بايد با ايران گفتوگو كرد
| سياست |
گام اول: مقامات امريكا هرگز نبايد از اهميت خطر ايجاد سوءتفاهمات غافل باشند
احتمال بسياري وجود دارد كه غربيها تصور كنند اعلام تمايل ايران براي شروع مذاكرات يك بلوف است. با وجود اين هر نوع اقدامي در اين شرايط مانند تهديد، هشدار، بيان ضرب الاجل يا هر اقدام ديگري ممكن است اين مسئله را به حاشيه بكشاند. بدتر از آن اينكه ممكن است هر يك از طرفين به اين نتيجه برسند كه طرف ديگر به سخنان آنها اهميت نميدهد و در اين شرايط تشخيص بين تهديد واقعي و غيرواقعي بسيار دشوار خواهد بود.
گام دوم: مقامات امريكا بايد در اين مورد محتاطانه عكسالعمل نشان دهند
حوادث رخ داده هفتههاي اخير و تشديد تحريمها از سوي اتحاديه اروپا وامريكا هرگز باب ميل ايران نبوده است. به همين دليل امريكا بايد در مذاكرات پيشرو با ايران محتاطانه عمل كند و مراقب باشد كه در برابر هر ادعا و اقدامي بلافاصله عكسالعمل نشان ندهد. گام سوم: مقامات امريكا بايد هسته مذاكرات را بشكنند
در صورتي كه مذاكرات پيشرو تنها درباره برنامه هستهاي ايران باشد، اين مذاكرات قطعا شكست خواهد خورد. در واقع تغيير موضوع مذاكرات به موفقيت آن كمك خواهد كرد. چرا كه تكرار موضوع مذاكرات باعث تكرار روندهاي قبلي و در نتيجه به شكست انجاميدن مذاكرات منجر خواهد شد.
گام چهارم: مقامات امريكا بايد ابعاد مذاكرات را گسترش دهند
با توجه به مطالبي كه در گام سوم به آنها اشاره شد، اكنون اين سوال مطرح است كه بايد درباره چه چيزي با ايران مذاكره شود. در واقع مسائل زيادي وجود دارد كه امريكا درباره آنان به مذاكره با ايران نياز دارد. مسائلي چون افغانستان، مبارزه با تروريسم، مواد مخدر، دزدان دريايي و مسائل بسياري كه ميتوان آنها را به عنوان محور مذاكرات در نظر گرفت. البته بايد به اين نكته اشاره كرد كه تحقق اين امر تنها به تمايل دو طرف براي مذاكره بستگي دارد.
گام پنجم: انتظارات دو طرف بايد مديريت شود
امريكا بايد مراقب تفكر خود درباره ميزان نقشش در اين مسئله باشد. در واقع امريكا بايد درباره تاثيرگذاري اقدامات خود ضد ايران واقعگرايانه بينديشد. در واقع اقدامات امريكا ممكن است اثرگذار باشد، اما نه درباره ايران. در واقع تحريمها 32 سال است كه نتوانستهاند ايران را وادار به تسليم كنند.
*پايگاه تحليلي فارين پاليسي
| < قبلی | بعدی > |
|---|





