|  هومن خاكپور |شوربختانه در روز طبيعت، تخريب رويشگاه‌هاي گياهي و آلودگي‌هاي آبي و هوايي و خسارت محيط‌ زيست به‌شدت افزايش مي‌يابد و روز احترام به طبيعت به روز عزاي طبيعت تبديل مي‌شود. سيزده بدر، آييني ديرينه در پيشينه تاريخي ايرانيان است كه قدمتي چند هزار ساله دارد. رسمي غرورآفرين كه در نزد ايرانيان مدعي ستايش آيه‌هاي پروردگار است. در آيين نوروز، سيزدهمين روز از فروردين؛ روز زمين و آشتي با طبيعت نام نهاده شده است.

با وجود چنين آييني كهن در فرهنگ مردمان ايران زمين، متاسفانه در اين سال‌ها به نام سيزده بدر، در روز طبيعت بيش‌ترين خسارت‌ها را به محيط زيست طبيعي مان وارد مي‌كنيم. در حالي كه شايسته پيشينه فرهنگي مان اين است كه در آخرين روز جشن بزرگ نوروز بر طبيعت تازه از خواب بيدار شده سلام داده و همه موهبت‌هاي ناب آن را حرمت نهيم، باور كنيد زيبنده مردمان اين سرزمين نيست كه در اين روز به جاي صلح و آشتي، جنگ و قهر خود با طبيعت را به نمايش بگذارند! زباله‌هاي پلاستيكي، شيشه، بطري‌هاي نوشابه، قوطي‌هاي كنسروي و... را در طبيعت رها مي‌كنيم، آب‌ها و رودخانه‌ها را آلوده مي‌كنيم و محل زندگي زيستمندان طبيعت اطراف مان را ناامن مي‌كنيم.

به دنبال افزايش جمعيت و بهره مندي بخش كثير مردم از وسيله نقليه شخصي براي رفتن به طبيعت به بهانه سيزده بدر و عدم برخورداري ملاحظات زيست محيطي از وزن لازم در بين اين هموطنان، رها‌سازي و انباشت زباله‌ها در محيط زيست به‌شدت افزايش يافته و متاسفانه در روز آشتي با طبيعت چنان حجمي از زباله در طبيعت جانهاده مي‌شود

كه از حد تحمل اين محيط‌هاي طبيعي و زيستمندان آن فراتر مي‌رود. براي روشن كردن آتش، شاخه درختان شكسته و بوته‌ها كنده مي‌شوند و در اثر سهل انگاري جنگل‌ها و مراتع و زيستگاه‌هاي جانوري به آتش كشيده مي‌شوند، اندوخته‌هاي طبيعي مان كاهش مي‌يابد و پايداري طبيعت و سرزمين مان به‌شدت تهديد مي‌شود.

شوربختانه در روز طبيعت، تخريب رويشگاه‌هاي گياهي و آلودگي‌هاي آبي و هوايي و خسارت محيط‌ زيست به‌شدت افزايش مي‌يابد و روز احترام به طبيعت به روز عزاي طبيعت تبديل مي‌شود. اثرات نامطلوب و مكرر ناشي از برگزاري رسم سيزده بدر در سال‌هاي گذشته و آسيب‌هاي وارده به طبيعت، پايين بودن سطح آگاهي‌هاي عمومي و عدم توجه درخور ميهمانان به هشدارهاي ما در طبيعت، سبب شده كه طبيعت خاطره خوشي از اين روز نداشته باشد.