توران ولي مراد:گوش فلك را پر كرده‌ايم از شعار تحكيم خانواده، دريغ از يك طرح فراگير ملي كه همه را پوشش دهد با بودجه دولتي اما. در خبرها نوشتند «مخالفت شوراي شهر با يك فوريت طرح تحكيم بنياد خانواده.» خانواده‌ها چه طور مي‌توانند تحكيم پيدا كنند؟ آيا راهي غير از تربيت و تقويت ارتباطات صحيح انساني و حفظ و حراست از عشق و دلدادگي هست؟ دختران و پسران، زنان و مردان كجا و چگونه مي‌آموزند كه عشق را بايد نگهداري كرد و باغباني كرد و علف‌هاي هرزش را زد تا بماند و رشد كند و شكوفا شود؟

دختران و پسران، مردان و زناني كه به حال خود رها شده‌اند و آموزش نمي‌بينند كه ارتباط سالم با همسر بر چه اساس و چگونه است چگونه بايد بتوانند رابطه «زوجيت» خود را به سلامتي حفظ كنند؟

حفظ ارتباط دو انسان با هم، دو انسان در مقام يار و همراه و دلدار و شريك زندگي.

زن و مرد، دختر و پسري كه روش حل مشكل را نياموخته‌اند چگونه بايد بتوانند از پس مشكلات برآيند با استفاده از راهي غير از قهر و اشك و دلسردي و فرياد و افسردگي و خشونت و اهانت و تحقير يكديگر و حمله به خانواده‌هاي يكديگر و فرار از خانه و گم كردن خود در آن چه نقش مسكن دارد تا درمان؟

در خبرها آمد كه كميته سلامت شوراي شهر روي طرحي كار كرده است كه به سلامت خانواده‌ها كمك مي‌كند و دو معصومه خانم‌ها ابتكار و آباد تلاش كردند كه آن را با قيد فوريت تصويب كنند، طرحي با نام «الزام شهرداري تهران به تدوين برنامه جامع آموزش، توانمندسازي و سازماندهي زنان براي مشاركت در حفظ، ارتقا و مديريت سلامت و محيط‌زيست شهري».

طرح با مخالفت مهدي چمران رئيس شوراي شهر تهران، خسرو دانشجو، پروين احمدي‌نژاد و بعضي ديگر مواجه شد و با وجود اصرار برخي اعضاي شورا، در نهايت به يك طرح عادي تبديل شد.

تبصره يكم، طرح شهرداري تهران را موظف مي‌كند به «تدوين، سياستگذاري، ساماندهي و پيگيري برنامه‌هاي اجرايي را براي تحقق اين مصوبه و بهبود اجراي برنامه جامع آموزش، توانمندسازي و سازماندهي زنان براي مشاركت درحفظ، ارتقا و مديريت سلامت و محيط زيست شهري» و «گزارش ماهانه مستمر از اقدامات به شوراي اسلامي شهر تهران» به علاوه تبصره‌هاي بعدي كه وظايف شهرداري را جهت اجراي طرح مشخص مي‌كند، به‌ويژه اين‌كه شهرداري را موظف مي‌كند به تخصيص بخشي از مديريت شهري و تعيين بودجه تا براي «انجام تكاليف قانوني موضوع اين ماده واحده در لوايح بودجه سنواتي، اعتبار لازم را پيش‌بيني و اقدام‌هاي لازم را با هماهنگي دفتر امور بانوان به عمل آورند.»

چمران هم بر مخالفت با يك فوريت پافشاري مي‌كند با اين توضيح كه «جدي بودن موضوع الزاما به معناي سريع بودن نيست.» نكته اين است كه كدام سرعت؟ كي؟ كجا؟ چگونه؟ كدام مسئول؟ كدام مركز؟ كدام امكانات؟ كدام مرجع در اين چند دهه موظف به حل و رفع مشكلات خانواده و آموزش دختران و پسران در جهت برقراري ارتباط صحيح با يكديگر در مقام «جفت هم» بوده است؟ هنوز زود است؟

هنوز عجله‌اي در كار نيست؟

قدم اول را تصويب كنيد تا قدم‌هاي بعدي هم برداشته شود. آيا با اين همه سال از بروز مشكلات در خانواده‌ها و اين همه سال عمر شوراي شهر ساير مراكز و شوراها و نهادها به نام خانواده، و اين همه سمينار و همايش و نشست و ستاد و جلسه و شورا به نام خانواده تصويب طرحي براي سلامت خانواده هنوز به عجله است؟

كدام عجله؟ چند دهه است كه خانواده‌ها با مشكل روبه‌رو هستند؟

با اين همه، بحران‌ها و مشكلات خانواده‌ها به شكلي است كه هر كاري كردن با سرعت يا بي‌سرعت، بهتر از كاري نكردن است.

