي زياد داريم كه اصلا قابل مقايسه با قديمي‌ها نيستند و اينها هستند كه بعدها خيلي مشهور و جاودانه مي‌شوند. همين‌ها هستند كه سرشان را پايين مي‌اندازند و كار و تحقيقاتشان را انجام مي‌دهند بدون آن‌كه نيازي به شهرت داشته باشند. مردم از راه رسانه‌ها هنرمندان را مي‌شناسند و ارج مي‌نهند، اما كساني كه در پس پرده اين هنرمندان را تربيت مي‌كنند نيازي ندارند كه همه مردم آنها را بشناسند چون به جاودانگي فكر مي‌كنند نه به شهرت روزمره.

 

نظارت بر موسيقي بايد بوسيله كارشناسان موسيقي انجام گيرد اين در حالي است كه امروزه در حوزه نظارت از چنين چيزي خبري نيست؛ لذا شاهد نابساماني‌هاي زيادي در نظارت موسيقي هستيم كه انتقادات زيادي را برانگيخته است. به نظر من مسئولان براي رفع اين معضل بايد دانشگاه تربيت معلم موسيقي تاسيس كنند. چرا كه معلم موسيقي به معناي علمي آن امروزه از انگشتان دست فراتر نمي‌رود.

 

< قبلی		بعدی >