جمر حرارتي زميني ساخت كشورمان از نوع جمرهاي جديد با توان خروجي كم بوده و داراي مشخصات عملكردي بالايي است. ميزان تاثيرگذاري اين اخلالگر بيش از 90 درصد بوده، ميدان ديد 50- تا 25+ درجه عمودي و 40- تا 40+ درجه افقي و عمر كاري 2000 ساعت دارد. حرارتي كه توسط ادوات و انسان‌ها توليد مي‌شود پايه‌اي براي ايجاد سلاح‌هايي است كه با رديابي حرارت كار كرده و دسته مهمي از تسليحات را خصوصاً در انواع سطح به سطح و هوا به سطح شكل داده‌اند.

 

 

به‌طور كلي هر شيئي در هر دمايي در حال انتشار امواج فروسرخ (IR: Infra Red) از خود است كه توسط چشم انسان قابل رويت نيست. حسگرهاي حرارتي با دريافت اين پرتوها قادر به آشكارسازي اشياي ثابت و متحرك هستند. بديهي است در صورت توليد حرارت در جسم مانند بدن انسان يا موتور يك خودرو يا تانك كار رديابي راحت‌تر شده و از اينرو تسليحاتي كه سامانه هدفگيري آنها از نوع حرارتي است نظير موشك‌هاي ضدتانك جايگاه مهم و رو به رشدي يافته‌اند.

 

به‌گزارش مشرق؛ اين تسليحات بر پايه قابليت‌هاي آشكارساز مورد استفاده، در شرايطي چون نور روز تا تاريكي مطلق شب(كه موشك‌هاي هدايت اپتيكي قابل استفاده نيستند) مي‌توانند كار كنند و احتياجي به وجود نور در محيط براي چند برابر كردن آن نظير دوربين‌هاي ديد در شب ندارند و مي‌توانند از درجه حرارت‌هايي در حدود 20- تا 2000+ درجه سانتيگراد را با دقت تا 1/0 درجه تشخيص دهند.

 

بديهي است در آن سوي ميدان نيز اهداف براي مصون ماندن از خطر چنين تسليحاتي دست به كار شده و براي ايجاد اختلال و حتي پنهان‌كاري حرارتي به فكر چاره باشند. در اين گزارش به معرفي يك نمونه از سامانه‌هاي اخلالگر(جمر) حرارتي ساخته شده در كشور مي‌پردازيم كه قابليت نصب روي انواع ادوات و استحكامات زميني را دارد. ابتدايي‌ترين روش براي گمراه كردن موشك‌هاي داراي حسگر حرارت‌ياب استفاده از شراره (flare) بود كه با شبيه‌سازي يك منبع حرارتي قوي‌تر از هدف، موشك را به دنبال خود مي‌كشيد.

 

با پيشرفت حسگرهاي حرارتي به‌ويژه توانمند شدن آنها در تشخيص امواج فرابنفش به علاوه امواج فروسرخ كه سابقاً ردگيري مي‌كردند، اين نوع از گمراه‌كننده‌ها از كانون توجه دور شدند. هر چند شراره‌هاي بهتر و پيشرفته‌تري نيز ساخته شد كه امروزه نيز در هواپيماهاي جديد استفاده مي‌شوند اما راه‌حل موثر ديگري كه به وجود آمد، استفاده از جمرها يا اخلاگرهاي فروسرخ بود.

 

جمرها با فرستادن طيف‌هايي از امواج به صورت پالسي و مانند فلاش‌زدن باعث گمراه‌شدن حسگر موجود در موشك دشمن شده و كار هدفيابي آن را دچار اختلال مي‌كنند. اين امواج تداخلي به‌طور معمول 5/1 تا 2 برابر و نهايتا تا 20 برابر قوي‌تر از پرتوهاي فروسرخ ساطع شده از پرحرارت‌ترين ناحيه هدف به عنوان مثال موتور تانك يا بالگرد هستند. امواج منتشر شده از جمر بيش از پرتوهاي ارسالي از هدف، جست‌وجوگر حرارتي موشك را به خود مشغول كرده و در نتيجه عملا هدف از ديد آن ناپديد مي‌شود.

