29آوريل به عنوان روز جهاني مصدومان شيميايي نامگذاري شده تا جهانيان هيچ‌گاه خاطرات دردناك و آثار به جامانده از بمباران شيميايي كشورهاي جنگ طلب را هيچ‌گاه فراموش نكنند. در اين ميان همچنان در زرادخانه‌هاي امريكا براي كشتار 14 ميليارد انسان بمبهاي شيميايي ذخيره شده و سردمداران اين كشور برخلاف تعهدات بين‌المللي اقدامي براي انهدام بمب‌ها انجام نداده‌اند.

 

به گزارش مهر، حدود 6 سالي است كه روز 29 آوريل به عنوان روز جهاني مصدومان شيميايي نامگذاري شده است. روزي كه بايد دنيا به ياد آورد استفاده از سلاح‌هاي كشتار جمعي چه اقدام غيرانساني بوده و چه خسارتهاي جبران‌ناپذيري به بار آورده است. جنگ‌افزارهاي شيميايي ابزارها يا موادي هستند كه به وسيله آنها انسان‌ها يا موجودات زنده مورد هدف قرار مي‌گيرند.

 

بر اثر تماس مستقيم اين مواد با هر قسمت از بدن جاندار، بدنشان آلوده شده و جاندار به انواع بيماري‌هاي عمومي يا انحصاري مبتلا مي‌شود. اين مواد مي‌توانند به صورت جامد، مايع يا گاز استفاده شوند. به عبارت ديگر عوامل شيميايي تركيباتي هستند كه در صورت كاربرد موثر عليه انسان، حيوان يا گياه، منجر به مرگ يا بروز ضايعات قابل توجه دايمي يا موقتي در ساختار اندامي آنها مي‌شود.

 

نخستين‌بار نام عوامل شيميايي در جنگ جهاني اول شنيده شد. جنگي كه تنها يك ميليون و 500 هزار انسان بر اثر استفاده از بمب‌هاي شيميايي مصدوم شده و 120 هزار نفر جان خود را از دست دادند. پس از آن در جنگ جهاني دوم از اين نوع بمب‌ها استفاده نشد ولي در جنگ ويتنام در سال‌هاي 1965 تا 1975 امريكا، هزاران بمب شيميايي دوكسين با نام عامل نارنجي بر سر شهروندان ويتنامي ريخت كه در نتيجه آن 25 درصد ويتنامي‌ها معلول و 12 هزار زن ويتنامي نازا شدند.

 

بر اساس اين گزارش، پس از اين حادثه ايتاليايي‌ها و فرانسوي‌ها بر عليه مراكش از بمب‌هاي شيميايي استفاده كردند كه 50 هزار كشته و مجروح به همراه داشت. در اين ميان استفاده سلاح‌هاي شيميايي توسط مصر بر عليه يمن و شوروي سابق بر عليه افغانستان در تاريخ ثبت شده است. حتي انگليس هم بر سرقبايل خود بمب شيميايي ريخت.

 

ولي با اين حال در فاصله دو جنگ جهاني به واسطه اثرات وحشتناك سلاح‌هاي شيميايي در جنگ جهاني اول، پروتكل 1925 ژنو منعقد شد. در اين پروتكل بر ممنوعيت استفاده از گازهاي سمي و خفه‌كننده در جنگها تاكيد شده است.  سردار محمد باقر نيكخواه فرمانده«ش م ه» سپاه پاسداران در دوران دفاع مقدس مي‌گويد:

 

در كنوانسيون 1925 تنها 40 كشور متعهد شدند تا از سلاح‌هاي شيميايي استفاده نكنند ولي در اين پروتكل نامي از منع توليد و انبار كردن سلاح‌هاي شيميايي برده نشد تا اين‌كه در سال‌هاي 1942 و 1977 تعداد 6 پروتكل ديگر به اين كنوانسيون اضافه شد و در سال 1993 در شهر پاريس با توافق 108 كشور، نواقص برطرف و مصوب شد گروهي نظارتي بر اجراي پروتكل‌ها تشكيل و ممنوعيت استفاده و انباشت و توليد سلاح‌هاي شيميايي لحاظ شود.

 

تنها 30 درصد بمب‌ها و تسليحات شيميايي جهان منهدم شده است

وي افزود: اين سازمان مستقل به نام «OPCW» مخفف سازمان منع گسترش سلاح‌هاي شيميايي نامگذاري شد و كار خود را رسما از سال 1999 آغاز كرد. ولي در همان زمان امريكا و شوروي سابق كارشكني كردند و همين كارشكني‌ها نشان مي‌دهد كه تنها 30 درصد بمب‌هاي شيميايي جهان منهدم شده است. به گفته وي، روسيه و امريكا فعلا تنها تسليحات قديمي خود را منهدم مي‌كنند و به نحوي ساخته‌اند كه حتي بازرسان هم نمي‌توانند تشخيص دهند اينها بمب شيميايي است يا نه؛ زيرا كاربردي دوگانه دارند يعني به تنهايي بمب نيستند و بايد با هم استفاده شوند.

400هزار نفر در جنگ تحميلي از عوارض شيميايي در امان نبودند

سردار نيكخواه مي‌گويد: بمب‌هاي موجود در امريكا و روسيه قابليت كشتار دو برابر انسان‌هاي كره زمين را دارد. در اين ميان جمهوري اسلامي ايران را بايد بزرگ‌ترين قرباني كاربرد سلاح‌هاي شيميايي دانست زيرا حدود 100هزار نفر از نظاميان و غيرنظاميان ايراني به واسطۀ حملات شيميايي رژيم بعثي عراق شهيد يا مجروح شده‌اند و متاسفانه حدود 400 هزار مجروح شيميايي جنگ تحميلي هنوز از آثار و عواقب كاربرد وحشيانه سلاح‌هاي شيميايي توسط رژيم سابق عراق رنج مي‌برند و برخي از آنها بر اثر شدت جراحات، حتي پس از گذشت چندين سال از پايان جنگ تحميلي به شهادت مي‌رسند.

 

2ميليون قرباني سلاح شيميايي در جهان

اين فرمانده جنگ مي‌گويد: بر اساس آخرين آمارهاي جهاني تاكنون بمب‌هاي شيميايي 500 هزار كشته و دو ميليون مصدوم شيميايي برجاي گذاشته است.

 

5كشوري كه عضو كنوانسيون منع گسترش سلاح‌هاي شيميايي نيستند

اسعد اردلان كارشناس حقوقي و پژوهشگر سلاح‌هاي شيميايي مي‌گويد: تقريبا تا سال 89 جز 7 دولت، همه كشورها عضو كنوانسيون بودند ولي عراق عضو نبود، اما بعدها به عنوان ناظر وارد شد و هم‌اكنون كشورهاي آنگولا، كره شمالي، مصر، سومالي و سوريه عضو كنوانسيون نيستند.

وي از انبارهاي مملو از بمب‌هاي شيميايي امريكا خبر مي‌دهد و معتقد است مدتي است امريكا به بهانه هايي نظير مشكلات بروكراتيك و مسائل زيست محيطي از انهدام كامل تسليحات شيميايي خود طفره مي‌رود و قصد دارد كه آنها را نگه دارد. امريكا مدعي است كه به دليل بالا بودن ميزان مواد شيميايي زمان بيش‌تري براي از بين بردن اثرات سمي اين مواد لازم است.

< قبلی		بعدی >