در فضاي سياسي امروز ايران، حرف زدن به قصد ايجاد بحران و التهاب در جامعه و نه براي حل مشكل يا طرح يك ايده به روالي معمولي تبديل شده است و هرازگاهي فردي گويي با ماموريتي خاص، سخناني را بر زبان مي‌راند و تفاسيري از از قول و فعل مقامات عالي‌رتبه نظام ارايه مي‌دهد كه با هيچ منطقي سازگار نيست، الا ضربه زدن به ثبات كشور و رسيدن به هدفي خاص در آينده كه فعلا براي عموم مردم مشخص نيست و البته عقلا نيك مي‌دانند كه در پس اين مواضع چه نهفته است. 

 

به گزارش «تابناك»، سخنان ديروز غلامحسين الهام درباره مجمع تشخيص مصلحت نظام از آن دست حرف‌هايي كه بدون ترديد در طبقه‌بندي مواضع سياسي در زمره مسائل مذكور قرار مي‌گيرد كه هدفي جز بر هم زدن ثبات كشور و خارج كردن مسير كشور از مسير منطقي و عقلايي ندارد.  وي امروز در مصاحبه با يكي از سايت‌هاي خبري در پاسخ به سوالي درباره حكم اخير مقام معظم رهبري درباره اعضاي مجمع تشخيص مصلحت نظام، ابقا يا انتصاب برخي از افراد و اين‌كه چگونه است كه در مجمع به آنان اعتماد مي‌شود، گفته است كه:

 

«مقام معظم رهبري مي‌خواهند از همه چهره‌هاي سياسي موجود جامعه، به‌ويژه افرادي كه احتمال مي‌رود به مجلس نتوانند ورود كنند، استفاده كنند. بيكاري براي سيستم، مزاحمت ايجاد مي‌كند».  وي در ادامه مي‌افزايد: در مجمع تشخيص مصلحت، انتصاب خود افرادش هم يك جور مصلحت است. هم مصلحت است و هم بايد از اطلاعات آنها در يك جايي در نظام استفاده شود كه مي‌شود.

 

تثبيت آقاي هاشمي را هم رهبري بر تغيير وي ارجح مي‌بينند، ولي معلوم است كه مجمع كارآيي خود را از دست داده است. شايد اين طور تلقي شود كه اين عدم كارآيي به دليل نسبت مجمع با دولت و رفتارهاي تند و كينه‌ورزانه آن با دولت است و دولت كه عوض شود، اين كارآيي‌ها برمي‌ گردد و رفتار‌ها تغيير مي‌كنند.  اين‌كه اقاي الهام انتصاب افراد در مجمع تشخيص را به دليل بيكاري آنان عنوان مي‌كند، از آن دست سخناني است كه فقط الهام مي‌تواند چنين تفسيري از آن بكند.

 

اين سخن بيش از آن‌كه در تحقير افراد تازه منصوب شده يا افرادي كه مسئوليتشان در مجمع تمديد شده باشد، توهين به ‌شأن و جايگاه مجمع و احكامي است كه به اين افراد داده شده است. بد نيست آقاي الهام يك بار ديگر سخنان رهبر معظم انقلاب اسلامي را در ديدار با اعضاي مجمع تشخيص مرور كنند:

 

حضرت آيت‌الله خامنه‌اي رهبر معظم انقلاب اسلامي در ديدار رئيس و اعضاي دوره جديد مجمع تشخيص مصلحت نظام، مجمع را مظهر خرد جمعي در نظام اسلامي دانستند و تاكيد كردند: بخشي از اساسي‌ترين مسائل كشور در مجمع حل و فصل مي‌شود كه اين موضوع نشانگر جايگاه بسيار مهم مجمع تشخيص مصلحت نظام است.  رهبر انقلاب اسلامي در تبيين اين‌جايگاه بسيار مهم، به وظايف مجمع در قانون اساسي اشاره كردند و افزودند:

 

مشورت دادن به رهبري براي سياست‌هاي كلي نظام و تنظيم اين سياست‌ها كه در واقع هندسه اساسي نظام و قواي سه‌گانه است، يكي از كارهاي داراي اهميت بالاي مجمع تشخيص مصلحت نظام است.   حضرت آيت‌الله خامنه‌اي، به موضوع حل معضلات كشور به عنوان يكي ديگر از وظايف مجمع تشخيص مصلحت نظام اشاره و تاكيد كردند: وظيفه ديگر مجمع، تشخيص مصلحت در مواردي است كه بن‌بست به وجود مي‌آيد.  حل با چنين سخناني به مواضع امروز آقاي الهام برمي‌گرديم و سوالاتي را از ايشان مطرح مي‌كنيم:  آقاي الهام به‌راستي مجمع به عنوان مظهر خرد جمعي در جامعه اسلامي از تعدادي افراد بيكار تشكيل شده است؟

 

آيا مي‌توان از عده‌اي كه به دليل بيكاري به مجمع رفته‌اند انتظار داشت كه بخشي از اساسي‌ترين مسائل كشور را حل و فصل كند؟  آيا مشورت دادن به رهبري و تنظيم سياست‌هاي كلي نظام كه هندسه اساسي نظام و سه قوه است به عده‌اي افراد بيكار سپرده شده است؟ آيا اساسا بن بستي را كه قواي سه‌گانه نتوانسته‌اند آن را حل كنند و به مجمع سپرده شده است را افرادي با مشخصاتي كه آقاي الهام گفته‌اند باز مي‌كنند؟  اساسا چه كسي به آقاي الهام اجازه داده است كه قول و فعل مقام معظم رهبري را تفسير شخصي كنند و بگويند كه انتصاب افراد در مجمع تشخيص مصلحت كه رهبر انقلاب آن را مظهر خرد جمعي دانسته‌اند بر اساس مصلحت صورت گرفته است؟

 

اساسا اين چه رويكردي است كه در عرصه سياسي ايران رشد كرده است كه براي كينه كشي از يك شخص همه تصميمات مملكتي، حتي تصميمات رهبر انقلاب را زير سوال مي‌برند؟ مگر چراغ آقاي الهام مانند همه ايرانيان در اين خانه نمي‌سوزد كه مي‌كوشد فضاي اين خانه را بحراني و بي‌ثبات كند؟

 

روزگاري در اين مملكت هر كسي براي به دست آوردن محبوبيتي حرف‌هاي باب طبع اما نادرست بر زبان مي‌راند و بر جو عمومي سوار مي‌شد و از بازار سياست متاع خود برمي‌داشت و چه بد متاعي را برمي‌داشت. اما اينك گويي به اين هم بسنده نمي‌كنند يا چنين روشي از سكه افتاده است كه حتي تصميمات عاليترين مقام مملكت را هم تفسير شخصي مي‌كنند تا متاعي جديد از بازار مكاره سياست نصيب خود كنند اما به هرقيمتي.

 

انگ نه انگار كه مديريت كلان كشور بازيچه غرض ورزي‌هاي افراد نيست. افرادي كه هنوز نمي‌توانند بين مديريت كلان كشور و دعواهاي شخصي خود با افراد تمايزي قائل شوند.

 

 

 

< قبلی		بعدی >