انسان جايز الخطا است و هركسي ممكن است اشتباه كند. اين جملاتي است كه هرگاه مي‌خواهيم براي اشتباهات و غفلت‌هاي خود بهانه‌اي بياوريم به كار مي‌بريم و اين‌گونه به‌راحتي خود را مجاز مي‌دانيم و ما هم مانند هر انسان ديگري گاهي عمدي و گاهي غير عمدي غفلت و تخلف می كنيم و فراموش مي‌كنيم بسياري اوقات ممكن است نتيجه اين نوع غفلت‌ها يك عمر پشيماني و شايد ساليان سال عذاب و محروميت باشد.

 

 

رويا كاكاوند:

 

كمربندهاي ايمني را نمي‌بنديم، كلاه ايمني را به سر نمي‌گذاريم، با بي‌تحملي براي دور زدن ترافيك از شانه خاكي و راهي كه براي عبور امدادگران تعبيه شده عبور مي‌كنيم، بي‌توجه به وضع جاده سرعت را بالا مي‌بريم و لايي مي‌كشيم و... ده‌ها تخلف و غفلت ديگر كه بارها و بارها نتيجه‌اش را ديده ایم اما باز هم انجام مي‌دهيم چرا كه همچنان دچار آن تصور غلط بشري هستيم كه مرگ براي همسايه است.

 

البته شايد از كشوري كه نخستين گواهينامه‌اش 45 سال بعد از ورود خودرو، صادر شده است و چندين دهه طول كشيده تا لزوم آموزش‌هاي رانندگي نهادينه شود، نبايد انتظاري بيش‌تر از اين داشت. اما همين جامعه ادعاي فرهنگ و تمدن چند هزار ساله دارد و انتظار مي‌رود به پشتوانه همين داشته‌ها رفتاري ديگر از خود نشان دهد. رفتاري كه نتيجه‌اش چند ده هزار كشته سالانه نباشد.

 

جاده‌هایي كه جان مي‌گيرند

بيش از نيمي از مرگ‌هاي غير طبيعي ايرانيان ناشي از حوادث رانندگي است. جاده‌ها از هر 100 هزار ايراني جان 38 نفر را مي‌گيرند در حالي كه اين آمار در كشوري مانند سوئيس 5/4 نفر در 100 هزار نفر است. به همين دليل است كه ايران در كنار كشورهايي مانند هند و مصر و كشورهاي شمال آفريقا صاحب بيش‌ترين ركورد تلفات جاده‌اي مي‌شود.

 

ركوردي كه ارمغانش كشته شدن نيم ميليون ايراني طي 20 سال گذشته بوده است. آماري كه آن را با كشته‌هاي 8 سال دفاع مقدس قابل مقايسه مي‌دانند. علاوه كنيد بر اين آمار اين را كه سالانه 700 هزار نفر نيز در جريان همين ماجراها دچار معلوليت مي‌شوند. جاده‌ها در سال 90 هم تا همين روزهاي پاياني جان 20 هزار نفر از هموطنانمان را گرفته‌اند.

 

روز گذشته سردار اسماعيل احمدي‌مقدم، فرمانده نيروي انتظامي اعلام كرد. البته اين آمار دردناك براي بسياري از مسئولان جاي خوشحالي دارد. چرا ؟

 

چون به گفته احمدي مقدم اگر وضع رفتارهاي رانندگي، شرايط جاده‌اي و در نتيجه رشد آمار تلفات حوادث رانندگي همان‌گونه كه طي چند دهه اخير تا سال 85 پيش مي‌رفت، ادامه داشت در حال حاضر به جاي 20 هزار نفر بايد منتظر كشته شدن 52 هزار نفر مي‌بوديم. همچنين اين آمار از آمار سال گذشته نزديك 3 هزار نفر كمتر است.

 

البته در بعد مصدومين نيز با 20 هزار نفر كاهش نسبت به آمار سال گذشته مواجه بوديم و فرمانده نيروي انتظامي اميدوار است با ادامه اين روند و طي سال‌هاي نزديك در حالي كه تعداد خودروها در ايران به 40 ميليون مي‌رسد آمار كشته‌هاي ناشي از حوادث رانندگي نيز به حدود 10 تا 12 هزار نفر برسد.

نوروز اوج سفرهاي جاده‌اي

اواخر سال كه نزديك مي‌شود، همراه نزديك شدن بوي بهار مردم ياد چيزهاي زيادي مي‌افتند. نوروز همان قدر كه فصل نو شدن است و شادي، فرصتي مغتنم است براي سفر. دو هفته و برخي سال‌ها حتي 20 روز همه‌چيز تعطيل يا نيمه‌تعطيل مي‌شود. زماني كه مي‌توان بي‌دغدغه كار و مدرسه بچه، بار و بنديل را بست و به جاده زد.

 

به همين دليل است كه اين روزها خيلي از راه‌ها يك طرفه مي‌شوند و ترافيكي كه معمولا در خيابان‌هاي پرتردد تهران شاهدش هستيم نصيب جاده‌هاي بين شهري مي‌شود. فرصتي كه گاه رنگ تلخي حوادث رانندگي و جاده‌اي را به خود مي‌گيرد. در حالي كه با كمي دقت، حوصله و احترام به قوانين و حقوق ديگران مي‌توان اين آمار را به تعداد قابل توجهي كاهش داد.

 

به همين منظور فرمانده نيروي انتظامي  اعلام كرد نوروز امسال هزار بازرس نامحسوس و 10 ميليون هميار پليس به امنيت رانندگي در جاده‌ها نظارت خواهند داشت.

 

 

< قبلی		بعدی >