كاري كردن بهتر از نشست و نظاره كردن است.

همين مردم عادي بدون داشتن تحصيلات و كاري كارشناسي به قدر فهم خود جوانان را به گذشت و دانستن قدر يكديگر و همراه، همدلي و...

همان چه كه خانواده‌هاي جوان را به حفظ و حراست و تحكيم كمك مي‌كند نصيحت مي‌كنند.

انجام كار كارشناسي شده نه دور از دسترس است و نه غير عملي مگر اين‌كه قصد انجام ندادن كاري باشد.

در مخالفت از طرف مخالفان فوريت طرح، كارشناسي مطرح شده است در حالي كه علاوه بر اين‌كه در كميسيون‌ها كارشناسي انجام مي‌گيرد و همين نكته نيز در دفاع از فوريت عنوان شده است، تصويب اوليه است كه برداشتن قدم‌هاي بعدي را عملي مي‌كند.

مخالفت با فوريت در عمل به معني به فراموشي سپردن اين ماده واحده است.

همه مي‌دانيم به دليل ضعف ساختاري و ضعف نظارتي موجود و ضعف سازماندهي لازم و عدم تثبيت عملكرد در شكل سيستم، با پايان دوره هر شورا يا مديري و رفتن فرد يا افراد قبلي و آمدن فرد و افراد جديد طرح‌ها و لوايح قبلي هم كنار گذاشته مي‌شوند.

آيا فقط واكنش نشان دادن به آمار بالارونده، هشدار‌دهنده، آزار‌دهنده، رو به بحران، و آسيب‌هاي جدي خانواده‌ها كافي است؟

همين كه بگوييم ما از طلاق‌ها نگرانيم كافي است، يا لازم است تا وارد صحنه عمل شد و كاري كرد؟

«دوصد گفته چون نيم كردار نيست.»

معصومه آباد بر آمارهاي نگران‌كننده طلاق در كشور تاكيد كرد و گفت: دو برابر اين آمار، طلاق عاطفي وجود دارد و با خانواده‌هايي مواجه هستيم كه زير يك سقف زندگي مي‌كنند، اما هيچ تعامل رسمي خانوادگي با يكديگر ندارند.

وي با اشاره به اين‌كه موضوعاتي همچون سيل و فرو ريختن ساختمان هم اهميت دارد، خطاب به شكيب گفت: اگر آمار طلاق را بررسي كرده و جزئيات آن را استخراج كنيم، ‌خواهيم ديد كه روزانه چه اتفاق ناگواري در خانواده‌هاي ايراني رخ مي‌دهد كه قطعا كم‌اهميت‌تر از ديگر حوادث شهر نيست.

به گفته آباد در قالب اين طرح شهرداري مكلف مي‌شود كه آموزش‌ مهارت‌هاي زندگي را در يك چارچوب نظام‌يافته و طبق برنامه‌ريزي ارايه كند و كار كارشناسي كافي نيز درباره آن انجام شده است.

اين گفته‌ها عليه يك يا دوفوريت طرح توسط اين آقايان و اين خانم مي‌رساند كه تلاش در جهت رفع مشكلات خانواده و پايين آوردن سطح تنش‌ها و كشمكش‌هاي خانواده‌ها و پايين آوردن آمار طلاق و تقابل با طلاق‌هاي عاطفي براي اين دسته از اعضاي شوراي شهر يك فوريت و دو فوريت ندارد.

معنايش اين است كه حالا چه عجله‌اي است براي اين كار؟

معناي ديگرش اين است كه حالا فعلا خانواده‌ها خودشان يك فكري به حال خودشان بكنند.

در نظر ما به عنوان شوراي شهر كارهاي مهم‌تري هست كه تعيين كنيم شهرداري انجام دهد و براي آن بودجه بگذارد.

* عضو شوراي مركزي جامعه زينب