|اسماعيل حق‌پرست|ديوارهاي شهري امروز ديگر فقط حائلي براي حريم خصوصي يا ايجاد امنيت نيست. ديوارهاي شهري به رسانه‌اي قدرتمند تبديل شده كه خصلت آزاد بودنش را به رخ ديگر اربابان رسانه مي‌کشد. يكي از عناصر مهم در بحث تبليغات، «تبليغات شهري» است كه بار عمده تبليغات عمومي را بر دوش مي‌كشد.

 

 

پس از تابلوهاي شهري تبليغاتي كه جايگاه ويژه و قابل تغيير دارند، ديوار‌هاي شهر فضاي دايمي اطلاع‌رساني‌ها محسوب مي‌شوند كه با توجه به دو عامل عموميت و دايمي بودن، كمتر تجاري و فضايي براي رساندن مفاهيم عام و پرمخاطب‌تري همچون شعارهاي مذهبي و اخلاقي، چهره‌نگاري‌ها، تصوير اماكن تاريخي و زيارتي و از اين قبيل مواردند.

 

ديوار امروز بلندگوست، تريبون است! ديوار افشاگر و برملا‌كننده بسياري از برهه‌هاي سرنوشت‌ساز است، ديوار نمادي از جنگ قدرت‌ها است. ديوار رسانه‌اي چند صدايي است.  ديوار رسانه‌اي مردمي است كه مي‌خواهد فرياد كند، رسانه‌اي براي جواني كه به دنبال چشماني براي ديده شدن مي گردد، رسانه‌اي براي طبقه ثروتمند كه كالايش را تبليغ كند و رسانه‌اي براي مستمندان كه دردهاشان را جار بزنند.

 

ديوار رسانه‌اي قدرتمند است، وقتي كه پوسترهاي تبليغات انتخابات را در خود جاي مي‌دهد يا گاه فحش‌هاي گروهي را بر ضد رقيب! ديوار گاهي ابزار قدرتنمايي حكومت‌هاست وقتي كه براي دنبال تبليغ آرمان‌هاي خود به ديوارنگاري بر ديوار‌هاي شهر رو مي‌آورد. ديوار كارناوال راديكالترين سخنان سياسي از مرگ برها و درود برهاست.

 

ديوار براي نوشته‌ها و نقش‌ها محدوديتي قائل نيست. ديوار آزاد است.  اين‌بار وقتي در پياده‌روي شهر قدم مي‌زنيد كمي هم به رسانه ديوار دقت كنيد! تا رسانه‌ ديوار را به چشم يك منبع تاريخ نگاه كنيد. اين كتاب تاريخ كه صفحه‌هايش از آجر و سيمانند، هنوز هم در حال ورق خوردن هستند.

 

< قبلی		بعدی >