|   ايرج خسرونيا*|اين روزها موضوع تعيين تعرفه‌هاي پزشكي به نوعي سرگرمي تبديل شده است كه هر ازچندگاهي مطرح شده و با گذشت زمان مجددا به عنوان موضوعي تازه بيان مي‌شود. با نگاهي ريشه‌اي به مشكل امروز پزشكان و سيستم سلامت كشور در رابطه با تعرفه‌هاي پزشكي، به اين نكته مي‌رسيم كه از ابتداي امر توجه به امر تعرفه‌هاي پزشكي كارشناسانه نبوده است و اين ديوار از همان ابتداي بنا، كج ساخته شده است و همان مسير را قرار است طي كند.

 

اين در حالي است كه اگر به اين موضوع به شكل صحيحي نگاه مي‌شد و از كارشناسان اين حوزه براي تعيين تعرفه‌ها كمك گرفته مي‌شد امروز شاهد اين بهم ريختگي نبوديم.  اين موضوع در كشور ما در حالي مطرح مي‌شود كه هيچ‌كدام از كشورهاي دنيا از جمله پاكستان و افغانستان هم با اين موضوع در رابطه با تعرفه‌هاي پزشكي مواجه نيستند. امروز در شرايطي قرار گرفته‌ايم كه هر سال نرخ تورم با جهشي رو به بالا همراه است در حالي كه تعرفه‌هاي پزشكي همان تعرفه‌هاي قديمي است.

 

در برخي از برنامه‌ريزي‌ها به ويژه در رابطه با تعرفه پزشكي ما با نوعي تنبلي روبه‌رو مي‌شويم كه در واقع حقيقتي در برنامه‌ها ديده نمي‌شود. به نظر براي رفع اين مشكل راه‌هاي كارشناسي نياز است از جمله تشكيل گروهي از خود پزشكان و نمايندگان دولت و سازمان‌هاي بيمه‌گر براي تعيين تعرفه‌ها. تعرفه‌ها بايد مبنا داشته باشند اين‌گونه نيست كه پزشكان از جيب خود براي سيستم درماني هزينه كنند پزشكان سال‌ها درس خوانده‌اند و امروز تلاش مي‌كنند كه بهداشت با شرايط بهتري در كشور فراهم شود اين‌كه پزشكان و بيماران را در رابطه با تعرفه و پول در مقابل هم قرار مي‌دهند چهره خوبي ندارد.

 

پس سازمان‌هاي بيمه‌گر چه مي‌شوند. چرا كسري بودجه در بيمارستان‌ها روز به روز افزايش مي‌يابد و حتي وزارت بهداشت هم از كسري بودجه سخن مي‌گويد. اكنون در شرايطي قرار داريم كه حتي كشورهاي افغانستان، پاكستان، تركيه و عراق با موضوع تعرفه درگير نيستند و از همان ابتدا عددي را تعيين كرده‌اند و بدون سر و صدا سال‌ها است كه بخش درمان خود را به پيش مي‌برند.

 

زماني صحبت از تشكيل شوراي عالي بيمه به ميان بود اما دو سال است كه هنوز اين شورا تشكيل نشده است. موضوع ديگر اعضاي اين شورا است كه بدون دخالت پزشكان قرار به تشكيل آن است. يك فرد به شكل معمول در جامعه بعد از اخذ مدرك ليسانس مي‌تواند وارد بازاركار شود و متناسب با تحصيلات خود كسب و كار داشته باشد در حالي كه پزشكان در حالت عمومي بعد از 30 سال درس و بحث مي‌تواند وارد كار در حيطه تخصصي خود شوند.

 

در ادامه هزينه‌هاي منشي، آب و برق مطب و خيلي از هزينه‌هاي ديگر به پاي خود پزشك است اما باز هم گاهي شنيده مي‌شود كه پزشكان را از قشر پردرآمد جامعه مي‌شناسند. شايد 10 درصد از جامعه پزشكان كشور افراد پولداري به حساب آيند اما 90 درصد ديگر هم، به مانند آن 10 درصد مي‌شناسند. با توجه به اهميت سيستم درماني در يك جامعه و نقش مهمي كه پزشكان در اين سيستم ايفا مي‌كنند جا دارد كه برنامه‌ريزي‌ها با ديد وسيع‌تري به ويژه در ارتباط با تعيين تعرفه اين قشر جامعه در نظر گرفته شود تا مسير هموارتري را در بخش بهداشت و درمان شاهد باشيم.

 

*رئيس جامعه پزشكان متخصص ايران

 

< قبلی		بعدی >