برنامه «هفت»، بررسي «قلاده‌هاي طلا»ی ابوالقاسم طالبي را گامي براي رسيدن به وحدت ملي دانست و گفت: از تظاهرات آن سال 500 ساعت فيلم در اختيار دارم و فراستي را نيز در اين فيلم‌ها ديده‌ام. به گزارش سينماپرس، دومين برنامه «هفت» بخش نقد و بررسي فيلم سينمايي، تحليل «قلاده‌هاي طلا» با حضور ابوالقاسم طالبي و منتقد برنامه برگزار شد. در اين قسمت از برنامه «هفت»، بحث و بررسي اين فيلم سينمايي، با توضيحات اوليه‌اي توسط طالبي در راستاي اكران فيلم و جنجال‌هايي كه با توجه به اكران‌هاي سه فيلم «قلاده‌هاي طلا»، «گشت ارشاد» و «خصوصي» به وجودآمده بود، آغاز شد.

 

 

نقد و بررسي «قلاده‌هاي طلا» در برنامه «هفت»

در ابتدا، ابوالقاسم طالبي در توضيح اتفاقات اكران و پخش فيلم از روز نخست، با اشاره به شروع جريان اكران به صحبت پرداخت. وي در صحبت‌هاي خود ضمن بيان اين مسئله كه پخش‌كننده اين دو فيلم («قلاده‌هاي طلا» و «گشت ارشاد») يك نفر بودند، گفت: هر دو از شرايط يكساني برخوردار شدند. اما اين‌كه «گشت ارشاد» به اين توفيق دست نيافت؛ با وجود اين‌كه در آغاز راه توانست ركورد تهران را بزند. اما در نهايت، اين بر اساس ماهيت و كشش فيلم مخالف آن بود. «قلاده‌هاي طلا» علاوه بر اين‌كه داراي نقاط قوت زيادي است، با استقبال عمومي مواجه شد.

 

هرچند كه حواشي حول اين فيلم نيز كه به توقيف آن تعبير شد نيز دليلي براي اين اتفاق بود. كارگردان «قلاده‌هاي طلا» كه شش هفته ديگر از اكران سينماهاي خود را پيش رو دارد، ضمن بيان اين‌كه «خصوصي» فيلمي در سطح «قلاده‌هاي طلا» نبود كه بتواند با آن رقابت كند؛ به صحبت‌هاي اعتراض‌آميز برنامه هفته گذشته «هفت» اشاره كرد و گفت: «اون كسي كه خود را شبيه باندراس درست كرده بود، حرف از 100 سالن سينما براي فيلم ما زد، اما بايد بگويم همچين چيزي صحت ندارد، ما 70 سينما در اختيار داريم».

 

با پايان يافتن توضيحات طالبي، منتقد ثابت برنامه، مسعود فراستي نقد خود را اين‌گونه آغاز كرد: سينماي مسئله دار! سينماي ايران در اين روزها درگير ماقبل مسئله شده است. اما «قلاده‌هاي طلا» بار ديگر نشان داد كه هنوز فيلمسازي مسئله‌دار در سينماي ايران وجود دارد. فيلمسازي كه با طرح سوالي كار را آغاز مي‌كند و با توانمندي تبديل يك واقعيت به يك داستان به عرصه پا مي‌گذارد.

 

فراستي در ادامه با اشاره به مجموعه سريال «24» گفت: اين فيلم با تمام كمبودهاي سينماي ايران كه همه از آن آگاهيم، با اشاراتي به سريال عظيمي چون «24»، توانست يك موضوع ملتهب را تبديل به قصه‌اي با دو وجه سياسي و پليسي بكند – با توجه به اين‌كه چنين تجربه‌اي در سينماي ايران وجود نداشت- اما فيلم در نقاطي نيز الكن باقي ماند. با وجود اين‌كه فيلم توانست روايت قصه خود را، صحيح و به شكل مستندگونه با در اختيار گذاشتن اطلاعات دقيق پيش ببرد، در برخي نكات مثل شخصيت‌پردازي‎ها و بازه زماني و ريتم دچار ضربه مي‌شد.

 

منتقد برنامه ادامه داد: در ابتدا به بازه زماني توجه مي‌كنيم، اين مشكل زماني كه هواپيماي بمب‌گذاري را نشان مي‌دهيد تا زماني كه خبر تكذيب و سالم ماندن هواپيما به گوش مي‌رسد، بسيار مشهود است كه به لحاظ بازه زماني مورد، صحيح و واقعي نيست. وي در ادامه افزود: ازديگر مسائل، كاراكترهايي بود كه در خانه تيمي حضور داشتند. بازي‌هاي تيپيكال و سطحي بازيگران، شبيه كليشه‌هاي معمول و هميشگي تلويزيوني اين نمونه‌ها هستند كه مدام به تصوير كشيده شدند.

