حوزه هنري مركز الگوسازي هنر
| جامعه |
از اينرو اجراي جشنوارههاي گوناگون بهويژه از انواع محلي، نواحي، منطقهاي و مقامي آن ضرورت بيشتري ميطلبد تا نسل جديد بتواند ارتباط منطقي و صميميتري نسبت به فرهنگ قومي، عشيرهاي و ملي خود برقرار كند و نيز حفظ هويت بيشتري را حس نمايد. ما بيش از اندازه قصور و كمكاري فرهنگي هنري از ديرباز تابحال در كشورمان داريم كه به نوعي برگزاري اين حركتهاي مهم هنري ـ ديني، ملي و مذهبي ميتواند در جبران نقيصهها ياري رسان باشد.
البته امر تمركززدايي نيز ميتواند مجال بيشتري بدهد براي توسعه فرهنگي و هنري ولي اين تمركززدايي بدين معني نبايد باشد كه در مركز و بعبارتي پايتخت نبايست برنامههايي باشد، بلكه مطمح نظر است كه همزمان در ديگر مراكز استانها و شهرستانها برنامه تكرار شوند تا همگان بتوانند به عدالت شاهد و ناظر اين زيباييها باشند و حظّّ كافي و وافي را از برنامههاي موسيقايي اقوام مختلف ببرند و به عزّت و غرورِ مدنيتي و ديانتي وطنشان بيش از پيش پي ببرند.
دوّمين جشنواره سراسري خنياگران انقلاب اسلامي در خرمآباد لرستان كه از سوي حوزه هنري برگزار شد، يكي از نمونههاي شاخص و قابل تامل بود كه برگي بر برگهاي موسيقي نواحي ايران افزود. البته اينبار با نگاه ويژه به نغمات و الحان و اشعاري كه در رابط به موضوعي خاص انقلاب و دفاعمقدس كه در واقع به جايگاه و مرتبهاي از ژانرهاي گوناگون و اينهمه فراواني در موسيقي ايراني را يادآور شد.
جشنواره«سورناي وحدت» نيز كه از سوي حوزه هنري در شيراز برقرار شد از اين دست حركتهاي موثر بود كه خوشبختانه تمامي اين موارد برگرفته از حركتهاي هنري بيست ساله گذشته مركز موسيقي حوزه هنري است، در نمونههاي عالياي كه در تالار انديشه حوزه هنري شاهد آن بوديم خوشبختانه نه فقط در مراكز استاني حوزه هنري بلكه الگو و نمونه مناسبي شد براي ديگر مراكز هنري چون:
وزارت ارشاد، شهرداري، صدا و سيما و غيره كه مناسب ديدند با نامها و اشكال گوناگون چه به صورت اختصاصي و موضوعي و چه ادغام در ديگر جشنوارهها از اين رويدادها و رخدادهاي موسيقايي عظيم بهرهبرداريهايي خُرد و كلان كنند.
جاي بسي خوشحالي است كه الگوسازيها و نمونه آفرينيهاي مركز موسيقي حوزه هنري در طي 30 سال گذشته به عنوان يك نهاد انقلابي خدمتگزار در عرصه فرهنگ موسيقايي در معرض بهترينها هم از لحاظ محتوا و هم از لحاظ ظواهر فني و هنري هميشه پيشرو بوده است و بخش مهمي از سياستهاي كلان موسيقي كشور را با برگزاري چنين جشنوارهها، همايشها و كنگرههايي به دوش ميكشد.
كيفيت آثار عرضه شده در اين دو جشنواره نشان از حسّ غرور و بالندگي موسيقي كاران محلي و نواحي ايران دارد و نيز حضور پر شور جوانان در كنار استادان پير كه گاه همان پدر و مادران خود هستند، نمونههايي رقم ميزند كه هر روز بر شكوفايي اين سرزمين نه فقط در عرصه موسيقي بلكه در تماميت فرهنگي و هنري ايران اسلامي تا رسيدن به افق 20 ساله 1404 چراغ راه خواهد بود.
از اين دست جشنوارهها بايد در كنار خلاقيت و نوآوري همراه باشد با ضرورتهاي و بيان امروز، كما اينكه تكرار آنها ملال آور نيست بلكه بسيار لازم و ميتواند تذكر جانانهاي باشد به گوشهايي كه تابحال سعادت شنيدن آن را كسب نكرهاند.
*مدير مركز موسيقي حوزه هنري
| < قبلی | بعدی > |
|---|






