«سعيد رجبي فروتن» به نگراني‌هاي احتمالي درباره‌ سريال‌هاي نمايش خانگي اشاره كرد و گفت: نگراني‌هايي كه درباره سريال‌ها و مجموعه‌هاي خانگي وجود دارد ممكن است به اين دليل باشد كه احتمال دارد در آينده‌اي نزديك كل شبكه نمايش خانگي به فضاي سايبري و مجازي تغيير پيدا كند و مناسبات رسانه‌اي دچار تغيير شود.

رجبی فروتن در گفت‌وگو با «ملت ما» مطرح کرد

مديركل دفتر همكاري‌هاي سمعي و بصري نمايش خانگي وزارت ارشاد، در گفت‌وگو با ايسنا، ‌خاطرنشان كرد: در بسياري از كشورها لوح فشرده در حال منسوخ شدن است و برنامه‌ها و فيلم‌ها به فضاي مجازي يا سيستم‌هاي كابلي روي آورده‌اند؛ بخشي از اين دغدغه اگر با توجه به تحولات فناوري باشد قابل تامل است. اما اگر مربوط به نبود امنيت سرمايه‌گذاري و سرقت آثار باشد، به معضل و مشكل ديرينه‌اي تضييع حقوق مولفان و مصنفان برمي‌گردد.

 

وي ادامه داد: در حال حاضر پرونده‌ سه سريال در نمايش خانگي گشوده است. سريال «قهوه تلخ» گرفتار مشكلاتي است كه تهيه‌كننده با آن دست و پنجه نرم مي‌كند و بايد ديد راهي براي عبور از آنها پيدا مي‌كند يا نه؟ البته حكايت سريال‌هاي ناتمام پديده‌اي استثنايي و خاص كشور ما نيست.

 

شايد توضيحات روشنگر تهيه‌كننده در آينده دلخوري مخاطبان را برطرف سازد. رجبي فروتن توضيح داد: در «قلب يخي» جلوتر از عرضه‌ايم؛ يعني پروانه نمايش دو قسمت آخر مدت‌هاست كه صادر شده است و كار در مرحله آماده‌سازي تكثير و توزيع است. سريال سومي هم به نام «ساخت ايران» در راه است كه قسمت‌هاي زيادي از آن تصويربرداري شده است.

 

شخصا معتقدم قسمت‌هاي زيادي از اين سريال بايد آماده شود تا بتوانيم ارزيابي روشني از آن داشته باشيم و قبل از توزيع رسمي، پروانه‌هاي هفت يا هشت قسمت آن صادر شده باشد. حسن اين كار اين است كه با وقفه‌هايي نظير آنچه كه در «قلب يخي» و «قهوه تلخ» ديديم، مواجه نخواهيم بود.

 

رجبي فروتن در ادامه اين گفت‌وگو درباره‌ سيستم پخش از طريق نمايش خانگي، گفت: در اغلب كشورهاي دنيا محصولي اختصاصا براي شبكه ويدئويي توليد نمي‌شود بلكه اين شبكه عرصه‌اي براي بازپخش آثاري است كه از شبكه‌هاي تلويزيوني يا سينماها پخش شده‌اند و مي‌خواهند جنبه ماندگارتري به خود بگيرند.

 

روي آوردن به فرمت پيشرفته بلوري با چنين توجيهي صورت گرفته است. اما در ايران به دليل اين‌كه تلويزيون خصوصي نداريم به نظر مي‌رسد تهيه‌كنندگان وارد عرصه‌ نمايش خانگي مي‌شوند تا با تجربه‌اندوزي در فضاي تازه‌اي تنفس كنند. وي تاكيد كرد: شايد اگر توليد به اين شيوه منطقي و مقرون به صرفه بود، ديگر كشورها هم اين رويه را پيش مي‌گرفتند.

 

رويكرد متفاوت ما به ويديو از سر ناچاري و متنوع نبودن كانال‌ها و مجاري رسانه‌اي ديداري است. موانعي هم در شبكه ويديويي وجود دارد كه سبب عدم توسعه آن مي‌شود؛ مثلا زيرساخت‌هاي صنعتي كلا وارداتي بوده و وابسته به مواد خام و تجهيزات پيشرفته غربي هستند. در چند ماه اخير واحدهاي صنعتي از رهگذر نوسانات ارزي و تحريم سيستم بانكي با مشكلات بسيار فرساينده‌اي روبه‌رو شده‌اند. همچنين در زمينه توليد سرمايه كافي براي توليد يك مجموعه به صورت يكجا وجود ندارد.

