حسن غفاري متولد ۱۳۴۸ در یاسوج، عكاس مستند اجتماعي فارغ‌التحصيل كارشناسي ارشد عكاسي از دانشگاه هنر است. در كارنامه بيش از دو دهه فعاليت حرفه‌اي او چندين نمايشگاه عكس، كسب مقام‌هاي برگزيده، تدريس عكاسي و داوري در جشنواره‌هاي مختلف ديده و سه ويژگي بارز در عكس‌هاي او به چشم مي‌خورد.  وجه غالب بسياري از عكس‌هاي او به تصوير كشيدن سازگاري يا ناسازگاري ميان فرهنگ و طبيعت است. 

 

 

 

 

| آرش نيرومند |

 

 

 

اين ويژگي بيانگر بينش جهان نگر اوست.  وقتي انسان ايراني سوژه عكس‌هاي اوست، در مرز ميان سنت و تجدد برخورد يا گفت‌وگوي اين دو را به تصوير مي‌كشد. بسياري از عكس‌هاي او رويارويي آخرين بازماندگان سنت با نمادهاي خواسته يا ناخواسته تجدد را طرح مي‌كنند. اين ويژگي نگاه ملي نگر عكاس را برجسته مي‌سازد.  دل مشغولي عمده او ثبت و ماندگار كردن جریان زندگی عشاير ايران است. اين برجسته‌ترين ويژگي اوست به نحوي كه مي‌توان حسن غفاري را يكي از پركارترين عكاسان شبان رمه گي و ايلات و عشاير ايران دانست. نگاه منطقه‌اي و بومي در آثار او به خوبي آشكار است.

 

از سري فعاليت‌هاي او:

ايل بويراحمد، يك نگاه از درون(۱۳۷۹) / پاي خسته، صورت خندان(۱۳۸۳) /معيشت چند هزار ساله (۱۳۸۵)

زن و مرد عشاير دوش به دوش(۱۳۸۷) /پژوهش در زمينه عكاسان و عشاير ايران

بررسي تحليلي عكاسي در سفرنامه‌هاي ايراني دوران حكومت خاندان پهلوي/

1379، انتشار كتاب جلوه‌هاي جهانگردي عشاير/

1381، انتشار كتاب روياي سرزمين چهار فصل/

1381، انتشار كتاب چهار نگاه/

1382، انتشار كتاب گردشگري استان كهگيلويه و بوير احمد و1377 / لوح تقدير كميسيون ملي يونسكو، مسابقه عكس مركز فرهنگي آسيايي يونسكو، ژاپن

1383، برگزيده منتخب دومين مسابقه عكاسي حمايت از حيوانات، تهران و...

 

 

 

تحليل عكس

همان‌طور كه از بيوگرافي حسن غفاري و عكس‌هاي او مشخص است در حوزه طبيعت و انسان سنتي(عشاير) كار مي‌كند كه يكي از بهترين عكاسان عشاير است ولي عكسي كه از حسن غفاري انتخاب كردم كاملا متفاوت از ديگر عكس‌هاي اوست كه به قول خودش   راجع به عكس نوشته است«دنبال لوله‌هاي گاز ترش كوچه‌هاي مسجد سليمان را بگير و برو يك سرش به چاه نفت مي‌رسد و سر ديگرش به پول كه خود گوياي اين مطلب است.

 

باري عكس در نگاه نخست بسيار ساده به نظر مي‌آيد كه ذات عكس خوب است ولي با اندكي تامل به نكات جالبي خواهيم رسيد. تصوير كودك نقطه طلايي دارد كه به نظر كليشه مي آيد ولي كاملا متفاوت، رنگ قرمز لباس سوژه جلب‌توجه مي‌كند ولي زيبایي عكس در حجم هندسه عكس است و خانه با حجم مكعبي كه يك‌سوم عكس را اشغال كرده و تمامي عناصر تصوير اطراف آن، سمت چپ عكس تخته سنگي بزرگ قرار دارد كه نقطه تعادل فضاي عكس است و درست در زير پاي كودك است.

 

همزمان با حجم خانه لوله‌هایي وجود دارد که به نظر خطوطي حول خانه است و بازهم به هندسي بودن عكس كمك كرده و به نظر حريمي براي خانه قايل شده است كه كودك از آن رد شده و قصد ورود به  خانه را دارد. پرسپكتيو تصوير نيز كه به درب بالاي عكس ختم مي‌شود در حكم بيننده از داخل عكس است كه نظاره گره پايين تصوير است.   در اين‌جا به قدرت تفكيكي عكس بايد توجه كرد كه اگر عكس را به سه قسمت تقسيم كنيم سمت چپ عكس به خودي خود عكس كاملي است.

ولي نكته قابل توجه عكس مرز ظريف تيرگي و روشني تصوير و نامحسوس بودن نور كه باز هم در راستاي نشان دادن حجم تصوير است و در پايان به بافت يك دست تصوير بايد اشاره كرد.

 

< قبلی		بعدی >