بنيآدم اعضاي يكديگر بودند
| جامعه |
خود را به صورت عروسک و مترسك و نترسك و شكل و شمايلي شايد متفاوت، آراسته ميكنند تا كمي از دردهايي كه درك احساس آن را ندارند، كم كنند! راستي بچه 10 ساله مگر درد هم دارد؟!گرفتاريها و مشكلات براي والدين است كه ميخواهند معاش خانواده و فرزندان و اهل و عيال را تامين كنند، بچه كه نبايد غمي داشته باشد.
اما اينجا اجتماع بچههاي زير10 سال و شايد كمي بيشتر است كه درد درونشان از بسياري از بزرگترها هم بيشتر است، اما بلد نيستند بيان كنند، تازه اگر هم بگويند مگر چه كسي يا كساني با آنان همراه و همدرد خواهند شد. در «خانه كودك مهر» بچههايي زندگي ميكنند كه وارد خانوادههايي فقير شده اند خانوادههايي كه نداشتن نان گوشهاي از دردشان است و فقر فكري و فرهنگي گوشهاي ديگر. خانهاي كه نوگلان ظريف با دلمشغوليهاي كودكان صبح را به شب ميرسانند، بيسايهاي از محبت پدر و مادر!
بله اينجا هم جغرافيايي است در قلب پايتخت هزار رنگ، بچههايي كه نه حامي دارند و نه ولي! اما ميگذرانند، يعني زندهاند. باز هم خدا را شكر!
راستي در جاي ديگري در كشورمان چنين وضع و اوضاع و احوالي وجود دارد؟ حتما كه نداريم. شهرهاي ما (علي الخصوص تهران عزيز) با آن همه خودروهاي مدل بالا يعني كه همه در رفاه به سر ميبريم، آسمانخراش و برجهاي مدرن، گوياي برچيده شدن بساط فقر و نكبت و بدبختي است از اين ديار.
خب خدا را باز هم شكر كه وضعمان چنين خوب است. انشاءالله عاليتر هم شود. آيا آن طفل بيچاره كه از روزي «نان و پنير» خشكي به لبانش و سفيدك به دهانش در همين شهر رفاه زده، نفس ميكشد، مايه افتخار مسئولان و بانيان نيست؟!
سعدي عليهالرحمه ميفرمايد: «بنيآدم اعضاي يكديگرند» اگر اين حرف سعدي را باور داريم كه همه ايران يك خانواده بزرگ و همه اعضاي خانواده نيز يكديگر را در مييابند، پس با كمي عطوفت و مهرباني به كودكان وامانده از كاروان زندگي ياري برسانيم
تا شاهد گسترش ناهنجاريهاي اجتماعي در امروز و فرداي اين جامعه نباشيم زيراهمانگونه كه حضرت محمد(ص) پيامبر گرامي فرمودند: «فقر از دري وارد شود، از در ديگر ايمان خارج ميشود.» مباد كه چنين شود.
| < قبلی | بعدی > |
|---|









