حسن معجوني هنرمند تئاتر و سرپرست گروه تئاتر «ليو» از برنامه‌هاي اين گروه تئاتري‌، مشكلات پيش‌روي آنها و چشم‌انداز فعاليت‌هاي آينده‌شان سخن گفت.اين بازيگر و كارگردان تئاتر در گفت‌وگويي با ايسنا، از نمايش جديدش، مي‌گويد: « نمايش «مثل سگ» كاري است براي تماشاگران نوجوان به بالا، اين نمايش هم مثل ديگر نمايش‌هاي چند سال اخير گروه «ليو» با قرار داد گيشه اجرا مي‌شود، آن هم در سالن «حافظ» كه سالني ناشناخته است. قواعد تالار «حافظ» حتي از ايرانشهر هم پيچيده‌تر است، نسبت قرار داد ميان گروه و سالن 70 به 30 است. جز اينها مسائل ديگري هم دارد مثل ماليات و عوارض شهرداري و... بنابراين اجراي نمايش در اين تالار ريسك بزرگي است.

 

شرايط تالار حافظ هم مثل اول ايرانشهر است وقتي ما «به‌خاطر يك مشت روبل» را اجرا كرديم اين سالن شناخته شده نبود و حالا هم دوباره داريم در سالني ناشناخته كار مي‌كنيم اما تصورم اين بود بعد از ساخته شدن تالار «حافظ» برايش تبليغات كنند اما اين كار را انجام ندادند و سالن هنوز ناشناخته است. گفتند متن بدهيد، 4 نمايشنامه از برشت داديم كه پيشنهادات كل گروه ما بود، فكر مي‌كرديم از ميان اينها دست كم يك كار تصويب شود، اما نمي‌دانم چرا نشد! متن‌هاي برشت كه مشخص است حتي اگر مشكل در متن بود چرا به ما اعتماد نكردند. ما كه اين همه سال در اين مملكت كار كرده‌ايم و شرايط را مي‌دانيم اما انگار، ترجيح مي‌دهند كارهاي بي‌دردسر‌تري اجرا شود.

 

گويا اولويت ايرانشهر اجراي كارهاي تكراري شده است. اين حتي به معناي رپرتوار هم نيست به هر حال فعلا برنامه‌ها چنين است. وقتي متن‌هاي‌مان را رد كردند ديگر جايي براي صحبت نمي‌ماند كسي صحبت مي‌كند كه ناشناخته باشد. ما را كه ديگر مي‌شناختند اما جالب اين جاست حتي به ما اعلام هم نكردند كه كارهاي‌مان رد شده است. وقتي جدول برنامه‌ها اعلام شد، ديديم جاي گروه ما خالي است».

 

اين كارگردان، تئاتر خصوصي را شعاري بيهوده مي‌داند و مي‌گويد: « اينها شعارهايي است تا بار مالي را از دوش خود بردارند. براي تقويت تئاتر نيست كسي هم چنين جراتي ندارد. با تئوري كه نمي‌شود تئاتري خصوصي درست كرد. اين تئوري‌ها متعلق به كشورهاي ديگر است كه با فرهنگ و مناسبات ما متفاوت است. كساني مي‌توانند براي تئاتر خصوصي تئوري و برنامه بدهند كه خودشان تجربه كار در اين حيطه را داشته باشند».

 

معجوني همان‌طور كه مديران را مقصر مي‌داند، از اشتباهات هنرمندان هم غافل نيست و ادامه مي‌دهد: «خودمان هم به خودمان رحم نمي‌كنيم، ما خود دشمن يكديگر هستيم مديران دشمن ما نيستند. ما خود زيرآب يكديگر را مي‌زنيم. جاهايي هم هستند مثل خانه تئاتر كه وظيفه‌اش رسيدگي به اين وضع است، وظيفه‌اش بها دادن به گروه‌هايي است كه مستقل از دولت فعاليت مي‌كنند اما اشتباهاتشان اين است كه از اول به بودجه دولتي وابسته شدند. ساده‌ترين راه را انتخاب كردند، مي‌توانستند راه ديگري را انتخاب كنند اما آنها هم همان روند را ادامه مي‌دهند و فقط داعيه صنف بودن دارند».

 

< قبلی		بعدی >