 

به همين دليل، تهيه‌كنندگان سعي مي‌كنند چند قسمت را توليد كنند تا با بازگشت سرمايه، نقدينگي لازم براي ادامه توليد را تامين كنند. اين شكل و شمايل كار را از حالت حرفه‌اي بودن خارج مي‌كند و متاسفانه وقتي قافيه تنگ مي‌آيد تقصيرها را متوجه دستگاه‌هاي نظارتي مي‌كنيم. در صورتي كه ترتيبات كار فراهم نيست و مناسبات درست شكل نگرفته است.

 

رجبي فروتن همچنين درباره‌ اصلاحاتي كه به سريال‌هاي نمايش خانگي وارد مي‌شود و مميزي‌هاي اين آثار توضيح داد: اين امر غيرطبيعي نيست. متاسفانه به اين خاطر كه سريال‌سازي در نمايش خانگي سابقه و پيشينه طولاني ندارد در بخش‌هاي اجرايي هم دچار مشكل هستيم. مثلا در فاصله صدور پروانه ساخت و مجوز انتشار بايد يك فضاي نرم يا غير مستقيم نظارتي وجود داشته باشد و با گروه‌هاي برنامه‌ساز ارتباط برقرار شود. در اينصورت مي‌توان مطمئن بود كه پروژه در ريل اصلي حركت مي‌كند يا نه؟

 

با اقدام پيشگيرانه مي‌توان ملاحظات نظارتي را مدنظر قرار داد تا اثر در گلوگاه‌هاي نظارتي با تاخير و توقف همراه نشود. در غير اين صورت هر آن ممكن است قسمت‌هاي توليد شده يك مجموعه كه مردم در انتظار توزيع آن هستند با مشكل روبه‌رو شود. مديركل دفتر همكاري‌هاي سمعي و بصري نمايش خانگي وزارت ارشاد، درباره آينده شبكه نمايش خانگي گفت:

 

دورنماي نااميدكننده‌اي را نمي‌بينم. شبكه نمايش خانگي در ايران، دو مزيت نسبي دارد؛ يكي اين‌كه چون تلويزيون ما انحصاري است خيلي از تهيه‌كنندگان دوست دارند كار در فضاي متفاوتي را تجربه كنند. ما همچنين در 900 شهر و شهرستان كشور سينما نداريم و مردم به اين خاطر كه بخش قابل توجهي از توليدات سينما يا برنامه‌هاي نمايشي متفاوتي را در تلويزيون نمي‌بينند،

 

دوست دارند اين آثار را در شبكه نمايش خانگي مشاهده كنند. به همين دليل فكر مي‌كنم شبكه ويدئويي در يك جايگاه استثنايي باشد و روز به روز عرصه جذابتري را براي برنامه‌سازان و سرمايه‌گذاران فراهم كند.

 

رجبي فروتن افزود: شبكه نمايش خانگي مي‌تواند خلأهاي موجود را پوشش دهد و طيفي از سلايق و نگرش‌هاي هنري را در قالب برنامه‌هاي سرگرم‌كننده و جذاب به مردمي كه آثار سينماي ايران را نمي‌توانند روي پرده يا تلويزيون ببينند، ارايه دهد. بديهي است هر قدر تهيه‌كنندگان در جذب حاميان مالي موفق‌تر عمل كنند، تكثير و كپي غيرمجاز آثار لطمه كمتري به آنها وارد مي‌كند. به عنوان مثال جذب آگهي‌هاي بازرگاني كمك موثري در اين زمينه به حساب مي‌آيد.

 

توفيق تهيه‌كننده مجموعه «شبكه كودك عموپورنگ» كه روزهاي آينده به بازار عرضه مي‌شود، نمونه و شاهد مثال خوبي در اين زمينه است. همچنين با ورود شركت‌هاي هلدينگ و صاحبان سرمايه‌هاي بزرگ ـ كه در طيفي وسيعي از عرصه‌هاي صنعتي، بازرگاني و فرهنگي كشور مشغول كار هستند ـ به اين عرصه، مي‌توان خوشبين بود كه اين شخصيت‌هاي حقوقي آسيب‌پذيري كمتري از عارضه كپي و سرقت آثار خواهند داشت.

 

وي همچنين در پايان اين گفت‌وگو خاطرنشان كرد: در دو ماهه پاياني سال با انبوهي از برنامه‌هاي شبكه مواجه هستيم و فكر مي‌كنم ترافيك اين آثار باعث شود مراكز عرضه هم براي جانمايي و نشاندن آنها بر پيشخوان‌ها با كمبود جا مواجه شوند.
رجبي فروتن تاكيد كرد: دو ماه توفاني را در نمايش خانگي در پيش خواهيم داشت.

< قبلی		بعدی >