امير طاهرخاني:از موارد مهمي كه اين روزها بسيار به آن اشاره مي‌شود و در خبرها مي‌خوانيم، كاهش سن اعتياد و نگراني بابت اعتياد دانش‌آموزان است. اين مقوله از مسائل مهمي است كه با تلاش تنها يك يا دو نهاد درست نمي‌شود بلكه نيازمند تلاش گسترده و همه‌جانبه نهادهاي گوناگون است.  آگاه‌سازي خانواده‌ها يكي از كارهاي مهمي است كه در اين زمينه بايد صورت بگيرد

 

به اين صورت كه هم با آشنا شدن و آموختن طرز رفتار درست و فراهم‌سازي محيط خانوادگي سالم و به كار‌گيري شيوه‌هاي تربيتي صحيح از گرايش نوجوانان و جوانان به اعتياد پيشگيري كنند و هم با علائم هشداردهنده آشنا شوند كه به‌موقع بتوانند اگر خطري پيش آمد، آن را مهار و كنترل كنند. اين آگاه‌سازي به‌ويژه از طريق رسانه‌هاي جمعي مي‌تواند صورت بگيرد.

 

آموزش و پرورش نيز به نوبه خود در اين زمينه مي‌تواند تاثير بسيار چشمگيري داشته باشد به‌طوري كه به صورت هدفمند و كارشناسي‌شده آموزش‌هاي لازم در رابطه با استعمال دخانيات و موادمخدر و مضراتي را كه به همراه دارد را آغاز كند. آموزش مهارت‌هاي زندگي نيز در اين زمينه بي‌تاثير نيست چرا كه وقتي نوجوان ياد نگرفته باشد به خواسته‌هاي نامعقول ديگران«نه» بگويد،

 

در برابر انواع خطرها بي‌سلاح است و آسيب خواهد ديد. اين آموزش‌ها بهتر است از سنين كودكي و از پيش‌دبستاني و دبستان آغاز شود چرا كه اگر شخصيت فرد طوري شكل گرفت كه منفعل باشد و اهميت قائل شدن به خود و ارزش‌هاي خود را ياد نگرفته باشد، ديگر به سختي مي‌توان او را با اين مباحث آشنا كرد.

 

اعتياد از جمله مواردي است كه هرچه توان وجود دارد بايد در بخش پيشگيري به كار گرفته شود زيرا بعد از آن اگر فرد مبتلا شد ديگر بايد چند برابر هزينه و وقت و انرژي كه در بخش پيشگيري به كار گرفته مي‌شد را به كار گرفت تا بتوان فرد مبتلا را به زندگي عادي بازگرداند. در اين زمينه نياز است كه به صورت مستقيم و غيرمستقيم كار انجام شود و تنها با حرف‌زدن و شعاردادن نمي‌توان كاري از پيش برد بلكه هم نياز به برنامه‌‌ريزي پايه‌اي احساس مي‌شود، هم نياز به تخصيص دادن اعتبارات و هم كمك گرفتن از جامعه‌شناسان و آسيب‌شناسان و متخصصان اين حوزه.

 

نكته مهم ديگري كه نبايد از آن غافل شد نقش مهم آمار و اطلاع‌رساني صحيح است. هنگامي كه آمار دقيقي از دانش‌آموزان معتاد وجود نداشته باشد چطور مي‌توان ميزان شيوع اين آسيب را بررسي كرد و براي مقابله با آن اقدام كرد؟ هنگامي كه آمارهاي متناقضي وجود داشته باشد آيا مي‌توان برنامه درستي پيش‌بيني و تدوين كرد؟ آيا با آماري كه دقيق نباشد، مي‌توان گفت اين تعداد رو به كاهش است يا افزايش؟

 

* عضو كميسيون آموزش و تحقيقات مجلس شوراي اسلامي

 

< قبلی		بعدی >