 

روش ديگري كه اخلالگرهاي فروسرخ به‌كار مي‌گيرند، استفاده از يك پرتو پرانرژي براي اشباع جست‌وجوگر موجود در موشك است. با اين كارها در واقع قفل سامانه هدفگيري موشك روي هدف شكسته شده و با توجه به محدوديت زاويه ديد حسگر موجود در موشك در صورت متحرك بودن هدف، موشك به هدف برخورد نكرده و در صورت ثابت بودن آن با استفاده از پرتابه‌هاي گمراه‌كننده پرحرارت (flare) موشك با دنبال كردن آنها از هدف دور خواهد شد.

 

بدين‌ترتيب با نصب جمر روي ادوات، آشكارساز موشك دچار خطا شده و قابليت ارايه اطلاعات هدف براي تصحيح مسير را از دست مي‌دهد. تقريباً از همان سال‌هايي كه سامانه‌هاي آشكارساز حرارتي ساخته شدند، اخلالگرهاي آنها نيز در مسير توسعه قرار گرفتند و پس از آن تسليحات هدايت فروسرخ بهبود يافته و توان هدفگيري خود جمرها را پيدا كردند. جمرهايي با توان خروجي بالا علاوه بر سنگين و حجيم بودن و دشواري به كار‌گيري روي ادوات به سرعت توسط دشمن كشف شده و هدف قرار مي‌گيرند

 

در حالي كه جمرهاي داراي توان پايين هم سبك‌تر بوده و قابليت جابه‌جايي بسيار بهتري داشته و هم هدفگيري آنها از سوي دشمن دشوار است. از اين رو اخلالگرهايي با توان كمتر و قابليت عملكرد در طيف‌هاي نزديك به آشكارسازهاي جديد و پيشرفته توسعه يافتند. اين نوع جمرها حتي توسط يك نفر نيز قابليت جابه‌جايي داشته و مي‌تواند با استقرار در خطوط دفاعي نزديك به دشمن به‌طور موثري موشك‌هاي دشمن را دچار اختلال نمايد.

 

جمر حرارتي زميني ساخت كشورمان نيز از نوع جمرهاي جديد با توان خروجي كم بوده و داراي مشخصات عملكردي بالايي است. ميزان تاثيرگذاري اين اخلالگر بيش از 90 درصد بوده، ميدان ديد 50- تا 25+ درجه عمودي و 40- تا 40+ درجه افقي و عمر كاري 2000 ساعت دارد. اين جمر با رعايت استانداردهاي نظامي سختگيرانه نظير كار محيط كم فشار(براي مشابه‌سازي ارتفاعات)، دماهاي پايين و بالا و شوك‌هاي دمايي، باران و برف، محيط‌هاي شن و نمكزار، اثرات انفجار، محافظت در برابر نفوذ آب، رطوبت، گرد و غبار و تحمل ضربه طراحي و آزمايش شده است تا از كارايي بالايي در محيط‌هاي رزمي برخوردار باشد.

 

اين جمر قابليت نصب روي خودروها، تانك ها، سنگرها، زاغه‌هاي مهمات، ساختمان‌ها و ساير اهداف را داشته و حتي مي‌تواند به عنوان منبع نور براي كمك به دوربين‌هاي ديد در شب مورد استفاده قرار گيرد. همچنين سبك بودن اين سامانه امكان به كارگيري آن را بر روي پايه ثابت و حمل توسط نفر به نقاط نزديك به دشمن را ممكن مي‌سازد. در نتيجه در صورت لزوم براي تاثيرگذاري بيش‌تر مي‌توان به خطوط دشمن نزديك‌تر شد.

 

نمونه هواپايه از جمرهاي فروسرخ نيز در كشور ساخته شده است كه پيش از اين در گزارشي به آن پرداخته بوديم. توليد داخل بودن اين‌گونه وسايل امكان به‌كارگيري آن را در تعداد بسيار زياد و بر روي طيف وسيعي از ادوات و استحكامات ممكن ساخته و از تاثير‌گذاري موشك‌هاي داراي حسگر حرارتي به‌شدت مي‌كاهد كه امروزه تعداد زيادي از تسليحات دشمن را از نمونه‌هاي ضدتانك گرفته تا موشك‌هاي ميانبرد شامل مي‌شود.

بنابراين تعداد تلفات تجهيزات خودي بسيار كاهش و بقاپذيري رزمي آنها افزايش يافته و از سوي ديگر هزينه‌هاي دشمن براي انهدام تجهيزات ما بالا مي‌رود.

 

< قبلی		بعدی >