|آمنه فروزان*| افسردگي در روانپزشكي به عنوان اختلالي شناخته مي‌شود كه در سنين جواني شروع مي‌شود. اين‌كه گاها گفته مي‌شود افسردگي در بين افراد ميانسال و سالمند ديده مي‌شود موضوعي است كه به ندرت در جامعه اتفاق مي‌افتد. با توجه به اين‌كه شروع افسردگي در سن جواني با وقوع عوامل مختلف اتفاق مي‌افتد بروز آن در برخي مواقع بدون آغاز است و با اختلالات شناختي آلزايمر همراه است.

 

در زنان جامعه به‌طور معمول افسردگي پيش از دوران يائسگي ديده مي‌شود. برخي از افسردگي‌ها ديرهنگام هستند به‌ويژه در زماني كه فرزندان خانواده را با ازدواج يا خروج از خانه ترك مي‌كنند و پدرو مادر تنها مي‌مانند در اين هنگام ما با پديده« نشانگاه آشيانه خالي» مواجه مي‌شويم. ارتباط افزايش افسردگي و اميد به زندگي موضوعي است كه نمي‌توان با يك نمونه آن را تاييد كرد و نياز به مطالعه دارد.

 

با توجه به تحقيقاتي كه در دنيا در رابطه با افسردگي شده است نبايد همه بار افسردگي را بر دوش شرايط سخت زندگي بيندازيم و شرايط زندگي و دشواري آن را دليل اصلي وقوع اين بيماري در جامعه ارزيابي كنيم. افسردگي يك اختلال رواني است كه معلول عوامل و اختلالات ديگر است.

 

افسردگي يك اختلال چند عاملي است كه به شرايط بيولوژيك، سايكولوژيك و سوشيال بستگي دارد اين‌كه اين بيماري در رابطه با افزايش سن دچار افزايش مي‌شود موضوعي است كه براي تاييد آن نياز به مطالعه و تحقيقات گسترده است. افسردگي مي‌تواند همه افراد را در هر سن و سال و در هر كشور و در هر مرحله از زندگي مبتلا نمايد.

 

آن دسته از افرادي كه در دوره نوجواني و جواني يا در دوره‌اي از زندگي شان به بيماري افسردگي مبتلا شده‌اند آمادگي بيش‌تري براي افسرده شدن دارند. گرچه در دوره بلوغ و نوجواني به افسردگي آنان توجه كمتري شده است. بر طبق پژوهش‌هاي انجام شده معمولاً افسردگي در سنين بين 15 تا 19 سالگي براي نخستين بار تظاهر مي‌نمايد. مشخص شده است كه در اواخر قرن اخير افسردگي به‌طور چشمگيري در جوانان رو به افزايش بوده است.

 

برخي بررسي‌ها نشان داده است كه درصدي از دانش‌آموزان به‌طور عميق دچار غمزدگي يا دچار بعضي از انواع دشواري‌هاي رواني و يااختلالات رواني هستند. دنيايي كه ما در آن به سر مي‌بريم و زندگي مي‌كنيم، ميزان كشمكش‌هايش افزايش يافته و بسياري از جوانان آمادگي برخورد و سازش با اين فشارهاي رواني را ندارند. به هر حال در پاسخ به اين پرسش كه چرا بعضي از نوجوانان و جوانان دچار افسردگي مي‌گردند جواب‌هاي ساده‌اي وجود ندارد.

 

زيرا بروز افسردگي تقريباً و هميشه در رابطه با علل وعوامل متعددي شروع مي‌شود. بسياري از جوانان در يك زمان كوتاه بعد از يأس و نااميدي، قطع رابطه با ديگران و شكست در درس و تحصيل و اجتماع و درگيري با پدر و مادر و بزرگ‌ترها ممكن است دست به خودكشي بزنند و اكثر جواناني كه دست به خودكشي مي‌زنند از الكل نيز استفاده مي‌كنند. خوشبختانه از زماني كه علائم افسردگي مشخص شده و احتمال انجام خودكشي مي‌رود (و در حال حاضر در بسياري از مدارس و دبيرستان‌ها با شناختي كه پيدا شده است و با انجام بعضي روش‌ها و حتي در اجتماعاتي كه برگزار مي‌شود) به افرادي كه در معرض خطر قراردارند كمك‌هاي لازم،داده مي‌شود.

 

* روانپزشك

 

< قبلی		بعدی >