 

فراستي در ادامه با اشاره به اين مطلب كه «قلاده‌هاي طلا» در مقايسه با فيلم‌هاي هم رنج خود در سطح بالاتري قرار مي‌گيرد، بيان كرد: قدرتمندترين بخش‌هاي فيلم متعلق به تظاهرات و حضور دوربين در خيابان‌ها است و نكته قابل توجه ديگر خانواده سنتي‌اي بودند كه نگاه اصلي فيلمساز را به مخاطب القا مي‌كرد كه در عين وحدت خوني كه بر اساس يك نگاه ملي ايجاد مي‌شود، گاهي اختلافات و نظرات مخالف باعث حوادثي مي‌شوند.

 

اين منتقد در پايان با اشاره به قسمت‌هايي كه مرتبط با سازمان وزارت اطلاعات بود گفت: ريتم اتفاقات جاري در فضاي وزارت اطلاعات نسبت به ماجراهايي كه در ساير فضاهاي فيلم از جمله خيابان‌ها و خانه تيمي رخ مي‌داد كندتر بود و به نظر مي‌رسد تدوينگر در اين بخش‌ها نتوانسته با حفظ يك ريتم، با جريان فيلم همراه شود.

 

علاوه بر اين‌كه چنين وزارت اطلاعاتي بسيار مطلوب بود. ابوالقاسم طالبي كارگردان «قلاده‌هاي طلا»، در پاسخ به صحبت‌هاي مسعود فراستي، سخن خود را چنين آغاز كرد: مسلما اين فيلم داراي بخش‌هاي بسيار قوي‌اي نيز هست. تمام اتفاقات و اشاراتي كه در فيلم رخ مي‌دهد بر اساس تحقيقات انجام شده، بيان مي‌شود. تنها 500 ساعت فيلم از تظاهرات مردم، در اختيار دارم و حتي شما (فراستي) را نيز در تظاهرات ديده‌ام. وي با بيان اين‌كه از قسمت‌هاي خوب فيلم كه مورد تاييد فراستي نيز قرار گرفته است مي‌گذرم، گفت:

 

اما درباره تيپيكال بودن شخصيت‌هاي داستان و به‌ويژه خانه تيمي، بر طبق تحقيقات و اطلاعات، منافقين با همين شيوه معمول و قديمي زندگي مي‌كنند. آن‌چه كه درباره شخصيت آنها ديده شد براساس همان اطلاعات كمي است كه به واسطه شبكه، مصاحبه‌ها و فيلم‌هاي افراد دستگير شده موجود است. به همين خاطر هر آن‌چه كه در خانه تيمي ديده مي‌شود به واقعيت نزديك است. حتي حضور همجنس‌باز، كه برخلاف برخي صحبت‌ها تعدادي از آنها در مملكت وجود دارند، براساس تحقيقات، مداركي موجود است كه در همين خانه تيمي نيز يكي از اين موارد حضور داشته است.

 

طالبي در توضيح ريتم جاري در بخش‌هاي وزارت اطلاعات، و شمايلي كه از اين وزارت در فيلم نمايش داده شد، گفت: وزارت اطلاعات برخلاف عقايد هميشگي مخاطب، به صورت مدرن به تصوير كشيده شد. چرا كه در گريز از شخصيت‌هاي پاستوريزه و كاغذي تلاش كرديم آنچه در واقعيت رخ مي‌دهد را نمايش دهيم.

 

وي در ادامه با اشاره به خانواده رئيس اطلاعاتي گفت: اين خانواده نمونه‌اي از يك ملت بودند كه به واسطه اختلافات و نظرات متفاوت، دچار مجادله مي‌شوند اما از چون و چراي اصلي اين موضوع خبر ندارند. ابوالقاسم طالبي با تصريح اين نكته كه «من براي وحدت ملي فيلم ساخته‌ام»، اين بحث را خارج از محدوده مسائل سينمايي و در حيطه مسائل سياسي دانست و به بيان نگرش سياسي خود در ارتباط با موضوع انتخاب شده و پرداخت از آن توضيحاتي را ابراز كرد.

 

در نهايت و با توجه به اشاره‌اي كه كارگردان فيلم «قلاده‌هاي طلا» به بازه زمانی فيلم كه از انتخابات سال 88 تا سه ماه بعد از آن را در برگرفته است، گفت: اين فيلم بيانگر بسياري از مسائل كليدي و مهمي كه بعد از اين سه ماه رخ داده، نبوده است. اين موضوعات در قسمت دوم «قلاده‌هاي طلا» مورد توجه و پرداخت قرار خواهد گرفت، كه توسط كارگردان ديگري ساخته خواهد شد.

 

< قبلی		بعدی >